3973 resultaten.
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen
die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Je ziet de poppen
ter wereld komen in het gras:
een vloedgolf rode glimlachjes,
lichamen met een eerste adem
uit Taiwan, om nooit uit te blazen.
Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Hoe zij mijn hart verwarmt als een warmwaterbron
in Antarctica, hoe haar vleugels gevuld met tere,
tedere veren mij als een koningsmantel bedekken,
hoe haar woorden als scherpe klauwen net niet in
mijn vlees boren, mij wakker houden, dat alles
is pure magie, pure ......…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Dus na de
Griekse inktvis en die beroerde wijn uit datzelfde land,
viel ik stomdronken ter aarde in de toiletten, dat was
genoeg serieus antigas om haar duivelsklauw te breken.…
Zonnestralen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.745 wij gaan je missen meid
maar je blijft in onze harten
voor altijd
Ter nagedachtenis van Michelle..…
De Heerboer
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.555 die er dagenlang bleef spelen
Even waren zij onzichtbaar
als de schimmen die zij waren
uit een kijkdoos opgestaan
om benen in de lucht te dragen
om te zingen en te drinken
met dat wat de nacht er liet
als tafelspringers, Tempelieren
vallend van de bokkenwagen
Alles wilden zij er geven
voor hun dorstig onbehagen
als een schenking die ter…
leegte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.042 zíj was het niet, ik wist het zeker
op haar had ze geleken
mijn droeve ogen keren om
en richten zich naar binnen
zij zien een dorre open plek
eens bron van teer beminnen
de bron die mij te drinken gaf
de edele drank der liefde
zij schonk voor mij het glas steeds vol
zo veel ik maar beliefde
de welput is nu opgedroogd
het glas voor…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De verte tekent af met torens en kantelen,
wachters van beloften die, voor wie berouw
zo zwaar gedragen en ter goeder trouw,
meer blijken dan alleen maar luchtkastelen.
Het huiverend hart heeft dolend rondgezworven.…
VLAANDREN, O WELIG HUIS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 - daar nu gloeiend zijn de weien
van zomer-granen die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend ooste' en statig dagerade-roden,
de wijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leie -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijen,
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?...…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 De wens van de dissident ligt hierin,
correcte, symmetrische lichtstralen te verzenden
ter wille van goedheid.
De dissident neemt een heel eenzaam,
doch ook gevaarlijke rol in zich op.
Duistere krachten zullen verdwijnen
als sterke geestelijke krachten verschijnen
in het donkerst van de nacht.
Dissidenten kunnen wachten. Heel lang.…
Aqua-forti
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 ‘t Is op 't gevoelig goudkleur koper malen
Met d' angel ener wesp en 't fulpen stof
Der vlinderwiek, gegloeid van zonnestralen;
De punt der naald die juist ter snede trof
Wat in des kunstnaars rijke dichterziel
Uit fantasie en leven samenviel.…
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Het voelde weerloos hoewel geen gevaar dreigde,
beklemd in onszelf ondanks de mildheid van de natuur
die teer maar ook vol maagdelijk vuur met haar aan
mijn denkbeeldige hand raakten we verder afgedwaald.…
Tezeer verleden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Ik verzet mij niet meer, ik teer op het verleden.
Ik kan nog heel veel uitvalshoeken proberen,
maar zelfs mijn wortels groeien al uit de grond.
Als dode antennes grabbelen ze naar het luchtledige.
Zielige tentakels van een ontzielde spin.
Geen familie van de wolfsspin.
Eerder van een iel schrijvertje.
Maar ik schrijf toch!…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 De stilte alles omvattend
en toch kwetsbaar en teer.
De stilte was er.
Ik had geen woorden meer
voor die gek schoot,
het lijk op straat en meer mensen dood.
De stilte werd zwaar
en maakte mij bang.
Nog steeds heb ik geen woorden,
maar ik spreek door een enkele traan op mijn wang.…
EENS MEIENS MORGENS VROEG
poëzie
4.6 met 16 stemmen
2.436 Toen groette ik die allerschoonste
die daar onder stond,
Ik liet mijn armen al omme gaan
ter zelfder stond.
Ik woude ze kussen aan hare mond.
Ze sprak: 'laat staan, laat staan'!
Harba lori fa,
Harba, harba lori fa,
Harba lori fa.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
kindjes en diertjes.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Geen garantie dat ze vervolgd worden, omkoperij aan de orde
Doet nog weinig ter zaken, niet meer aan de orde.
't Schone onschuldige wezen laat je maat best best met rust
Weet dat ik je erg rauw..... lust!
Onschuldige kindjes en diertjes...
fikken af !…
OostvaardersPlassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Zij is ter plekke neergestort en
heeft zelfs de knal niet gehoord.
Als slechts één van de 1830
kleurt zij de sneeuw rood.
Het was een keuze:
De kogel of de hongerdood.
Die hongerdood zullen wij niét beleven.
Zij,
worden nu door topkoks,
naar 5 sterren niveau verheven.…
Vertigo Noes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 woord wel baten
De kathedraal waar daaglijks klokken luidden
Tot 's avonds laat en zelfs rond middernacht
Daar vond men onder dienaars één die lacht
Om redenen die ik u zo zal duiden
De vader van de bruid hing in de toren
Zijn vlucht naar voren leidde tot zijn val
Net als in Vertigo, van Hitchcock Al
Maar 't kwam de bruidegom nimmer ter…
Altruïstisch?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Werd ze wel gekozen op
basis van een gelijkheid, of blijft
de ethische kant erg teer,
altruïstisch of egoïstisch?…
Peter R. de Vries: : “Vecht, huil, bid, werk en verwonder ons!"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Bloemen leggen op de plaats delict
Eerst dacht ik niets, was murw geslagen
Gewend geraakt aan zoveel geweld
En dat natuurlijk niet alleen in Amsterdam
Noem mij de plaatsen waar het niet gebeurd
Het is van alle tijden, van alle volken
Geweld, misdaad, criminaliteit, moord
Kortgeleden zag ik hem nog lopen
Peter R. de Vries, misdaadjournalist
Ter…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Meisjes flaneerden in minirokjes,
heren van stand durfden in golfshort
de straat op, en er werd ook wat meer
inkijk ter hoogte van het decolleté gegund.
Meer vlees, minder stof alom dus.
Behalve in mijn ouderlijk huis vroeger.
Ondanks de hogere temperaturen
trof ik mijn moeder aan in een trui
met een sjaaltje rond de nek.…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik…
Proflicentie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 NETGEDICHTEN
de plek voor poëmen
van amateurpoëten
Geachte niet-genomineerde dichters
waar ook ter wereld op het wijde web
u bent, als ik het goed begrepen heb
verbaal begaafde onbetaalde zwichters
Ook ik behoor tot de papieren tijgers
die zich hier ophouden in 't
legioen
der hobbyisten die niets anders
doen
dan tegendeel te zijn…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 Op een dag als bloed en bodem
weer eens zullen samenkomen
zal het wrede vuur ontbranden
gloeiend staal scheurt tot de randen
totalitair de aarde open
kokend water vult de lucht
de waarheid wolkt zich naar buiten
woorden wringen zich tot een klucht
massa’s moeten weer weglopen
feiten doen niet meer ter zake
wie het hardst roept krijgt…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 ter verspilling van de overvloed..…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.…
Roofstaat en piraterijen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.212 "Al die willen ter kaperen varen
moeten mannen met baarden zijn..."
...en dan volgt er
een hele rits namen
van stoere jongens
en ferme knapen
onwetend van kielhalen
bakzeil en buit
van bittere smaak
scheurbuik zeebeschuit
en paradijzen
van terra incognita
eilanden kusten
immense rivieren
als leguanen
monsters vulkanen
en regenwoudslangen…
Moessonwater
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
170 en waren na mij beide kapen
- die van Hoorn en Goede Hoop -
geen toegangspoorten tot de Koop
van kruidnagel, door leeg te rapen
het land, bevrucht door moessonwater
de oogst vervoerd naar 't moederland
tienduizend mijlen onderhand
ter zee - en lucht, maar dat kwam later..."
Zo las ik in Jan Slauerhoff
een eerlijk zeemansgraf kan nooit…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die
dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.
Langs slingerende paden
vangen dauwdruppels het eerste licht.
Tussen mos en varens verdwijnt drukte geruisloos,
terwijl elke stap de wereld zachter maakt dan zij daarvoor was.…