1045 resultaten.
Daadkracht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
944 Ik deel hier met een stuk of zeven
genotes één vertrek
en heb geen zin om zo te leven:
't is tijd, dat ik vertrek!'
Een mannenvreetster is die vrouw:
ze lust er daag'lijks elf.
Van daadkracht blakend heeft ze gauw
een zijnem voor zichzelf.…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 “De avond van vertrek om
nooit te vertrekken.”
Pama
Saudade 5 ( Adios Lissabon)…
Een wolk van een baby
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.821 Het wordt al laat en het wordt tijd voor mij om te vertrekken.
Jij ligt te slapen, zuigend op je duimje.
Ik geef je nog een laatste zoentje op je voorhoofdje en vertrek.
Mijn pasgeboren nichtje Noor,
een wolk van een baby.…
Ik was een mens
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
748 mijn botten kraken
onder het verraad
van je melaatsheid
en ergens in
een leeg vertrek
vind ik terug
wat er van mij
nog rest
je zag me groot
enkel om je eigen
verlangen
te laten vallen
op mijn huid
en ik weet
dat in jouw wisselzang
je slechts rugdekking gaf
omwille van
je eigen
afgestompte ledematen…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Na het vertrek van nevel
opent het licht van de dag.
Met de warmte van de zon
is het weerzien van jouw lach.
Nu met de harmonie in bezit
verschijnt jouw inspiratie
Ook al lijkt het met de mist
een ochtend van deceptie.
Het is jouw openheid
rooskleurig in de geest van.
Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
oogwenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 we zijn bouwwerkjes
van kwetsbare kwaliteit
botjes pezen spieren liefdevol
bedekt met zachte huid
houden de buitenkant bijeen
verleiden en vernietigen
houden van de ander
en toch vertrekken
kunsten die ons drijven
die we verstaan
kwetsbare bouwwerkjes zijn we
een oogwenk in de tijd…
oogwenk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 bouwwerkjes zijn we
van kwetsbare kwaliteit
botjes pezen spieren
liefdevol bedekt met
zachte huid houden
de buitenkant bijeen
verleiden en vernietigen
houden van de
ander en toch vertrekken
kunsten die ons
drijven die we als
geen ander verstaan
kwetsbaar zijn we
een oogwenk
in de tijd…
Frisse wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 De ochtendwind verfrist met koelte
de klamme donkere nacht
De ochtendwind verfrist met koelte,
heeft de verhitte geest tot rust gebracht
De ochtendwind verfrist met koelte,
jaagt tropische warmte uit vertrekken
De ochtendwind verfrist met koelte,
weet het lichaam weer tot leven te wekken…
voorstelling
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
496 regent achter
gesloten deuren
dat de gedachte niet gebonden is
aan hersenschimmen
zou er dan een reden tot klagen zijn,
tot ondeelbaar voortbestaan
stel dit jezelf nogmaals voor terwijl
tijdsduur hetzelfde blijft
beeld daarna nog één keer iets in
dat er altijd zal zijn
wat kan er dan nog misgaan tussen
de schuifdeuren van het vertrek…
ontmoetingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 sinds jouw vertrek
eeuwen terug of gisteren
ben je onontkoombaar
genesteld in mijn ziel
luis in de pels
ik ontmoet je
wanneer de nacht meest
donker, zonder genade is
in het duister op de tast
treft nog dieper het gemis
verlangen laait steeds op,
ondermijnt stilaan
de grond van mijn bestaan…
Lucht en licht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.032 Wanneer ik uit de tijd
zal vertrekken,
zal de wereld me
met aarde bedekken.
Mijn verlangen zal me dragen,
naar een eigen hemel,
zonder duizelingen
en zonder hartslagen.
Verheven tot in de lucht,
zullen mijn tranen drogen
en zal het licht in mijn
duisternis worden geboren.
Eindeloos helder zal ik
zingen in mijn ziel.…
souffleren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.346 nee, een hoofdrol
wil ik niet,
zweven in
letterhoofden
in een wereld die
slechts jullie behoort;
een zelf geschapen
egodroom
waar jullie mij,
heimelijk,
zonder enige schroom
met de kop van Jut
bestoofden
achter het
gesloten doek
van fictie
souffleer
ik mijn eigen
vertrek
en hoor de
auditoren roepen:
wie is hier…
Volg mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
712 volg mij
naar de goudomrande horizon
volg mij
naar de diepblauwe zee en donkere nachten
volg mij
in de wereld vol wonderen
volg mij
en ik laat het licht weer stralen in je ogen
volg mij
laat mij je gids zijn
pak m'n hand en we zullen samen vertrekken…
op klaarlichte dag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 tegenwoorden klinken met
witte wolken
die zwart lijken
in hun eigen schaduw
het vertrek dat stilstand opheft,
de opluistering alom
misschien komt het doordat
binnenlaten iets prijsgeeft
doordat buitensluiten de
adem beneemt
bloed geen kleur is
met de zon in de rug
zo schijnt het
zolang het dag is…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Feestdagen
gedicht
3.4 met 335 stemmen
70.741 Vertrek laat sporen na
in heimwee.
Dood blad
zingt zich omhoog,
dwarrelt tot dikke laag
waar zwarte scharrelvogels
kwetterend verdrinken:
een nieuw seizoen.
Reuzenspar opgeleukt
tot in de hemel wachtend
op lichtmisfeest.
Terwijl pompoenkaars
schrikkeldroom voorspelt
meldt zich een diepe winterslaap.…
naam en namen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.226 een vaste burcht
pronkzuchtig de borden
wapens aflijvige namen
wachters bestaan niet meer
amos kan zo hier binnen
rondjes lopen in het rondeel
huls van voormalige macht
het hoofd is een carrousel
van namen de naam een open schrijn
een hoog vertrek na hoog bezoek
-------------------------------------------
zonneleen 33
www.abelstaring.tk…
Herfstmist
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Zo prachtig, lavendel en licht
Zo geurig aaneengedicht
Een dromerige waas
Vertelt het relaas
van de vertrekkende zon
En hoe het allemaal begon
De fluistering van rood
over een zekere dood
Treurnis gegoten in oud hout
Dansend gebladderte als vallend goud
Een wenteling in natte geurigheid
Versterving zonder spijt…
Dringend gewenst
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Weggaan heeft iets van blijven
je weet van terugkomen
en daarna opnieuw vertrek
Denk aan de benenwagen
niet aan auto of trein
vertrouwen op eigen kracht
Hoeveel kilometer loopt een mens
zodra hij weet dat hij voortdurend
op het lichaam bouwt
De grenzen liggen bij dromen
van wolken en water
dat in zee samenkomt…
laatste herinnering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
681 ja, alleen in gedachten
aan wat ooit was;
het zijn in verwachten
zweef in hier en toen
loop in een straat
met dovend licht
wat moet ik doen
verduisteren van het
laatste gericht
of opnieuw verlangen
naar iets dat vergaat
ik bewaar die lach
en houd hem vast
ongemerkt door de tijd veredeld
het vervlakt de pure last
van een vertrekkend…
Afscheid nemen
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.134 Omdat je ogen mij vertellen
hoe het gevoel was bij vertrek
en kan ik pijn bij een verlies
parkeren op een eigen plek.
Ik geef een lach omdat je gaat
niet uit blijdschap, maar om herinnering
het is goed, en je moet weten
afscheid nemen is niet mijn ding.…
Scherpe contrasten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 zie je ogen
afscheid nemen
van de werkelijkheid
zij zoeken schaduw
voor even weg
uit de hitte van de strijd
voorbij de
scherpe contrasten
die al verwonden in gedachten
ondanks het gestook
van de felle stemmen
in je hoofd om te blijven
loop je langzaam
naar je eigen vertrekken
jij bent de baas en niet die gekken…
Doorgebrand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 het eind
Van wat mijn actieve
Leven lijkt te zijn
Moet ik moedeloos
Constateren dat ik
Niet meer verder kan
Bedrading in het hoofd
Die al mijn gedachten
Sturen kan is in de
Loop van veel verdriet
En menselijk lijden
Beschadigd geraakt,
En uiteindelijk doorgebrand
Met smeulende dampen
Die mijn hele wezen
Doortrekken vertrek…
niet te stuiten?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ze doen Europa beven
Gelukzoekers uit Afrika
Gemeden hier als paria
Door valse hoop gedreven
Kansloos zijn ze en toch
Wint de drang van zelfbedrog
Al mislukken negen tochten
Om de tiende wordt gevochten
EU hou het humaan
Pak de smokkelhavens aan
Schiet alle boten lek
Niet ná maar vóór vertrek…
Thuiskomen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Thuiskomen doe je niet
tussen twee muren of in
een enkele stad op een kaart
maar overal op de plek
waar liefde is en was
op haar best
ook bij verdrietig vertrek
het is geen plaats maar
soms een moment
dat is misschien wel
op elkaar stapelen
van bouwstenen
voor een veilig nest
wat je koestert en
voor elkaar bewaard
als…
De berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Onverstoorbaar in de zon
staat de berg te zijn, te zijn
Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek
aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water
dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur
En op de berg sta ik
te zijn, te zijn
De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden…
Toch nog een vrouw
snelsonnet
2.4 met 12 stemmen
833 Waar moet je bij ’t kiezen eig’lijk op letten?
Bij Mora, Van Dobben of Kwekkeboom
‘Er is wel verschil,’ zegt de snackeconoom
‘Maar ‘t blijven in wezen altijd kroketten’
‘Het blijven toch kerels,’ haalt zij haar gram
‘Die Samsom en Plasterk en baasje Van Dam’…
de liefde denkt
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
40.150 wat is ze mooi
ze knikkebolt in jugendstil
de groene droefheid van papavers
in de trein kwijnt zij
tegen de stang in de deuropening
en lacht zo nu en dan naar hem
amos, ze moet daar zijn
die bijeenkomst is belangrijk
liefde denkt toch geen kwaad
zij zwijgt zij zwaait
en tilt bij haar vertrek
door lust omstuwd een knie…
Nieuwe wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 Ik wil hier niet meer blijven
Ik wil nu zo graag gaan
Weggaan en nooit meer terugkomen
Op zoek naar een nieuw bestaan
Waar mensen me nog niet kennen
Waar ik een vreemde ben voor iedereen
Alles achter me laten en vertrekken
Helemaal alleen...…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…