473 resultaten.
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.
Gij, die vervolgt en jaagt,
Loerend wat vlucht belaagt,
0 heilig-groot…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 Uw koele handen aan mijn voorhoofd, alle
Gedachten die nooit moe van waken branden
Bij dag en nacht, zijn kalm in slaap gevallen.
Vanwaar de tover toch dier trouwe handen?
1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt
Uit bloem en voor der vochte zomerlanden
En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt,
Met minder leniging die klamheid…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Als onze ziél niet zong,
En vreugdedansen sprong,
Zouden dan wel de vógels zingen,
De bronnen uit de rotsen springen,
En had de storm een tong?
Als onze hoop haar schat
Niet rustloos zocht, en bad,
Zou dan de boom zijn bloei en twijgen
Zó innig hemelwaarts doen stijgen,
Dat hij het blauw omvat?
Neen, als de ziel zeer diep
In…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Najaar, vluchtend langs de wegen,
Bijna hebt gij afgelegd
't Rode kleed, dat losgeregen
Enkel aan één gesp nog hecht.
Langs de zoom der bruine heide
Zweef zo ijlings niet voorbij,
Zet Uw ben met fruit terzijde,
En tot afscheid zegen mij.
Ook Uw beide zusters duldden
Bij het afgaan van dit pad,
Dat mijn gul gebrachte hulde
Om een gunst…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Zijn het enkel maar deez' weingen,
Die, de Droom te voet gevallen,
Zich aan zijne aanblik reingen?
Neen, ik voel de gloed in allen.
Als in 't najaar vogelscharen,
Zich verzaamlend voor zij trekken,
Blanker dan het schuim der baren,
Kust en duinenrug bedekken,
Eerst in aarzelend gewemel
Angstig door elkander kringend,
Dan -…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 O paradijs, o bomen,
Begeerlijk voor 't gezicht,
Kringloop van heilge stromen,
Dag van ondoofbaar licht,
Niet slechts in 't Boek der Smarte
Van 't oude testament,
Maar in dit innigst harte
Waart ge eens door mij gekend.
Ook ík moest eenmaal eten
Van de verboden vrucht,
Ook ik heb neergezeten In
doodsheid en gezucht;
Maar nu niet meer…
KRANKHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Neen, nimmer kan in eenzaamheid
Ik met mijzelf verkeren,
Of vleugels hangen uitgespreid,
Een klauw wil mij bezeren;
Een sombre vogel volgt mij staag,
Gekromde kling de snavel,
Bloedrood de pluimen van zijn kraag,
De mantel geel als zwavel.
Hef ik het hoofd, om 't meeuwenvolk…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Dit huis heeft de rust van de maagdelijke duinen
Gebroken noch verstoord;
Het ligt in het nest van zijn geurige tuinen,
Als bracht de grond het voort.
En waarlijk, het wèrd ook gewonnen, geboren;
Een eedle kunstnaarsdroom
Bevruchtte, als het zaad, dat zich mengt met de voren,
Het steenblok en de boom.
En zo uit die paring, dat innigst…
Gebondenen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.011 Vreugd is een vogel die woont
Hoog boven wolken, in 't blauw,
Waar ze op het nest zit getroond,
Voedend haar broedsel met dauw.
Wij, door het leed, in heur tuin,
Worden te sluimren gesust,
Schemer en bladeren bruin
Weven de wade onzer rust.
Soms komt de zon door het grauw,
Wind langs het lover gevleugd,
Dan snakt ons hart in…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Zij keren huiswaarts van het feest,
Hoor, buiten, hoe de stemmen zoemen;
Hun dag is Licht, is goed geweest,
Een dag, om zich, getooid met bloemen,
In blij gezang op te beroemen.
Zijn zij niet warm van dartle lust
In danspas door 't gewoel geschoven?
Wie werd niet op de mond gekust?
En is de vuurpijl, 't volk te boven,
Tot sterren niet uiteengestoven…
HET GRAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.538 Zon en wind zijn de gezellen
Van de helle vreugd,
Die hun moedwil op doet wellen
In de bloem der jeugd —
Waaiend haar, gekreukte kleedren
En een losse strik,
Zelfs de ziel draagt lichte veedren
Als een leeuwerik. -
Maar zich 's middags neer te vleien
In het warme graan,
Al die gouden arenrijen
Rond zich te zien staan,
En het wonder…
VOGELS.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.195 Zij gunnen mij gaarne 't geheim hunner tale,
De roodborst zijn snoeren van bloedkoralen,
De merel haar zang als betinkte bokalen,
En vinken hun klink-slag op eedle metalen.
De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren
Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre,
De nachtegaal roert door haar smachten tot tranen,
En hel schalt de wekroep…
Wens
poëzie
4.7 met 3 stemmen
893 Mijn aar zij zwaar,
Als hem de sikkel telt;
Mijn kroon zij schoon,
Als hem de bliksem velt.
De dood brengt nood,
Zo niet vereelt hem reikt
De hand een pand,
Waaruit de dagvlijt blijkt.
Mijn zon, Uw bron
Springt nog voor aardse dorst;
Ach warm, dat arm
Ik niet zal staan, mijn borst.
Mijn aar zij zwaar,
Als hem de sikkel telt;
Mijn…
DE DICHTER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
935 Toen ik nog daar was, twistten om mijn ziel,
En voerden, met het zwaard gewapend, strijd,
Twee machten, die ik in de handen vie!,
De worm zo noemde ik ze en de oneindigheid.
Maar zie nu naast mijn grafstee opgericht,
Tezaam gebeiteld uit het kuis albast,
En warm besprenkeld door het weemlend licht,
De beide knapen bij hun kus verrast.…
Geneurie.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
878 Ik zoek in oude legenden,
Ik speur in wiegendruk
Naar beelden voor mijn ellenden
En 't kleed van mijn geluk.
Want als de dichters wenen
Moet glanzen paarlenschijn,
En lachjes willen ze er gene
Die niet van zilver zijn.
Wat mag zo heerlijk blinken
Als eêlsteen en brokaat,
En wat kan heller klinken
Dan schild waar 't zwaard op slaat?…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.
Hij nam de handen van 't gezicht,
En Mei liep lieflijk langs…
Blijheid.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
949 Kom broeder, snijd het riet
In ongelijke pijpen,
Dat fluks tot vrolijk lied
Uw vruchtloos zuchten rijpe.
Dit riet had oók zijn tijd
Van wenen over waatren,
Nu zij 't aaneengerijd,
Dat wíjsjes daaruit klaatren.
Vrees niet met juichgefluit
Uw zwijgend leed te ontwijden;
Het valt tóch eens ten buit
Aan ’t alverwinnend blijde.
Heeft…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 0 voorjaarszee, de hyacinthe,
Dit strand, het zuidlijk warm getinte,
Hier moesten Griekse vrouwen gaan,
Diepzingende op de cimbels slaan,
En roepen of het kindje kwam,
Druifpurper op een brandingskam,
Herboren Dionysos,
Die lente brengt naar Argos.
Zij wisten, wachtend voor het water,…
mijn dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik ben gegaan
-tot dit moment –
alle dagen van mijn leven,
het leeuwendeel daarvan
in jouw handen.
Woorden van allerlei pluimage
zijn op de thee geweest,
hebben muren gesloopt,
gebouwd,
daken gestut
en nog
zie ik de blauwe regen
uit de boom stromen
onze tuin in.
Samen lezen, eten, slapen,
ieder ons eigen werk,
onze eigen zinnen…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen onderdanig naar voren
Maar mijn vader voelt nog steeds de leeuw…
Held
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.448 Graag zou ik een held voor je zijn
dan snelde ik naar je toe
en verloste ik je van het blok aan je been
dan zou je weer lachend door het leven gaan
genietend van je vrijheid
met mij als held om je heen
Ik zou bergen voor je verzetten
het opnieuw ordenen van de dierenriem
de leeuw veranderen in een vlinder
als ik dan bereiken kan
dat ik jouw…
In dromen
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.329 Slapende mensen op tv
Lachende mensen op de radio
Dansende mensen op straat
Zingende mensen in huis
Honden die praten
Katten die tapdansen
Computers die niet crashen
Weekenden die niet voorbijgaan
Foto's die niet vervagen
Liefdes die niet worden verbroken
Haaien die groenten eten
Leeuwen die knuffelen
Vredelievende mensen in Amerika…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 moet ik staan
wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst,
belofte steelt het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes op te fleuren,
op grasheuvels van humor, liefde te hervinden
twijfels moet ik verslaan,
wortelend in een duistere, geheimzinnige wereld
de draak van de leeuw…
overwinning van mensen die kanker hadden
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
946 licht waren
waarin liefde en gebondenheid
de draden waren van geluk
om te winnen van een onmenselijke strijder
een strijder diep van binnen
die zo zwart en sterk was,
leek een tocht zonder wegen
waarop de kans van overleven
zo drastisch laag was
en maar een mogelijkheid gaf
de operatie was een gok
en toch hebben deze mensen
als leeuwen…
Oranje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 waar je een echte supporter kan zijn
zonder een ander de kop in te slaan
de oranjegekte bereikt het kookpunt
als er een groot toernooi begint
samen bidden voor weer een stunt
en tranen als je het Wilhelmus zingt
trots op de jongens, zie ze eens draven
tijd om de handen in één te slaan
wordt de strijdbijl voor even begraven
omdat de leeuw…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes trekken in
stofwolken een
eindeloos lint door
het adembenemende
landschap
niets houdt de kudde
tegen op die
onontkoombare weg
naar het verse verre gras
vanuit kale bomen kijken
de gieren gelaten toe
de man glimlacht
als hij de oplichtende
ogen van een leeuw…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Achttien keer heb je de zon omzeild,
van klein bijzonder wonder
met blauwe-bruin gesluierde oogjes
tot leeuwenkind met vlindervleugels,
dat soms zacht landt op een klaproos
en soms vol vaart tegen de wind in danst.
Je bouwde ooit forten van dekens,
nu bouw je aan jezelf –
met meningen die durven,
twijfels die leren,
een hart dat groter is…
Bommenregen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.449 O Fiere Vlaamse Leeuw…
Zing en brul ik met getrokken klauwen:
Waarom geen zieke zebra’s vangen?!…
Moeder Van Elf kinderen...
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.676 Als een leeuw waakt u over uw welpen
Niets is te veel, u zal mij altijd helpen
Al uw kinderen zijn u gelijk
Met zo,n lieve moeder ben je rijk...
Nooit kan ik terug doen wat u voor mij doet
u hebt ons heel goed opgevoed
Lieve moeder, ik houd u in ere
een ding weet ik zeker,
ik kan nog heel veel van u leren...…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 altijd geweten
Het zelf vaak ondervonden
De wens zal niet worden vervuld
De mens is aan de aarde gebonden
Toch zoek ik overal
Naar iets dat mij kan bevrijden
Zodat ik kan vliegen in de lucht
En me van het verleden kan scheiden
Maar nu weet ik wat je moet hebben
Voor het leven van een meeuw
De kracht om het te doen
En de moed van een leeuw…