1030 resultaten.
fluisteren de hemel dichterbij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
880 alles reed voorbij
en jij zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
ik zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen, ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn duizend…
Verdriet
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
4.605 Tranen, blijken van verdriet
Rollen zachtjes uit de ogen
Kruipen langzaam in de nek
Verdwijnen op een onzichtbare plek
Iets heeft ze daartoe bewogen
Het echte intense verdriet
Is niet te omschrijven
Totaal ontredderd staan
De wereld als het ware vergaan
En voelen aan den lijve
Huilen in je hart
Er lichamelijk ziek van zijn
Voor niemand…
oehoe
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
1.437 op de grote roofvogelshow
bewoog de bazin
met haar vingers
zwart in het kleed
druk heen en weer
naar de europese oehoe
naar ze zei vier kilo
om zich in haar handschoen
betaald te laten hakken
voor gasten
die plaatjes schoten
mooi dat die reus
zich niet liet uitdagen
hij gaf me een knipoog
zij werd toen echt boos
met blote hand…
van slag
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.746 wees hij schichtig naar omhoog
en zei: ik moest daarboven zijn
maar toen ik uit de wolk vloog
hoorde ik een hemelse klank
werd verliefd op een klok zo rank
en verloor mijn opdracht uit het oog
ik zei : het is de liefde die je mist
en droeg de blozende bliksem heel beslist
honderd dertien treden torenhoog
naar een kleine klok die niet bewoog…
Zwart glas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 Open mijn ogen,
Wijs me op het glas
Het zilver verandert,
In een donkere plas
Het beeld lijkt amper
Bewogen.…
zacht zal ik je breken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
715 alles reed voorbij
en jij zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
ik zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen, ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn…
Van melancholicus naar vrolicus!
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.007 Met je gevoelige elfenogen
Heb je toen mijn hart bewogen
Ik voel met jou een diepe
Verbondenheid
En die raak ik nooit meer kwijt
Je hebt een plaatsje in mijn hart
Daardoor verdwijnt jouw
Melancholieke smart
Ik stuur er zoveel liefde heen
Dan voel jij je nooit meer alleen
Ja, ik zal dat kapsel kraken
En voortaan over jou waken
Jij wordt…
Andere bühne?
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
561 Kon ik maar zijn zoals de aarde,
woordeloos, meeslepend, alles
omvattend, temperamentvol
of loos,van iets van alles
en niets van niets wetend,
maar zie wat ik gedwongen
ben te zien, de gestileerde
tijd van op- en ondergang,
hoofdpersoon in eigen overgang,
een acteur aan onzichtbare
lijnen bewogen in een
overladen seizoen zoekend
naar…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Ik word geschut en bewogen
Wind raast door dit lijf
Mijn wortels laten los
Er is storm in mij
Demonen bevrijd
Ik wil al mijn wortels doorsnijden
En meegesleurd worden
Zwakte en kracht
Liefde en haat
Boos en blij
Wie had ooit gedacht
dat de lijn zo dun was?…
Spelen in zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 jij wilde spelen in zee
met emmertje en schepje
schelpen en zand
maar op het strand
woelde het water
in golven en schuim
jij werd bang
alles bewoog
nam mijn hand als enige troost
heb je terug gezet
aan de voet van de duinen
in de zon en het warme zand
water en schelpen gehaald
schepje en emmertje
jij wilde alleen die troostende…
Je droomt nog kerst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 zacht fonkelt
de zilveren bal
de stal is vol van
komen en weer gaan
buiten de frisse neus
een tijdelijk volle maan
je droomt nog kerst
zacht tegen mij aan
muziek draagt vaag
in vlagen wind
de hoge stem van het
succesvolle sopranenkind
wij zijn op weg
van een bewogen jaar
naar een nieuwe start
de laatste dagen reflecteren zwaar…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
Zielsdiep
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
878 je raakt me
en vraag me niet
waarom
ik heb geen idee
hoe het antwoord te vinden
je raakt me diep
niet alleen tot in mijn hart
of tot in mijn tenen
maar tot ver in moeder aarde
waar mijn ziel veilig schuilt
met een stil verlangen
uit een ver bewogen leven
en ik heb geen idee
wie jij was
of wie ik was
of waar we zijn…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 zij wisten de
deur op een kier
maar het goed volk hier
had in geen jaren geklonken
het werd te vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
Liefde op het eerste mondkapje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
556 Haar hand was zo teder op mijn arm,
terwijl haar mondkapje zo lief bewoog.
Op dat moment kreeg ik het zo warm,
waarna ik op alle vragen loog.
Een kwartier lang mocht ik bekomen –
zat ‘k enkel nog van haar te dromen.…
Korrelig
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
82 Met een zacht geruis
Spoort de wind de wereld aan
Te blijven kijken
Met korreltjes zand
In knipperende ogen
Naar wat voorbij vliegt
Wat niet weg kan gaan
Wat stil aan de ketting ligt
Wat geen richting kiest
Met een zacht geruis
Spoort de wind de stilte aan
Te blijven schrijven
Naar wat terugkomt
In aarzelende handen
Met bewogen…
Niet dood.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.403 Je ogen
groot
en bewogen
stralen,
vertellen verhalen
zonder verdriet.
Je bent zeker niet
dood.
Ik weet : je leeft.
Je hebt de scherven
overleeft
bij 't sterven.
Je zwaait, je springt.
Je klinkt
zo hemelsblij.
Ik weet dat jij
leeft.
Ik denk : je danst,
je gezicht
omkranst
met licht.
Je lacht, je zingt.…
Oogverblindend,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
671 hey Amanda
ik zag je dansen
in de regen
heilig water
als zilveren
vlammen om je heen
de manier hoe
je bewoog
in je blauwe jurk
hoorde prachtig
gitaarspel
in mijn hoofd
reikte je
je handen uit
naar de nacht
regendruppels
rolden gracieus
over je wang
danste je zo fier
weg van alle
malheur
zocht je ogen
om te…
Glad
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
825 zij geen oneven
Lang gestrekt in eenvoud
Dat bepaalde haar leven
Onverhoeds in haar vlak bestaan
Was er soms een oneffenheid viel zij aan
Grof tierend verpletterend was haar beleid
Zonder aanzien mededogen of spijt
Tot er die dag een jonge krul verscheen
Bevallig libido zij kon daar niet omheen
Toen hij haar glimlachend tot golven bewoog…
liefde
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.323 Geef mij de blijdschap van jouw woorden
geef mij de glinster van jouw oog
Dan geef ik jou mijn zielsakkoorden
en alles wat mij steeds bewoog.…
Sloopflat
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
795 Naar onderbuikgevoel zoals ooit
tijdens biologieles, een kikker gepind
voor mij op de onderzoekstafel
onder ether, de longen bewogen nog
en een klein hart stierf, langzaam
voor mijn ogen,toen droeg ik geen helm,
nú is het verplicht, want wie kan
tegen zo veel stoffelijke resten
op zijn hoofd?…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte stappen die de kamer binnenkomen...,
ik voel een paar koele handen op mijn ogen.…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet genoeg
en word ik door het liefhebben
bewogen…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 de dag
sliep
geen licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend…
Ommekeer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
532 jij wees me 'n kant op
die ik nooit meer op zou willen
jouw kille blik deed haren rijzen
aarzelend bewoog ik me richting
het gevecht in m'n hoofd
duidelijk zichtbaar middels parels
de knoop in mijn maag trok samen
deed me omdraaien en zette een stap
voorwaarts "En als ik nou eens nee zeg"
van nu af aan zou ik me niet meer laten leiden…
Verlangen.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.630 nog vele lange uren en dagen
die geduld van mijn verlangen vragen
smachtend wachtend op die dag
dat ik jou weer kussen mag
brieven vermoeien mijn ogen
die tot tranen toe bewogen
in onzekerheid vervoerd
door jouw liefde ontroerd
denkend aan het rijke verleden
van liefde uit ons hart versmeden
voel ik jouw lichaam in mijn dromen
klaar…
2011- 2012
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
671 De laatste dagen zijn aangebroken,
van een zeer rumoerig jaar,
de laatste etmalen zijn ingegaan,
van een zeer enerverend jaar,
de laatste loodjes zijn ingegaan,
van een zeer bewogen jaar,
de laatste trekjes van een zuur,
lief, ontroerend, triest, emotioneel jaar,
waarvan we strakjes zeggen:
gooi dat oude jaar snel weg,
en begin met…
Na de zomer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.333 Een laatste zomerdag
Na een veel bewogen zomer
Met zoveel verlies in me
En zoveel verlies om me heen
De bladeren vielen vroeg dit jaar
In de harten van mensen
De bladeren die verkleuren
En die vallen gaan
Ze weten van het verlies
Ze weten van het verdriet
Ze weten van de taak die zij hebben
Om ons te laten weten
Dat ieder leven vergankelijk…
Resumé
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Toen zonlicht ons
in de ochtend tegemoet scheen
bewoog mijn hersenarbeid
voorbij de beperking waar
de hele reut hetzelfde was
nabij de horizon van een land
dat ik zelf had verzonnen
vond ik jouw onschuld
in een droom die het verlangen
deed zwijgen met de toezegging
van jouw temperament
achter de grens waar alles anders was
met de belofte…