615 resultaten.
WENK EN SCHRIK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 In het huis waar velen komen
om eigen bloed dan wel plasma
te schenken voor levensbehoud
van zijn of haar medemens
heeft de kamer van ontvangst
warm uitnodigend aanzien
wanden ogen huiselijk
tafels bieden kosteloos
smakelijke spijzen aan
roepende papieren
raden aan te zoeken
naar meer bereidwilligen
die wat uit hun aders
kunnen afstaan…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
bibberkoorts
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.469 De vrieskou van de ochtend
Kevers kruipen door mijn aders.
Ik vind de macht die uit mijn navel gulpt.
Een worsteling met de draak
En dan de vrieskou van de zeebodem.
Mijn ademnood
Als ik verdwijn in haar armen.…
Meisje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.292 Zij waakt over mijn warm bloed,
een ader klopt bang in de hals.…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 op zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar…
ADEL
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.923 Het bloed in de aderen
drijft naar leemten en hiaten
achtergelaten in kerkers,
die het smachten verstomden
vlaggend weigerend tot overgave
fier, jong en zonder aangezicht
het paard dringt door tot de horizon
blikkerende zwaarden en tumult
begeleiding van gezellen in vol ornaat
vaandels gestreken ondergang
uitstervend in streven naar gelijkheid…
emotionele griep
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.715 bijholtes worden
hoofdzaken, kopzorgen,
clusterhoofdpijnen en
migraineaanvallen
angstvallige gevoelens
aderen vol angst
doordrenkt van weinig
ruimtelijk inzicht
bijholtes kunnen ineens
hoofdzaken vormen en
ik zie niets meer dan
aanvallende gedachten
wisselvallige doelen
doelloos en gevoelloos
ben ik doordrongen
van wazige vergezichten…
slagader
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.394 ik zoek de slag in de ader
een gekrulde vinger
haakt naar die regelmaat
ja, nee, ja
gedempt door huid
hij sluipt over de pols
als een worm die stuipt
over de muis van jouw hand
hij duikt op aan de weke kant van jouw arm
stuwend langs de strot
van kin naar kaak naar slaap
bolt hij over bot
liever leg ik hem dieper bloot
in het…
Haar aubade aan de zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 handen roerloos
op elkaar
aderen goed
zichtbaar onder
de tere dunne huid
grijs piekte
het haar in de
late middagzon
ineen gedoken
zat zij daar
maar waar
blikken vaak
afwezig zijn vonkten
haar ogen met
onverwachte helderheid
haar stem die nog
alle tonen kende
gaf stevige repliek
zij was niet ziek alleen
het lichaam wilde…
Zwarte humor
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.759 Treur niet mijn liefste
Wentelt u niet in ongemeend verdriet
Stort geen valse nodeloze droge tranen
Ik ben tot uw genoegen gekist zoals u ziet
Het aanschouwen van uw opgepoetst leed
Doet mij pijn in het verschroeide kille hart
Hoor de gescheurde doodsklokken luiden
En het gif verstijft in mijn gesprongen aderen
En voor u de hof verlaat…
Minnezuchten
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.698 Vertroosters van de minnesmarte,
Die door mijne aders vloeit op een bezielde lucht,
Volmaaktste kinderen van 't allerziekste harte
Dat immer in het rijk der liefde heeft gezucht!…
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.943 Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijven,
groevend nog de lucht die mij omgordde,
krassend nog naar adem die niet bleef
maar verder, langer kwam dan aders waren,
opgeheven boven handgestreef,
uitgegaan waar bot niet zal bezwaren,
wakken latend - wonden uitgeleefd
door wat…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
Utopia (1993)
gedicht
4.0 met 5 stemmen
7.146 Hij bedoelt aders.
Ik zou naar de sportschool
moeten gaan, spieren kweken.
Hij haalt een sigaret van achter zijn oor,
klopt er kort mee op tafel, steekt
hem op, inhaleert, spreekt.
Als Saddam dood is, zijn Iraki's en Koerden vrij.
Twee vogels, één kogel.…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Dit beeld laat het bloed weer stromen
naar mijn organen via de aderen.
Een overbrugging vanuit de duisternis
naar het centrale lichtpunt.
Zij dirigeert het kloppen van mijn hart
dat het zuurstof naar de passie begeleidt.
Haar warmte is een levendige haard
om de winterkou over de brug te trotseren.…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Ik ben het gif dat door mijn aderen stroomt.
--------------------------------------
uit: 'het huis woont in mij', 2013.…
Verkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 bewoon een huis aan een stille straat
die met het passeren van vele jaren
zijn logistieke taak lijkt te bedaren
en merk dat verkeer niet langer langsgaat
steeds minder wordt er doorgereden
en dan ook steeds in dezelfde richting
geen bord roept op tot die verplichting
verkeer verloopt om een vreemde reden
ooit was de straat een drukke ader…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
ik heuvel venus
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
787 ik beeldhouw je,
weerbarstig blok graniet
je grote lijnen heb ik al
details nog even niet
ik splijt wat
nog verbonden is
volg aders van onstaan
zoek wat niet ontgonnen is
ik modelleer je
naar mijn hand in
strakke jonge vormen
je gezicht oogt al markant
je tepels spitsen
vingers kunnen ze niet ronden
borsten lichtjes aangezet zijn…
een vreemde spinselt in je hoofd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.565 weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden die
je hart doen bonzen
en je bloed laat gonzen
door de aderen…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
de spinsels in je hoofd
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
2.119 weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
en niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden die
je hart doen bonzen
en je bloed laat gonzen
door de aderen…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Deze dagen
dwaal ik vaker
door woorden,
door nauwe stegen van letters,
op zoek naar een woord
dat ooit door mijn aderen stroomde,
een boek
dat de slaap
terugbrengt in mijn ogen.
Ik loop door de verzen van Ferdowsi,
en rust daarna
in de schaduw
van de poëzie van Forough Farrokhzad.…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 Stad, langs uw blinkend water liep ik voort,
ik zag uw markten in het morgenlicht,
ik heb van u gedronken en gedicht
en 't stromen in uw aderen gehoord.
De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl jouw lippen in mijn oren de woorden spelden
het bloed in mijn aderen…
Het leven is als een boek.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.822 En het bloed niet meer door mijn aderen joeg.
En er geen bladzijde meer werd toegevoegd.
Wist ik dat mijn leven was,
als een boek.…
wonder van liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.612 troubadour
zoals berton de fleur
die met vier steentjes
van heel ver
verstild verdriet tot leven wekt
en om kan vormen tot geluk
zoals
een echt jongleur
hij zingt
van vlindervleugels op het water
van leven en van dood
hij toont de winter in zijn ziel
met steeds de zomer in zijn ogen
de herfst soms in zijn stem
lenteliefde door zijn aderen…
Strikgeval
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
5.854 het pad van vriendschap en vertrouwen
slingert zich blind langs klip en kloof
over rots, ruw en onbehouwen,
in woestenij en diep geloof
door dorpen van een goegemeente
langs wegen, aders met een ziel
verhard met eerlijke gesteenten
van volle waarheid, vast, stabiel
helaas, soms wordt het bermbrandlopen
of daagt een onverhoedse kuil
die…