8371 resultaten.
De grot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 's Avonds op kantoor
Het raam staat hoog
Langsdenderende treinen
waaien koelere lucht binnen
Mijn collega denkt
Ik ruim de mappen op
De tijd zou hier stil staan
als er geen licht door de kamer reed
Ik trek het raam dicht
en het rolgordijn
Hij doet het licht uit
We gaan
Zonder iets te zeggen
sluit hij af
Tot morgen
weer…
Het ongewisse
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
563 ik zag
je ogen draaien
armen maaien
in de lucht
jij was totaal
van je stuk
in zacht
begeleiden
konden we de nare
gevolgen van de
plotseling optredende
energieboost vermijden
nog was er paniek
en de schrik van
het ongewisse
in het niet weten
waar je bent
en wat je doet
maar de wereld
heeft je weer
lief ingesloten
in dat…
Schaduwloper
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
683 een gedicht waar vleugels
en schaduwen elkaar
verknijpen in poëtiek
ik wil het niet
maar ik hoor en zie
ganzen in een lucht vol vleugelslag
schaduwschuivend over het land
meer dan ooit
overboord het rotsvaste van
zachte zandkorrels op geopende hand
een wervelwind blaast
en neemt ze mee
zoals tijd het leven neemt
of geeft aan…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 zwaluwen doen
hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist…
gedroomd leven (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 slaap rust van
lichaam en zin
de naaste
haast gelijke
van de dood
droommachines
blazen lucht in
woorden strooien
snippers licht op
verborgen beelden
knarsende
ijzeren woorden
en fluisterend
tule van toen
lang geleden
mijn moeder
giet geruisloos
warme melk in
de palm van
mijn kinderhand
pareltjes dauw
over…
Heerlijk spontaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 jij hebt er
altijd slag
van gehad
de lucht net
even anders
te kleuren met
jouw warmte
waar dagen
geen gezicht
leken te krijgen
kon jij hun ogen
weer met een
lichte sprankeling
lief laten kijken
dan vonkte het
flitsten lachjes
in een spel van
kleine grapjes
naar elkaar
werd samen weer
heerlijk spontaan…
sprekend verhalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 harde woorden als
kiezels in stromend water
een bleek gezicht
in aarzelend ochtendlicht
straatrumoer dat
naar binnen waait
gefilterd licht onder
oude bomen
metalige lucht
uit de bergen
wit licht van
de hemel daarboven
moddergeuren
in regentijd
slapen in de schaduw
van de bomen
voorzichtige stappen
op het steile pad
verhalen…
Luftballon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 in de palm van mijn hand
draag ik een wereld;
uit de verre verte
is een luchtballon geland
met een verblindende kleur
ovaal in vorm, het is met
een eigen zon gevuld
zwevend in een goddelijke geur
ik ontwijk de doornen
links en rechts
ren door dromen
en gedachten,
mijn hart slaat op tilt
het is roemrijke lucht slechts
die vrijkomt…
Verbondenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt
de uren
laten stuiten
van binnen
naar buiten
om er ook
nog frisse
lucht en
gezondheid
in te sluiten
gevuld met
creatief
recht uit
het hart in
dansen en
samen zingen
waarbij wij
met verstand
op de nullijn
gaan beginnen
verbondenheid
is manifest
in het geheel
van spelen
er zijn geen
losse delen in
de duurzame…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 het water sluit
zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond…
Zaterdagsuitje!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Fiets pakken uit schuur
lege flessen in fietstas
lucht voelen binnenstromen in longen
danken,
dat je zomaar fietst
beschermende kleding hebt
jouw benen trappen
iets te doen
glasbak
mensen te zien
Dan...iemand met rollator
jij stapt af voor praatje,
zomaar
zij deinst achteruit.
Ik stap op
vlug weg weer
terug.…
In het vroege ochtendgeluid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
409 Als de dreigende lucht plaats maakt
voor een waterige zonnetje.
Daar waar de natuur ontwaakt
en het jonge leven straalt.…
einder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 kies met vertrouwen het
ruime sop en vaar naar de
plek waar aarde en lucht
elkaar lijken te raken…
Koan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Wat
wordt verlicht;
een kast van glas,
harde platen
die rechthoeken vormen;
de bedompte lucht
en een enkel vliegje
gevangen
in een kijkdoos;
de blik die er van buiten
naar binnen, van binnen
naar buiten doorheen dwaalt;
de leegte wellicht,
wachtend op vervulling,
verlangend naar het beeld
dat kwam en weer ging?…
Je straalde
netgedicht
5.0 met 85 stemmen
408 je straalde
verdichtte
de lucht met
een intense zucht
uit het diepste
binnen waar
energie met
warmte en
emotie geladen
langs onze
huid streek die de
ervaring koesterde
het is geen
buitenkant waar
mensen elkaar
raken zij zijn bezig
aan een nieuw
spanningsveld
waar energieën
in wisselstromen
dromen kortsluiten
uit de goddelijke…
Zwijg Niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 zeg het
lucht je hart
met liefde gevend
zonder haat
meelevend
ook als het afwijkend is
voor mijn part
maar zeg het
blijf daarbij aardig
dan pas is het
het beluisteren waardig
wees eerlijk en onderbouw
dan ben je geloofwaardig
echt het steekt heel nauw
zing het desnoods
in een melodieus lied
maar hoe je
het ook zeggen wil
wees…
zie de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 samenspel
van atomen en moleculen
laveert in het onmetelijke universum
de mens een vernisje ratio
balanceert op dunne draden
van verbreken en verbinden
de mens een druppel bewustzijn in de oceaan
slingert heen en weer
tussen verheffen en verlagen
de mens het bange dier
dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen
tot het uit de lucht…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…
wie niet oppast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 voor wie nergens vandaan komt
weet verdriet geen weg
heeft herinnering geen adem
hangt leven aan beeldloze tijd
voor wie nergens vandaan komt
hij is de som van vergeten tijd
hangen woorden loodzwaar in de lucht
vervagen in de plooien van de tijd
voor wie nergens vandaan komt
heeft geen weet van naam of huis
draait het leven zich niet om…
Uitgeteld
netgedicht
1.0 met 987 stemmen
459 je ademde
zwoel en sensueel
de lucht van
sferen uit al
wat passeerde
nam iets intiems
van binnenuit mee
als jouw etalage
in lichte vleugjes
door de buitenlucht
alleen herkenbaar
door degene die
dicht bij jou zijn omdat
de vermenging
snel en groot is
waar ogen blikken
en de hartslag versnelt
zullen de zuchten
donkerder klinken…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 een witte wolk sprak en zei
kijk naar het blauw dat ik bedek
dat vele gedachten in de lucht houdt
.
de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.
ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
399 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
Neusje scherpte al
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
341 je trippelde als
blonde lichtgewicht
de trap op en af
neusje scherpte al
de hoge lucht
armen als
steunvlucht
in een lieftallig
toucheren van de
leuning in de afdaling
het tikke tak van
de hoge hak gaf
het ritme een vleugje
jeugdigheid dat
ondeugd weerkaatste
naar het donkerste
deel van je ogen
toen jij van boven
naar beneden…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat
vervuld met lucht…
We noemen hem Kees XX; voorstellingen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
288 voorstellingen in de lucht
verwachtingsvol het licht
onderliggende gevoelens
van de kanteling des tijds
door bla’ren van wilde haren
gerationaliseerde verdwazing
uitgeschreven redeneringen
in nood gevonden woorden
onomstreden feitelijkheden
vermijden uit sensitiviteit
voor iedere alternatieve
zogezegde werkelijkheid
niet gelegde…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
Toevalligheden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
12 Er is een moelijk woord voor
Toeval in je leven
Het is een mooi woord
Maar was het vergeten
Het schijnt toevallig te zijn
Net zoals je dagje plezier
Je tranen in pijn
Een stomende rijn
Een klavertje vier
Toevallig is ook de zon
Je lucht in je longen
Hoe je ooit begon
Hoe we ooit zongen
Het was niet meer dan toeval
Het was niet…