8103 resultaten.
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
Tranen als kiezels (III, tevens slot)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Zij trekt grenzen zonder kennis
weet of anders
Geen flauw idee van speels element
of nu
te bedenken strategie
Zij danst leven onbekommerd
plukt elke dag
Tussen ruziënde schimmen van
dagen
die eindeloos maar duren
fietst haar geweten zonder doel
de tijd voorbij
Er zal geen dag op de wereld zijn
geen dag
Dat wij niet samen denken…
Rode laarsjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
807 rode laarsjes
spetterden in plassen
water spatte huizenhoog
ik zag plezier
en hoorde lachen in
de kleuren van de regenboog
ondeugend als
verzopen katten
zonder regenpakken
staan zij schuldig
uit te lekken na
de plotselinge zomer bui
als de zon weer schijnt
is nattigheid ook snel voorbij
staan rode laarsjes drogend op een rij…
Hermafrodiet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 Plotseling zag ik een zinnig woord
tussen al jouw dubbelzinnigheden
was er opeens die essentie
van geest in ons en samenzijn
een brief schreef je
met de hand van een man
een postzegel plakte je
met de maan van een vrouw
en in jouw verborgen intellect
ontdekte ik een ratio, de grenzen voorbij
alsof onze held nog leefde
de kogel overleefd…
Opzij opzij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Opzij, opzij
Men wil mij voorbij
Maar ik kan niet weg
Luister nu wat ik zeg
Mijn benen doen niet wat ik wil
En staan gewoon even stil
Maar er is geen begrip
Omdat mijn lichaam plotseling vast zit
Gevangen in mijn eigen lijf
De reuma maakt mij eventjes stijf
Ik kom ook wel weer opgang
Maar soms maakt het mij wel bang
Want er is…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Mensen met een kluit
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
553 Geen kerstboom te zien
En toch lopen hier
Allemaal mensen voorbij
Met een kluit in hun
Handen geklemd -
Door de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen gezegd,
Maar net zo min als de
Huizen in hun luxe wijk
Blauwestad verkoopbaar…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten - eenmaal het verhaal
Of dichtwerk voorbij…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht
wachtend naar het morgen
vandaag voorbij…
Vrijheid?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
684 In dit land zijn we vrij
Maar iedere avond komt het nieuws voorbij
Dat er zoveel oorlog is in zoveel landen
Dus hoe kan ik dan vrij zijn
Hoe kan ik me vrij voelen
Als ik weet dat jij
Geketend en gewapend bent
Gevangen en verkracht bent
Hoezo ben ik dan vrij
Hoezo ben ik vrij
Als jij en zij en ik en hij
Als we allen Eén zijn
Hoe kan…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Luister wat het leven
zeggen wil,
want ook wij gaan voorbij.
Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Liever jaag ik
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 Komt geluk dan nietsvermoedend
voorbij geslopen, dan schiet ik
en bewaar hem in de vriezer,
voor mindere tijden.
Alles wat er over blijft
deel ik stiekem uit aan
opgegeven dromen,
in het holst van de nacht.…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.
Begin van de dag als zonnestraal
zoals een hemelpoort opent
voor een grenzeloze eeuwigheid
zijn mijn emoties het sentiment.…
Zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Volg oude sporen terug
naar wat voorbij zou moeten zijn
maar niet losgelaten wil
de kracht van zwaar
het ver van verleden
het dichtbij verlies
geef en neem liefde
in dit aards bestaan
om de kramp te lossen
hou ons op de grond
zodat wij niet uit ons hoofd gaan
op weg naar verdriet
de kracht van zwaar
het lief van liefde
het dichtbij…
zoeken naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 de aarde is niet langer plat
doch redelijkerwijs
het fornuis braakt gekookte melk
het gas vergeten
er smoort een vroege ochtend in
lichaamstaal en hoofdelijke stemming
we hebben onszelf onthouden toen
iedereen vergat ons te weten
hoe vind ik mijn huis terug voorbij
de kruising van wegen
een streep licht tussen nachten
of mens onder…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
Kartoffelfest
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
736 dit evenement bezocht
wilden wij niet aan ons
voorbij laten gaan
zagen iemand de tombola winnen
ze ging met de hoofdprijs naar huis
(één mud heidekartoffels)
deden ons tegoed aan koffie met koek
worst en braatkartoffels
met uiteraard een groot glas bier
zo hebben wij de dag met een gevoel
van tevredenheid toch maar
weer mooi kapot…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt
dan pas dan pas is het voorbij…
aanhoudend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 vaarwel is het
stoomschip de
lange reis en
het zwaaien
met een witte doek
zwaaien nog voorbij
het ogenblik dat je
slechts een stipje ziet
bezwerend blijf je
zwaaien hoe droef
en ver de hoorn
ook klinken mag
vaarwel is het zout
dat over je wangen
naar de lippen stroomt
het is de smaak van zilt
vaarwel is de glimlach
die…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.
Eenvoudigweg aanwezig zijn.
Niet meer dan dat, niet minder.…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 adembenemend als je bent
verstommen wij bij jouw oevers
een overdaad aan dubbele glazen
glanzen het water rafelend uiteen,
zo stroomt de aloude Maas
licht beneveld en gestaag verder,
ons voorbij met weemoed
naar het havenleven dat verdween.…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Kom ik mijn schaamte voorbij
om over mijzelf te vertellen?…