1504 resultaten.
Die ene draad .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
946 Stapel de stenen
in de bouwput
van het leven
sloop scherpe
kanten, maak
zachte ronde
hoeken
let op de val
kuil, sommige
wanden zijn
onbegaanbaar
door een té
ingrijpende
sloop
leef je het leven
dubbel en blijf
je op zoek
naar die ene
draad, die
wijsheid met
warmte verbindt…
Bitterzoet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.088 Elke poging
op mijn scherpe tong gestrand
wil ik nu een maatje vinden
mijn hart is leegstand beu
Ik maak honingzoete zinnen
op zoek naar wie mijn koek
wil slikken, zich laat verstrikken
in mijn plakkend web
Maar één voor één glijden ze
door mazen, geen trek
in suikerspinnen
ik blijf alleen
en dat smaakt bitter…
Blind vertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.484 Op het smalle koord
boven de open kooi
springt hij zijn salto
de leeuwen wachten
Steekt zijn hoofd
tot aan zijn schouders
in de open leeuwenbek
het is duister binnen
Zijn messen gooiend
geblinddoekt en scherp
naar de donkere vrouw
die haar ogen sluit
Ze gaf hem haar liefde
en geheimen erbij
maar kan hij het aan
liefde en intimiteit…
kraaiepootjes
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
3.135 ik kijk omzichtig op je toe
hoe om de hoeken van je oog
de eerste kraaiepootjes
zich devoot gaan nestelen
ik laat je kijken in de spiegel
van mijn tastend oog
hoezeer ik je nog steeds
om je aardigheid bewonder
God zij dank je bent toch zo galant
hoe scherp je ook in de spiegel
naar de diepte van een rimpel loert
je wordt niet ouder maar…
Onbespreekbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.355 Messen krassen
over zijn dijen
littekens op z'n ziel
daar hij z'n gevoelens
niet uiten kan
heeft hij 'n scherp projectiel
Hiermee kerft 'ie
tot bloedens toe
bonst zijn hart in z'n keel
Wordt hij uiteindelijk
weer rustig
't was hem allemaal even te veel…
Vannacht vertrok ze
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.866 Het vensterraam staat open
verwachtingsvol
de koelte van het licht
ik tintel
scherp was haar silhouet vannacht
van boven af
gegrift in twee dimensies
buiten op de stenen
de maan was rond en
stil haar schaduw
het gras met ochtenddauw
de zon stijgt hoog
vandaag
verdampt de laatste druppel.…
Onbespreekbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
819 Messen krassen
over zijn dijen
littekens op z'n ziel
daar hij z'n gevoelens
niet uiten kan
heeft hij 'n scherp projectiel
Hiermee kerft 'ie
tot bloedens toe
bonst zijn hart in z'n keel
Wordt hij uiteindelijk
weer rustig
't was hem allemaal even te veel…
Tot op het bot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 Amper drie tot de derde,
maar machteloos als troosteloos
en aangeslagen
als de honden
die met scherpe tanden
het blauwgeslagen vlees
van botten trekt.
Zij doken in haar boezem.
Met stenen die nog over water stuiteren,
van her en hot tot aan de horizon.
Hij wou dat hij haar zoenen kon.…
MIJN LIEFSTE
hartenkreet
2.8 met 31 stemmen
1.707 Ontvangen
niet het gevolg van geven
antwoorden,
snijdend scherp
inzichten,
die tekort schieten
gevoel,
dat nooit doodbloeden mag
kinderen
een deel van jezelf
combinaties
van goed en niet goed willen
onbegrip
eindeloze jaren lang
door bekroning
zal moederliefde
standhouden
voldoening geven
in vervolmaking…
Ontvolking
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
721 Ik wil mijn eigen plein ontvolken
van keuvelaars en querulanten
gespiesd zijn zij aan scherpe dolken
en slagtanden van olifanten
in moddergaten van moerassen
gegraven door couveusekevers
zal ik hun ziel tot pulp verassen
en voeren aan volwassen bevers
bevrijd van vuige invloedsferen
zal ik mijn dichtershart verversen
om uit een fontein…
VOORUITZIENDE BLIK
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
569 Het Eindgericht der wereld
Oordeel dat elke mens wacht
na het leven op deze aarde
ziet men wellicht met vrees tegemoet
maar laten wij God niet zien
als een scherpe scheidsrechter
die overwinning en nederlaag weegt
Zijn ruime barmhartigheid
aanschouwt ieders inzet en inborst
afgezien van hetgeen is bereikt.…
Tot het mes zal snijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 mensen wuiven
warmte en zon
maar schaduw blijft hangen
gevangen in
ondoordringbare spinsels
van angst en stress
tot het mes
zal snijden
kwaad en goed gaat scheiden
er wordt gebeden
op het scherp van de snede
als salomon zijn oordeel velt
in herstel zal het leven
weer toekomst
zonder schaduw kunnen geven…
Salomé
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 blanke handen strelend de finesse
bedreven zwaar en lichte klus
ondoorzichtig als acterende maîtresse
scepter zwaait met zachte kus
spinnen aangemeten als souplesse
al dansend stralend harten breekt
nerven slijpen scherp de interesse
daarna geraffineerd de kop afsteekt…
Open Raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Schreeuwen
slaande deuren
scherpe woorden
klieven de avond
elke deur getuige van geweld
knallende woede.
Oren die niet meer
willen horen
trillend hart
verlangen
naar een huis zonder deuren.
Alleen een open raam
met zicht op de donkere hemel
geur van sterren
stil.…
Een ijzeren weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Lopen over prikkeldraad
de armen wijd gespreid
rubberzolen vinden grip
op scherp gedraaide punten.
De blik gericht strak naar
het eind, niet naar omlaag
waar zwart moeras zich roert.
Geen stok, geen uitgestrekte
hand, maar voet voor voet
van hak tot teen, van hak
tot teen, rechtop.…
Hakblok
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Niks is nog zeker maar één ding staat vast:
Een scherp geslepen bijl ligt in de kast.…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 Ze vertoont zich anders vandaag,
met meer strijd in de geboorte,
scherp van grootmoedige strooilust.
Geen gestolen stiltes onder de hemelstolp,
geen gefluisterde kamergeheimen,
geen kromtaal van ritselende spreekkoren.
Het oratorische zwijgen is opgebold
tot een zegedronken opluistering
met een saffraanrode horizon als bikinilijn.…
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
Eigen weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
791 We kiezen
onze eigen weg
recht of met bochten
We zijn
onbekend, soms
met wat we zochten
We schrikken
terug bij kruising
scherpe bochten
Dé weg
voert ons
naar schone oorden
door zon beschenen
kilte en kou
buitengesloten
Te gek
voor woorden.…
Verleidelijk antwoord op kritiek
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
473 Je opmerking klinkt scherp, maar redelijk.
Toch wordt het niet gepruimd.
Men vreest de pragmatiek:
o wee als het waar is,
het onomstotelijk blijkt:
de persoon in kwestie
zich voor iedereen ontkleedt...!
Mag je zulke blindheid signaleren?
Nee, gauw wissen, doen alsof
een sprookje is weerlegd -
'correctief loochenen' heet dat.…
scheppen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 droom dromen
groter dan de ogen
van je buik
verbreek kettingen
sterker soms dan de
handen van het hart
vonk woorden
uit je vurige mond als
scherpe kiezels in het zand
keer ingekerfde
denksels de rug toe
vlieg naar verwondering
omhels het onbekende
met armen oneindiger
dan je denken kan…
EEN LAATSTE ROOS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
760 een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw
zij was niet bestemd tot het eeuwig leven
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
Het goddelijk zaad werd niet tot bloei verheven
haar scherpe doornen staken mij in diepe rouw
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw…
Zwijgend stil
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.412 Als de kleuren om je heen verbleken
er geen ster meer blinkt in de nacht
De scherpe kanten van het leven moeilijker te dragen
niets meer het leed verzacht
Als alles donker om je heen blijft
het leven je te zwaar
Geef dan nooit de moed op
er staat altijd iemand voor je klaar
Iemand met open armen
die naar je luisteren wil
En als je niet…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Tot ziens!
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.816 Je wist mij te raken
Met een pijnlijk gebaar
Je wist mijn hart te kraken
Ja juist die ene gevoelige snaar
Geen hand of een zoen
Nee enkel twee woorden
Een afscheidsgroet
Die mij toebehoorde
Jouw scherpe woorden
Blijven altijd bitter klinken
Maar die ene afscheidsgroet
Geeft mijn wankele hoop moed…
Het 26e jaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 Lopend langs water
Dragen glinsterende golfjes
Dwellende gedachten
Over bezonken beslissingen van later
Moeten nu beslecht
Door versnelde stromen aangespoeld
Voel ik mij gevangen in een web
Van water
Druppels
Sijpelend door mijn denkend brein
Vlakken scherpe zijden
Van dit luw en lijzig leven
Af…
indruk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
623 het dorstig renpaard volgt een waadvogel
verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen
terug in de piste waar verdwaalde woorden
hoefafdrukken in het zand
daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens
door het rennen uitgewist opnieuw het zicht
en jaarringen scherpen de tijd
die uitgerekend in papier verdwijnt…
Intimiteit voor beiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit…
Een handje zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 ik wilde weg uit grijs
ben met wit begonnen
maar verdwaalde in het licht
heb wat schaduw genomen
om de grote vlakken
met structuren in te tomen
met een handje zwart
ben ik gaan contrasteren
heb belangrijke accenten gezet
scherp is nu de toekomst uitgelijnd
tussen zwart en wit leeft heden
langzaam grijzend tot verleden…
Lief:
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Zo wou ik dat het altijd zou blijven
Je blonde lokken los
En door je blouse, even,
De zachte ronding van je borst
En onder je wenkbrauwbogen
Omlijst door perzikhuid, zo puur
Je blinkende scherpe ogen,
Helderder dan azuur.…