6988 resultaten.
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging breekt banden
dwingt los te laten
wat ons zo dierbaar is
om dan naakt te stranden…
kleinkind op het strand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 mijn kleine
kleindochter
ruikt lekker
en ze is zo mooi
ze kletst al wat
maar niet over
dat jongetje
wat iedereen nu ziet
op die vreselijke foto
aangespoeld op het strand
van de vrije wereld, hoe erg
maar zo kwaad ben ik ook
hoe kan dit,en hoe stom kan je zijn?…
Zee en strand
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
540 Aan zoom en rand
schil van landen
tref je vaak
....een lieflijk strand
Het zijn palmen
die er het decor
van een aards paradijsje
van willen maken
Ik trof er jou
-jaren terug-
je veegde net je haar
uit je gezicht
Door dit gebaar
aangetrokken
schreef ik
juist voor jou
dit kleinood van 'n gedicht.…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zwart en wit, de tuben uitgeknepen,
Mengt de schilder op het bruin palet;
Voor de jeugd wat ongewone pret,
Nu ze toekijkt, de ogen half genepen!
Ach, dat schilderen heeft men ras begrepen ....
Hier een veegje en ginds een pik, een spet,
Hoedjes, die hij vlug op hoofdjes zet,
Boven boezelaars: witte kronkelstrepen.
Toch, de pink heeft…
[ Wij zijn als het strand ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Wij zijn als het strand
en de zee: jij gaat nooit weg –
en ik kom terug.…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De foto opent mijn herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan…
Dagje strand
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
591 We gaan vandaag naar Zandvoort bij de zee
Een dagje zwemmen en wat pootje baaien
Of in een kuil ons lekker bruin te braaien
We nemen broodjes en ook koffie mee
Daar komen jongelui het strand opstromen
Ze willen toch niet op de koffie komen?…
[ Een dag op het strand ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Een dag op het strand,
het is herfst, dat doet me iets --
maar ik weet niet wat.…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
help ons stranden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 help ons stranden
aan deze kust zonder goden
als tijddodende verzanding
als ebgolven aanspoelen
als weekdieren wegzakken
in zanderige banken
in een tent op het strand
laat ons het zout zoet smaken
helmgrassen de wind bedaren
als opklarende mantelmeeuwen
als voor scheidende wolken
als met steile duiken omlijsten
stook de branding…
Europa op het strand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 als zo’n Murakami-verhaal
draaiend om de vermenging
van een verengde herinnering
met de regelrechte absurditeit
der gedroomde werkelijkheid
zo’n klassiek vakantiekiekje
gravend tegen verzakkingen
van de vertakte kanalisering
langs eroderende vestingwallen
tegen instromende zeekwallen
zo’n fantasie om te verzwijgen
als gespierde stier…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.
Vluchtig als hemelse leegte…
Atlantis
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
408 Geprezen de landen die
de zeeën kusten
gelukkig de goden die
de helden steunden
onsterfelijk maakten als halfgodenmensen
op schepen die hen naar 't Atlantisrijk voerden
zonder kusten geen stranden
zonder strand enkel branding
waar goden hun woede
op rotsen neerknalden
in vlagen verbijsterd
uiteen lieten spatten
gelukkig de berglanden…
Dromendans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 Ik zag je dansen op het strand
golven verdronken in jouw ogen
alsof je zweefde over het zand
terwijl sterren overvlogen
Ik zag je dansen op het strand
zonnestralen op jouw toneel
ineens pakte je mijn hand
we vormden spontaan een geheel
We dansten samen op het strand
ik vloog met je mee in de nacht
emoties namen de overhand
deze droom…
Wind en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 En vloog ik naar mijn bruid;
Snel ging het over stad en land,
Van zee tot zee, van strand tot strand
Naar u, mijn lief, mijn lust!
Waar Holland's duin rijst boven 't zand,
Dáár vond ik rust!…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Fantastisch
op het strand,
een zalige plek.
Uitverkoren met een
zonnetje,
genietend van strand en
zee.…
Bij foto 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Ik hecht aan:
de kleuren van 't hout
en van het strand
en van de zee
en van de hemel,
de ribbels op het zand,
de lijnen aan het strand
en in de zee
en in het hout.
Zoals 't zachte wier
en een gewemel van pokken
hecht op 't zoute hout…
De zee en de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee
dalen neer op de woeste
golven van de zee
door het gedonder in de lucht
gaan meeuwen schreeuwend
op de vlucht vliegen weg boven
het natte zand van een verlaten strand…
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee en
dalen neer op de woeste
golven van de zee
door het gedonder in de lucht
gaan meeuwen schreeuwend
op de vlucht vliegen weg
boven het natte zand
van een verlaten strand…
hete zomer (7)
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
813 het Hollandse strand
in zomertijd: snelkookpan
of bruinbakoven…
Verlangen (senryu)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 Was ik maar de wind
die je mag strelen als je
uitwaait op het strand…
[ De wervelkolom ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De wervelkolom
van een uitgestorven dier:
scheepstrap op het strand.…
Liefdesdood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Een zeehond is op het strand van Terschelling bij het paren overleden.
Een echtgenote had hij zich verworven,
Zo ’n beest houdt graag de eigen soort in stand.
Dat deed hij bij Terschelling op het strand,
Maar daar is hij de liefdesdood gestorven.
Als dan ineens zijn hartje niet meer klopt,
Dan is hij op zijn hoogtepunt gestopt.…
zoeken naar symmetrie in lucht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ergens gelegen
staand op strand,
het strand en ik kijk,
zoek naar symmetrie,
voortvluchtig.
Terwijl gaat de zon.…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 op
ga weer verder
verder op het stille strand
helemaal alleen…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 lieten zien aan het strand
een kleine amourette blij
die altijd kwam met vloed
toch later weer langzaam
wegebde naar dood tij…
Octava alta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 In de kelders van haar blijmoedige ziel
dansen de elfjes, dromen de gnomen, staat
de gouden vijfster stralend overeind.
Haar wapperende zomerjurk bolt zich als
een ragfijn vlindernet, de bloeiende
akeleien vormen een aureool boven haar
piekerende zelfbesef. Nergens op aarde
heeft het licht van Jezus zoveel ingang.
Nergens zo.…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen,
dwaalt over stranden van blinkend goud.
Langs ruwe rotsen die draken verbergen,
terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.
Hij ziet frivole elfen in nevels dansen,
hun prinses wachtend op haar troon.
De maan werpt zilver over stille kansen,
als een belofte, stralend en schoon.…
GOED IS GOD GENOEG!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Het is allemaal goud wat er blinkt
door de gouden gebogen plafonds
welke op mij dwingend afstralen
in 'Die Erlöserkirche' in Gerolstein, Eifel, Duitsland
Ik denk: "Is God Goud?"
"Wellicht wel!" volgt m'n gedachte
Maar dan flitst het door mijn hoofd
"GOED IS GOD GENOEG!!"…