5649 resultaten.
Rutger Kopland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.129 De Nederlandse taal laat weer een veer,
Nu is het Rutger Kopland, deze keer,
Dat Rudi ook maar rusten mag in vrede.
Bedachtzaam vond hij steeds het juiste woord,
Hij leeft nog lang in zijn gedichten voort.…
Majestueus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 de kale rots
smelt aan mijn handen
spreekt vloeiend over haar ontstaan
de eeuwen lijken
ongemerkt aan haar
voorbij te zijn gegaan
zij kent de oude talen
heeft generaties lang zien vechten
voor hun toekomstidealen
majestueus verheft
zij zich in de woestijn
met aan de voet een lichte pijn
daar verbrokkelen haar lagen
door erosie…
Louis van Gaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 Louis is onnavolgbaar in zijn lessen,
Daarboven is hij creatief met taal,
Oorspronkelijk en ongekend verbaal,
Zijn spelers moeten ‘provocerend pressen’.
Ik ken ze, die hem bij zijn werk frustreren:
Reporters, die hem pressend provoceren.…
in schaduw verborgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 ik kan ze lezen
de kleine lijnen
op jouw gezicht
wij hebben ze
in geheimschrift
samen geschreven
een jeugdige aanzet
in schaduw verborgen
verdiept zich door zorgen
maar ook je lach
in warme gulheid gegeven
blijft zichtbaar leven
onze taal komt in
tedere tekens van binnenuit
schrijft liefde zacht op je huid…
In dialoog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 nog heb ik de regie
over alle stemmen in mijn hoofd
controleer hun woorden in dialoog
maar als zij vrij associëren
grenzen van taal gaan uitproberen
grijp ik in met harde hand
geen tegenspraak in letterland
dat is ontaard in babylonisch
onbegrip en drammerij
voor straf het alfabet
in mantra’s die rust geven
alleen stilte brengt het…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat
wanneer ik het nooit
meer bezing.…
Zij kust
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
715 zij kust de zon
met geloken ogen
voelt stralen
van nabij geluk
het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
kom mij halen
zie mijn ontsloten gebaren
of tast met zwoele stralen
langs mijn lente pril haar
met jou wil ik vrijen
in lyrische talen
maar laat mij nog even
hier en dan…
In dwars gebogen koppen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 kilte beet onbegrip
in zongekleurde sluiers
rafelde verwachting tot angst
gebed ontwarde
geen knopen met
het vouwen van de handen
gezang weerkaatste demonisch
de vervalste melodie van
naastenliefde en toegewijd zijn
toch daalde
voortvarendheid
in dwars gebogen koppen
hun tongen spraken
de talen van elkaar
in het opgaan van de…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…
vissen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 eis helderheid
van je taal als water
in die waterstroom
drijven takken en gedachten
ze blijven ergens hangen
na een tijdje gaan ze door
of misschien wel niet
gevangen in
een zijstroom
vol vissen
is het steeds weer
iets over je heimwee
de woorden van gemis
die dat blijven zeggen
zeg het zeg het voort
en kijk naar het…
Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.610 Ik zou de paardenbloemen missen
kriskras in de berm,
maar gelukkig zijn ze ferm,
lieveling onder de kruiden,
voor gal en tal van kwalen,
Sportieveling, want hij komt
zonder poten of betalen,
steeds ongevraagd maar terug.
Wat ik fotograferende niet wist,
was dat de spiegeling mist
in de sloot
door mist.…
Hoezo, moeilijk?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Wat nou, de tijd verandert, de taal eveneens,
dus maken we van een prak,
een geperste maaltijd
en zijn geen van allen de weg kwijt.…
Huid en hart
gedicht
2.9 met 11 stemmen
21.177 Huid, peau, skin, Haut
je huid ademt in alle talen.
Wat doe je me aan?
Op winternamiddagen
streel ik met voorzichtige vingers
je huid, glanzend in de schemering.
Onder je huid bonst je hart,
brengt mijn hart, fladderend als een vlinder,
tot rust.…
In zachte ondertonen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 zij heeft zich
met stilte gekleed
in zachte ondertonen
haar ogen
licht geloken
hoofd peinzend gebogen
maar de lach is
al omvattend
in tevreden weten
er is niets vergeten
de boeken liggen open
spreken hun eigen taal
warm zingt zij
mantra’s en speelt
met hun eentonigheid
ze kijkt me aan
of ik met haar mee wil gaan
voor even…
Luisteren naar de zwijgende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik leg mijn hand
In die van jou,
Mens die met stomheid
Geslagen is, het hoofd
Vol onrustige gedachten
En ontelbaar vele woorden -
En niet één die de uitweg
Weet naar je mond, je stem
Die zelfs niet de zachtste
Klank weet voort te brengen,
Ik laat mijn hand
In die van jou,
En lees zonder taal
Al jouw ongesproken woorden…
Het shot is hot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
783 handen zijn geopend
palmen naar boven
hulpbehoevend de ogen
een vragend gezicht
richt zich naar het
licht van de camera’s
het shot is hot
gaat de wereld door
voor tal van goede doelen
giften worden afgeroomd
de strijkstok is al
vijftien keer gekloond
winsten opgestreken
het promoteam zal verder gaan
zelfhulp blijft altijd bestaan…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
De smidse van emoties
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 koesterde de tijd
die was geweest
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun eigen woorden spreken
zonder de taal…
O(o)genBlik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Behoedzaam schuifelen wij elkaar voorbij
met ogen die gedogen
mogen ogen
naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou,jij ziet mij
in traagheid coronisch
vanop afstand
maar toch dichtbij
blijft onze verhouding platonisch.…
Verjaardag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 Maar er ontstond
een magische ruimte
waarin we eindeloos
ons voortbewogen
in volkomen harmonie
en taal niet meer belangrijk was
zelfs niet
om gelukkige verjaardag te zeggen.…
om de tuin geleid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
633 ongelezen, beproefd, bevattelijk, om
uiteenlopende redenen
het gedicht spreekt uit wat er staat,
bos omzoomt het voorportaal
dicht, ongerijmd, vertwijfeld en in
opstand tegen lege orde
het gras spreekt geen taal, is dienstbaar
aan groenheid, aan zomergoud
tot het woord sterft, tot boek verheven,
aan begrip voorbij…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
onverlichte tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
360 iemand gooit
stenen naar de leegte
tussen de sterren
omsingelt stille
woorden verscholen
onder een stolp van glas
iemand blaft met
schorre keel naar geesten
achter koude muren
botst in schommelend
licht tegen het verlies
van wie hij was
iemand dicht met
haperende pen op de
mestvaalt van het
tekort betast de taal
met vingertoppen…
Lobke
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Kus mij met gelijk,
kus mij met geduld,
kus mij met de stilte,
kus mij met het gedicht,
dat ons zachtkens bemint,
kus mij met de avond,
kus mij met de morgen,
kus mij met de storm,
kus mij met de engelen,
kus mij met de talen,
kus mij met de vrede,
kus mij met de overwinning,
kus mij met de trouw,
kus mij met de stilte,
kus…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht
iemand dan zonder tijd of tal…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
GEEN GROTER LIEFDE ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.8 met 14 stemmen
8.331 Ek sprei my arms
die lengte van ’n rivier.
My bene, die wydte
soos dié van ’n oseaan.
Ek skreeu vir die wêreld : “ Ek lief jou, ”
oor ’n bulderende, vuurspuwende, vulkaan.…
OP HEIMWEE VAN DIE WIND ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.232 Jy, langvlegsel meisie, met kitaar op skoot,
vir wie die boodskap vanuit jou hart,
terwyl lang vingers snare saggies stoot ?
Jou speelse posisie van kitaar in skoot,
na wie verlang jy, as jou note klink soos
‘n leë blik in kabbelende water, in ‘n sloot ?
Jou lenige nek, wieg teen kitaar se steel.
Ek sien jou trane deur lang hare ween,
waar…
KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.6 met 5 stemmen
5.315 Die byl het gekom om te kloof.
Dit wat ek in twee wil hê
met geweld oop te maak.
Die passie van krag wat
deur beide arms vloei,
die glans van sweet
op my kaal bo-lyf,
die klank van die byl
roep jou,
lok jou.
Ek sien hoe jou oë dwaal,
jy, skelm loer,
skelm glimlag,
in die glans van die ruit.
Ek sien hoe ek, nou, jou baas,
die…
DORRE LAND ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
3.638 hoe beskryf jy reën,
as tien seisoene droë sand in jou kiewe waai
het God vergeet van wesens wat kinders voed
hoe beskryf jy groen,
as dorre landskap jare lank geen vrugte baar
het God vergeet van mense wat gebede
na die hemel stuur
die stam loop leeg
so ook die wye natuur
ek kan die onrus voel, as my mense
sing en koor van vlaktes sonder…