Alle inzendingen

als alles tegen zit dan spoort er nog een lach op je gezicht oogluikend heb jij mijn strijd tegen de elementen zonder commentaar gevolgd voorwaar een unicum omdat bemoeienis als een wade om je hangt zeker als de tandwielen zonder olie kraken door nonchalance nagelaten de ge...

de hoofdelingen Addinga hadden hun land hun steenhuis in Oosterrreide de Dollard kwam tussenbeide die zich steeds meer uitbreidde overstroomde hun land toen de golven tegen het steenhuis rolden zochten ze het hogerop in Westerwolde in Wedde kwamen ze het steenhuis binnen druk doende om d...

Een traan verlaat mijn oog Bereikt mijn mond Die proeft de smaak Van mijn hart

Je zit te wachten in een AZC. Het lukte je de oorlog te ontvluchten. Hier heb je geen gevaren meer te duchten, alleen de traagheid van de IND. Waar wij massaal naar zelfontplooiing streven verliezen zij weer jaren van hun leven.

Ik schreef eens een gedicht en het gedicht stond op, deed een stap achteruit en bekeek mij - argwanend en hooghartig zoals alleen een gedicht kan kijken bekeek het gedicht zijn dichter. Vliegen zoemden, stofjes dansten, precies zoals ik geschreven had, en de deur ging open en op de d...

Die 't Ambacht wel verstaat daar van hij leven moet, En die 't, niet wel alleen, maar wel en geerne doet, Beleeft het grootst geluk dat iemand kan begeren. Hij spoedt, en spoedt met vreugd, hij wint, en wint met ere. O aller staten staat, daar voordeel gaat met lust, En lof en dank met beid'...

Alle hoop is nu op jou gevestigd de horizon komt dichterbij toekomst wacht op niemand nader je met iedere voetstap blote voeten op het zand strand ligt aan de zee weids is jouw innerlijk verlangen in de wereld zo naakt mogelijk te zijn puur zoals het bestaan bedoeld is ik zie je zwoege...

ze raapt ze naast de rivier op de stenen die traag in de zakken van haar jas verdwijnen ze geeft zich over aan de diepte van het water een bedding voor de dood ze reist uit haar eigen haven de stemmen zwijgen niemand meer tot last ze zei: na het dichtslaan ben je p...

Verstopte wereld Onzichtbaar Verdraaid Lastig Gevangen in de wirwar van draden Verwarrend Pijnlijk Angstig HELP!

Wat mensen moeten doen is marginaal. De hoofdzaken doen wij niet, maar worden wel gedaan.   Schiepen wij ons eigen brein? Pompen we ons eigen bloed? Ons rest slechts bewustzijn, en slechts een beetje doen. Wat eten en wat drinken. Enig organiseren. Niet teveel. Bewustzijn van schoonh...

Overtolligen vol eigenwaan Gestrekte arm en open hand Vragen, nee eisen geld om lucht tot room te slaan Het subsidie-orkest speelt onmisbaar De barman tapt nog na Onmisbaar zijn bed brood bad Geen cultuur en horeca De gutmensch en zijn volgelingen krijsen in koor: Wij willen voorrang ...

Daar staat ze dan op de foto nou ze hangt wat voorover op haar balkonnetje wat ik ook zo graag had gehad ze woont in het huis naast dat van wijlen mijn ouders met een dak met een zonnetje wat ik haar zo graag weer gun daar stond ze dan in mijn Amsterdamse Parool neen t’ is geen lolle...

Voor mij een glaasje wit zonder alcohol. Het behoort tot de zinnen die een mens nooit verleert. Toch proefden de woorden als jonge wijn, maandag op het terras. Hemels, die eerste slok in open lucht, hoewel Hemelvaart eigenlijk al voorbij is. Pinksteren overigens ook. Maar de echte feestdage...

Een slang lispelde De meeste mensen deugen Een appel bloosde

trek iemand een driedelig kostuum aan hang een stropdas om z’n nek stop hem een sigaar in z’n snufferd en zet hem op een directiestoel bij een bank en hij zet de wereld naar z’n hand als dank trek iemand met veel talent voetbalschoenen aan geef hem mediatraining en zet een prij...

Jij loopt op straat en eet uit een vuilnisbak Slechts een portiek is je enige onderdak Soms zit je op een bank en staart wat voor je uit Je schoenen zijn versleten en in je zak geen duit Mensen kijken je minachtend aan en lopen met een boog ver om je heen En jij je weet nie...

Als nevel over een beek vloeit verlies door mijn leven, met alle winden mee, ongrijpbaar, maar wel zichtbaar (maar jij niet, mijn broeder). Als de dag warm wordt, lost het verlies op, zo lijkt het, maar het is altijd aanwezig als waterdamp in permanente vrije val – regen is nooit ver w...

lieflijk streek muziek de plooien glad van tonen die in harde confrontatie het respect voor elkaar helemaal vergaten hun eigenzinnig geluid lieten zegenvieren ver boven alles uit anderen verweten hun partijen niet meer uit te willen spelen het stokje van de dirigent schreef...

Tidde Wyneda de dwarse hoofdeling weigerde te dijken waarna al zijn land ten onder ging bij Jansum 1413 braken de dijken hij moest wijken. Het dorp Jansum tussen Oosterreide en Wilgum verdween in het wijde en diepe Jansumer gatt opmerkelijk dat naast die geul op een kweldereiland n...

De sterren zijn met veel, vanavond. Grote ogen in de nacht: een meisje zwiert haar rok tot bloemen op een dansfeest aan de gracht. Een jongen wankelt door de stad. Zijn benen slepen uit de maat. De stoep ligt slordig langs de straat. Hij heeft zijn flessen leeggedacht. Hij is zijn mooist...

Wat is het nut van ouwe mannetjes? Een duidelijk vooringenomen vraag Ze hebben vaak een stukje in hun kraag: ze slurpen lebberend uit kannetjes Ze gaan voorop voor al hun geestverwanten In dit geval betreft het olifanten

Tavont sullen wi vrolic sijn, ic wil drincken den roden wijn. Ic wil kussen dijn roden mont, meisken, dat mijn hert doorwont. t'Arem herteke clopt so sere, draghet emmer nae di begheren, moght so gheerne nae buten breken om di van sijn geluc te spreken. Bilo, al mijne siele sinc...

De herfstzon kleurt de beloofde hemel rood, hij spint de wereld in een web vol clichés in spiegels van een onverzadigd labyrint, speurt naar waarheden uit het verleden, van onmacht en onvermogen, afkomst in brons gegoten bloed tot aan de dood in een vast gebakend lied van overleving, ...

Donkere wolken en sombere gedachten gaan ook weer voorbij.

mocht de zoveelste versteende traan in de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och h...

Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart om vooral haar li...

mijn kind ik hou van jou maar hou je niet meer vast laat je uit mijn nestje gaan voor we elkaar ervaren als last indien nodig zal ik naast je staan spring nu maar uit het nest de wereld staat open voor jou vertrouw op haar en op de rest sla je vleugels uit op de wind vind de juiste win...

De zee Geeft mij de lucht terug Die stokte In het gevecht Ik geef de zee Mijn angst gevecht Geef hem mee Met het gevecht van de golven Zo vind ik weer wat rust In de storm

Paars en groen wiegen zacht, in verschillende maat: dennen op de hei.

Mijn, leeft binnen ons lichaam, dat we vandaag bewonen. Uw, is alles wat buiten bestaat. Is heel en samen, is heel en al, waarmee we verbonden zijn. Niet mijn maar uw wil geschiede, is vertrouwen en liefde schenken. Mijn wil is vol vertrouwen geven. Mijn wil is willen blijven leven. Voo...