810 resultaten.
het is de vraag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
753 wat zou je zeggen, vroeg de tuinman
als dit jouw laatste zomer was
hij had het wild gewas al lang gesnoeid,
geruimd wat zicht ontnam
nu wilde ze nog oogsten
om door de ingeslapen herfst te gaan
om winterwarmte te doorleven
met lief en haardvuur, rijp op alle wegen
daarna als vogels weer de lente weten
het ontwaken van onschuldig leven…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
stolsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 en dan nu de vloeibare oogst
verbeteren tot meer
in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar
door doorns- maar toch
hun geur vertelt van ooit
uitgesproken rood verkleurt
het roze beeld van kinderhandjes
rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig
om dit leven vraagt
een wiegje waagt te staan
in lang vergeten kamers tot de sloophamers
der…
tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 de verstrijkende tijd drijft ons
af - meer en meer -
naar het verleden
we versmelten met het decor
de sluipende tijd laat ons
in rook opgaan
we vallen niet langer samen
met wie we waren
de genadeloze tijd gumt ons
hardvochtig uit
we vervagen
tot onherkenbare contouren
treuzelend oogsten we
het laatste daglicht
totdat het leven vertrekt…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.
Het fruit van de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.…
Rockstars
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
572 Het is voorbij. Genot van alle kanten.
Het was zo'n sierlijk ijsrijk tafereel,
ze schitterden zo fraai op dit toneel.
De ronde stenen. O, als diamanten.
De gratie, de rotatie en de curving:
Ik ben verliefd geworden op het curling.…
2015 Premier Balkenende spreekt::
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.443 Dierb're Landgenoten,
Wij spraken reeds jaren
Oov'r oogsten door ‘t baren
Van ons nieuw vérgezicht
Nieuw is nú ’t inzicht
Van Buro Stád-dus-tík
Dat d'ouderen mens
Te werk gesteld
Bij 65 plus
Eerder z'n loodje legt
Sterker nog vaak al
Uit eigener beweging
Z'n leven al heeft uitgeleefd
Zichzelve t'uitgeput door VUT
Voor z'n…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 , die oogst
kent de juiste tijd…
Half oogst, 15 augustus, OLV Hemelvaart
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
874 Half oogst, 15 augustus,
De nacht haalt het van de dag
haar laatste graanschoof valt
Inmaken, inhalen van de oogst
Appels worden in twee gesneden,
bruine pitten, melkvocht tonen zich etensrijp
Eva kan beginnen smullen
Adamsappels verleiden
d' Oogstmaand en haar getijden
Avé, vrouwenmantel beschut tegen de kou
Hemels varen boven de daken…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
De narcist
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.026 hij oogst lof omdat
hij zo reuze aardig is voor
andermans kinderen -
lief voor eigen kroost
levert geen applaus op, dat
is vanzelfsprekend
feest in de hel en
gieren verduisteren de dag
als het paar scheidt -
zij hertrouwt met ‘n
droogstoppel, hij met de
boze stiefmoeder
was hij spoorloos
hadden wij alsnog een super
pa gefantaseerd…
dichter met handicap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 (Gilles de la Tourette)
over 'den ie-oh'spreekt men in Twente
wanneer men het heeft over die jongen
die soms onsamenhangende kreten uit
zelf denk ik wel eens dat zo'n jongen
een veelbelovend dichter kan worden
hij zal met zijn verzen geen lof oogsten
laat staan prijzen winnen maar tóch...…
Boetseerde met wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 zij leefde van wind
deed luchten zuchten
boetseerde met wolken haar bui
in ontlading
creëerde zij bliksem
niet zelden zonder gedonder
kinderen noemden haar heks
maar zij schoonde het straatje
knipte de heg van haar paadje
alleen zij kon de hemel klaren
zo dat de boeren
grote oogsten konden vergaren
in een geheim ritueel
deden…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Met heg en hek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
633 jij bloeide
in mijn cirkeltuin
en gaf seizoenen kleur
van lentelach tot
zomers lui en loom
gaf jij de middaghitte droom
oogstte donker herfstrood
legde op het winterswit
je moede hoofd te ruste
met heg en hek heb ik je voor
gevaren afgesloten mijn zorg
en liefde heeft je toen gebroken
alleen in vrijheid kan
jij groeien dan pas…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Jij sierde voor de knal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
873 toch zijn er
nog knallers
mijn vuurwerk is niet op
al mijn kruit is
niet verschoten hoewel
de lontjes zijn wel kort
flits in herinnering
jij sierde voor de knal
en gaf toen alles al
pas later spatte je uiteen
fonkelde in zomerkleuren
ik oogstte al je herfstgeuren
vanavond zal ik
voor je vlammen in
het licht van nieuwe jaar…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
656 Als dan de aren zijn gelezen,
blijft het puin
voor een volgende generatie,
een volgende oogst.
Raak je
hier dan nooit
uitgelezen?
Het land wacht
in stilte
op bevloeiïng,
bewerking
van de akkers.…
Eigenlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Daar moet je niet te zwaar aan tillen
Denk je wel eens van tevoren:
niemand die hier iets aan heeft
Dan hoef je toch ook niet te horen:
Wat jij doet, is tevergeefs
Wie je bent, waar je voor staat
en dat je wel uit liefde handelt,
is waar ‘t eigenlijk om draait
Dus niet zozeer het resultaat,
maar de verbinding met de ander
Niet de oogst…
mijn broer de dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.189 ik zelf, ik kaf het koren
oogst de granen van het land
maar mijn broer die speelt met woorden
hij bezit een dichtershand
ik, ik hak in mei de bomen
voor straks een wintervuur
maar mijn broer zit stil te dromen
en zo zit hij al een uur
ik veeg en schep de stallen
en ik poets de hele dag
maar mijn broer praat over poëzie
of wat dat dan…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
wij nachtten in elkanders armen
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.518 In het zachte rozenwater dacht
ik weer aan zomers waar gevleugeld
over velden oude dromen
zo waarlijk over jou vertelden
het korenschip voer
langszij onze harten en bracht het
oogsten van jouw liefde
stilaan dichterbij
wij nachtten in elkanders
armen, vreeën tot in
late morgens waar wij
de zon beklommen en in
haar gouden licht - ontwaakten…