5364 resultaten.
Gedachten
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.530 Als ik aan jou denk
denk ik terug aan de tijd van toen
hoe gelukkig wij samen waren
de tijd dat we aan onze toekomst dachten
de tijd waarin we plannen maakten
we konden toen niet verwachten
dat het plotseling voorbij zou zijn
het is alweer heel wat jaren geleden
dat jij bent overleden
soms lijkt het of de tijd heeft stil gestaan
dan komen…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel van het ouder worden
is als een lege fles, niet rekbaar
en zonder statiegeld nimmer
inwisselbaar
de knoken die de sculpturen zijn
van een verleden…
ONZE OGEN
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
761 Onze ogen
zijn achter-uit-kijk spiegels
naar ons verleden,...
De tijd gaat voorbij zeggen we
Maar we vergissen ons,...
De tijd blijft en wij zijn het
die voorbijgaan…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.
Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,
en door de nevel lokt de toekomst niet.…
GELEENDE TIJD
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.092 Op een bankje zie ik ze zitten
gezellig met z'n allen naast elkaar
soms zijn ze wel eens aan het fitten
dat duurt dan eventjes maar
zij praten vaak over het verleden
over de tijd zoals het was
ze zijn tevreden met het heden
want zeuren komt bij hen niet te pas
maar het is niet iedereen gegeven
om tachtig jaar te worden
en in geleende tijd…
PVV-VVT
snelsonnet
4.0 met 15 stemmen
1.905 Welnee, het is De Leider een behoefte
verleden tijd van zijn partij-geboefte
een doofpotonderkomen te verschaffen.
Ach, was die club van onverdraagzaamheid
maar vast gehéél voltooid verleden tijd….…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
IK BEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Geen verleden,
geen toekomst,
NU
Het altijd aanwezig zijn.
Geen beperking,
geen angst,
geen druk,
maar een ervaring
allesomvattend
zonder einde.
IK BEN…
perpetuum immobile
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 hij vroeg
zich steeds weer af
of
en zo ja
hoeveel
het verleden
langer was
dan de toekomst
maar elke keer
weer
kreeg hij hetzelfde
antwoord…
BOSTRIP
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 haiku
Ik fiets steeds verder;
het wiel piept en schuurt. Kapot?
Regenjastouwtje!
haiku
Dode berken staan
kaal, rechtop, hebben nog steeds
hun opbeurend wit.
tanka
Rondkui'ren, waar eens
die jeugdherberg blijdschap gaf,
alleen nog bomen,
bloemen en moerasjes zijn:
welbewust _ droef genieten.…
ademtocht
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
864 Ze snellen voort,
worden een verleden.…
schimmen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
501 de mist raakt mij
beneveld straalt het park
en ik zie elfen dansen
kabouters op een vliegenzwam
de heks en de bezemsteel
het leven een sprookje
zoals het mij verteld werd
de wind waait flarden
de zon lost op en ik blijf
met mijn verleden zitten…
Lieve jongen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.114 Lieve jongen laat me even afscheid nemen
van wat ooit bij mijn leven heeft gehoord
wees niet bang dat ik niet weer terug kom
want jij alleen bent mijn toevluchtsoord
Lieve jongen, ik heb dit even nodig
sluit zo een hoofdstuk van mijn leven
want wat geweest is, is nu voorbij
slechts aan jou wil ik mijn liefde geven
Lieve jongen, gun me…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
weten wie ik was
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
826 pak je biezen pak je spullen
het draait niet om de snelle pas
enkel weten niet vergeten
wie ik ook nog even was…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
toen u viel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 u was mijn alles
u en ik samen ontwakend
op een warme zomermorgen
wist u dat ik lief had?
u die me moest leren wat
liefde inhield
u die ik hoger achtte dan wie
ook
u die me verzorgde bij ziekte
vasthield in de nacht
u die mijn alles was
weggevaagd…
u viel van uw troon en oh,
u bent zo diep gevallen
de pijn liet u mij…
Parkieten in een kooitje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
613 Twee oude mensen
een man en een vrouw
gerimpeld door de jaren
maar die elkaar nog steeds de liefde verklaren
op de vloer een oude krant
die hun vertelt wat er jaren terug
gebeurd is in het land
ze kijken elkaar aan
kijken naar beneden
als parkieten in een kooitje
en weten
wat hun nog rest
is al lang geleden.…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.458 Zolang geleden, dat ik niet meer weten zou,
hoe je er ooit uitzag in goede tijden, evenmin in slechte.
Zolang geleden is het, dat je koos,
niet in dit aardse bestaan te blijven.
Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb,
bij je beslissing een einde te verkiezen,
wat niemand zou mogen kiezen.
Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Fossielen zijn levensvormen.
Verborgen in moeder aarde.
Uitgestorven leven.
Wegens onaangepast gedrag.
In onze ziel rusten ook fossielen.
Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
In de kiem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 weet je nog dat ik me had
onthouden, van geheugen,
van een ver verleden, om
me in te graven, in verse
grond zonder daglicht, om
zonder tegenbericht aan
herinnering te schaven…
Momentum.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Toekomst is reeds daar
en het verleden voorbij,
maar nu het moment...…
Vertrekken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
670 De huiskamer
een jasje met revers gescheurd
over een kapotte stoel gehangen
schoenen volledig afgetrapt
De keuken
bordjes opgestapeld
al weken niet afgewassen
de koelkast al lang niet geleegd
De slaapkamer
het bed keurig opgemaakt
de nachtkastjes keurig afgestoft
het enige vertrek waar niet is geleefd.…
Het zelfde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
651 Zal ik op je gaan lijken
gewoon door naar jou te blijven kijken
zal ik hetzelfde loopje krijgen
zal ik
zal ik dezelfde schotel bestellen
in jouw vaste restaurant
zal ik jouw verhaal vertellen
zou het hetzelfde zijn.…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Ik draag het heden
Onder mijn armen
Met mij mee
Continu
Verandert het heden
Naar verleden
Dat mij ongewild steeds volgt
Verandert toekomst
In het heden
Draag het even met me mee
Probeer het dan weer te vergeten
En te leven
Zoals ik in het verleden had gewild…
Panfluit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 Liefde uit het verloren land, zeg je
en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten:
Van vroeger toen de bloemen vrienden waren
omdat de man met de panfluit langs kwam
met een grote pan soep bij ons op de stoep
en we dachten niet dat het stoffelijke
onderdanig was aan het geestelijke
we deden de dingen in gewoonte
van doen en daden zonder denken…
Post ante quem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Die nacht dat je binnen vloog
En rustig op mijn vingers zat
Het gebeurde nimmer meer
Werkelijker werd de droom nimmer
Een gevoel dat onbeschrijfbaar is
Wetend dat je nooit meer
Van iemand anders zal kunnen houden
Doch niet kan blijven dwalen
In het labyrinth van het verleden
Je leven voortzet
En jezelf met elke dag
Een beetje meer verliest…
IJstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 In de vaargeul achter mij
De brokken van Vroeger
Voor mij de Zee van Tijd
Vol Later
Op de voorplecht
Buig ik mij voorover –
De boeg splijt
In een ondeelbaar moment
Het Nu…