8157 resultaten.
Witte Donderdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Vreugde alom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Ik zal de gelukkigste mens
in dit universum worden, zijn
om te bestaan met vele wegen,
uitstraling waartegen je 'u' zegt...
iedere onzuiverheid zal ik hebben weerlegd.
Wat vooral onmogelijk leek
niet haalbaar scheen...
maak ík mogelijk!
Een voorbeeld voor de hele mensheid,
vanuit sterk en krachtig geloof!…
Leeggeplukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Waar mensenhand zich gewetensvol
Strekt naar het oppervlak,
Graankorrels groeien
Gesteund door milde regen
En ochtenddauw,
Vogels hun portie nemen
Zonder de mens te kort te doen -
Is het land nu rijkelijk leeggeplukt,
Oogst voorspoedig binnengehaald
Drie weken eerder dan ooit
Werd waargenomen, en zendt de zon
Een goudgele glans…
Van waarheid en werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
620 Waar wij dichters menen de waarheid
Tot op het bot te ontleden als wij
Onze gedichten schrijven,
Komt het niet zelden voor
Dat wij de waarheid beschrijven
Zoals wij die waarnemen -
Of wij daarmee ook
De werkelijkheid treffen
Valt nog maar te bezien:
We beschrijven haar immers
Zoals wij onze werkelijkheid zien…
De trein gaat ras voorbij
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Zie hier wellicht het allerzoetst behagen,
Dat ooit het voorrecht van een mens kan zijn,
De blijde vrede na de boze plagen,
Het welig tieren van het mijn en dijn.…
Krakend geweten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 naar,
Te vergeefs,
Maar bij mij kraakt
Het geweten onder het
Gewicht van dit
Pijnlijke grensland,
De onzichtbare rivier
Die onder mijn leven stroomt,
En af en toe zachtjes begint te kraken
Onder het gewicht van goed en kwaad,
Alleen maar om aan te geven dat het
Er om gaat hoe je in mededogen
Met jezelf omgaat, en met de mens…
Nacht van de Ziel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 ach mens vol smarten
het nood-lot werpt je
vroeg of laat
terug
op je ware zelf
maskers zijn afgerukt
je naakte pijn
wil erkend worden
taaie , zelfgesponnen draden
moeten verbroken
het zal door merg en been gaan
als elke vezel in je schreeuwt
zal in je hart
gefluisterd worden
welke weg te gaan
Voor een vriend…
Het schuurt en schrijnt en doet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 Het schuurt en schrijnt en doet
Met mij, pakt mij bij de strot,
Doet mijn hart en nieren
Zonder genade vol op slot,
Laat mijn razende gedachten
En bloed het kookpunt bereiken -
Alleen ogen nog die het doen,
Tot mijn verwarde blik opeens
Jou ontwaart, mens die de chaos
Heeft overleefd en mij kent
En herkent zoals ik ooit
Mijzelf…
Asregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 Met zo veel liefde
Verbouwd, zorgvuldig
Opgekweekt op dat
Kleine stukje grond
Waar in eenvoud
Met gelijkgestemden
Het gewas alle kans
Krijgt zijn bladeren
Uit te slaan om voor
De mens gezonde voeding
Te zijn - met in de nabije
Toekomst bemesting van
Heel andere koek:
Er wordt asregen verwacht
Niet van een uitbarstende…
Op weg naar de horizon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Elk mens is op levensreis,
die in de moederschoot begon.
Via nu naar straks en later,
op weg naar een verre horizon.
Eindeloze vergezichten,
peilloze wolkenluchten,
ongekende mogelijkheden,
wachten daar op ons.
Vandaag plaats ik een stralend stipje.
Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.…
Juffershondje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Vandaag zitten we te rillen,
is heel wat anders dan chillen,
dat rillen doen we met zijn twee,
doet verder geen enkel mens aan mee.
Vandaag komt de wind
uit een verdomd koude hoek,
ik denk dat ik de knop van de verwarming
maar opzoek,
want vandaag zit ik te rillen,
van mijn kleine teen,
tot warempel mijn billen...brrrrrr…
Vrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Vrede, diepste verlangen van een mens.
Geluid van alle tijden.
Tilt ons op en brengt ons thuis bij God .…
Aspecten van de menselijkheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Niet perfect te zijn zoals ze zijn,
maar met genoeg vertrouwen om als mens
te kunnen functioneren op deze aarde.…
Teruggeworpen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
711 Soms wordt een mens met de neus op de feiten gedrukt,
soms, omdat iets niet helemaal ineens lukt.
Soms moet je dingen aan een ander overlaten
gewoon omdat je vaak dingen niet zelf meer kunt waarmaken.
Dan word je teruggeworpen, niet in de tijd,
nee, je wordt terug gesmeten, simpelweg omdat
je vragen moet een ander je te helpen.…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog niet
vroeg of laat trekt
elk mens…
Vloeibaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 We zijn al met zovelen
dat ik faal bij het ontleden
van spin of spin, mier en mier
mens van medewezen
Wat valt er te onderscheiden?
Alle inspanning
Al 't streven
[het is als zekerheid gegeven]
komt niets dan samen
als grote ruisende stroom
en dendert, eenvoudigweg,
naar beneden.…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit de bron
een mens…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…
Conrad van de Weetering 21-3-1929 – 16-10-2017
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Die eerste keer in Café Eijlders
jij sprak me aan in het Javaans
ontmoette een krasse oude heer
schudde mijn hoofd heen en weer
te veel talen geleerd en vergeten
Daar lig jij dan en leest een gedicht
over leven als een feest van licht
zo zal ik je blijven onthouden
een heer van dansen zonder gewicht
een vriendelijk mens om van te houden…
paradox
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 de mens gedijt het best bij wanorde
wat rommeltjes binnen handbereik
die 't bestaan veraangenamen
juist als alles geordend is krijg ik
als een peuter de neiging daarin op
brute wijze verandering aan te brengen
ik schop hoge torens om
smijt de blokken in het rond
en kom weer tot rust in die chaos
wel nu paradoxaler kan ik
het u niet voorschotelen…
Diepgeworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Verwacht niets meer
wacht niet langer
neem het lot in eigen hand
zo heeft ieder mens zijn eigen beslommeringen
maar grijpt het leven aan
hebben ze ooit anders gedaan
bomen laten hun bladeren vallen
tulpen bloeien maar even
maar ze zijn niet dood
van nature hechten ze zich
diepgeworteld aan het leven
dankbaar welke kans hen dit bood…
Zomaar
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
663 Zomaar opeens
als mens
zonder plan
zonder idee
zonder gedachte
vond ik geloof
in de toekomst
in mijn later.…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
bestemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 hoe schuilt een
mens voor het teveel
aan bladblazers
snerpende stemenmen
luide meningen voor
het teveel van alles
verlang je soms
naar de winterrust
van beren kom!…
De dagen van het wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Onverdraaglijk jeuken
de dagen van het wachten
op genezing van de wond
IJldun zijn mijn dromen
van precies die ene mens
om gelukkig mee te zijn
Mijn reserves putten uit
Wanneer draait de wind
die geen regen brengt?
Komt er een eind aan
mijn geduld, of toch iemand
die bij mij stilstaat?…
Aanstekelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
386 geluiden
gaan nooit weg
verspreiden zich
ijlen na in een
lichter dan luchtlaag
net als
jouw lach die
kleuren bloeit
de wereld aanlicht
met haar schoonheid
die warmte deelt
in aanstekelijkheid
de mens verblijdt
in een van binnen
heerlijk doen gloeien
zo stromen
levensenergieën die
het lijf doen dromen van
spectaculaire zaken…
De wolken, de zon, de roos, de liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
426 Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen
priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek
om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen
om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken
waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart
om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…
Falen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
498 Falen doet een mens pas goed,
wanneer hij graag goed wil doen,
maar zelf geen enkele poging doet.
Verschil tussen slagen en falen,
is het grote risico te lopen,
van blijvend stil te staan.…