Alle inzendingen over wandeling

1727 resultaten.

Sorteren op:

ONTMOETING IN ANTWERPEN

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Op een klein donker stadsplein brengen oude gekrulde straatlantaarns hun flauw schijnsel nederig over het ontzagwekkende hooggezeten Neptunusbeeld dat men ziet met de ogen van een pas ontwaakte slaapwandelaar zwijgend kijkt de baardige zeevorst langs schimmige gevels ergens onder zijn geweldige troon murmelt een watervalletje vertolkt bedeesd…

VERSTROOID KLEURENSPEL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
(haiku) Vage wijnvlekken op wit vloeipapier: denk aan bosanemoontjes! (tanka) Daar, in de verte ligt een dorpje, overhuifd door hoge beuken; groen en rood houdt elkaar vast, krult zich om de daken heen.…

Alles gaat zijn gangetje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
In de stegen wandel ik elke dag, Langs het kanaal rook ik dan enkele Sigaretten en zeg de buren gedag, Luister dan muziek thuis en hoor gelach, Dat komt van de buren: zij feesten, En ik kijk in mijn tuin naar mijn tulpen.…

Voeren

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Er waren koeien in glooiende weiden, bloemenweelde en maretakken. Er was regen, wind en zon en zelfs een donderslag. Kortom, een heerlijke dag en nog een, nog een, waarin wij stapten, amper besef van tijd, wel van eeuwigheid. Geluk kon niet op. Maar stilte overheerste, vol van branieachtige energie en nabijheid zonder woorden. Alsof…

Avondwandeling

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.470
Wij hebben ons vandaag verlaat! Pas bij de laatste brug Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat, Daar keerden wij terug. Achter ons dekt de witte damp De schemerende landen. Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp In loveren warande ... Wat gingen wij vanavond ver, Het werd alleen tè laat: Nog verder dan de gouden ster Aan blauwe hemelstraat…

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
krijtwitte strepen vervagend in de lucht hoge sluiers van condens zoeken zonlicht maar worden verdreven door hun eigen fragiliteit verwaaid in de hemelwinden. De zwarte V-vorm van een vogel zweeft hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog langs de boomstam in mijn leunende rug tussen de kalende goudbebladerde…

GROEIENDE EINDER

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait, kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen: glooiende wouden en weiden omringen heel zijn leven, waarin de verte ronddraait. De rappe stem van hamer en aambeeld waait over de heuvels om mee te zingen met roepende bomen, danst in kringen onder jong avondrood, dat lokkend laait. Traag verzinkt het lied…
Han Messie12 februari 2012Lees meer >

PEINZEND PAPIER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Langs kale nevelakkers strompelt een oude man gebogen maar opgewekt naar de duinen vol lentegeur de grijsaard wil de frisse wind vergezellen tot vrije golven en einder blijft echter zitten op een blij glanzende helling jonge sterke bloei nog half in tere sluimer vraagt hier lang te toeven hij ziet een nietig plekje dat heel de wereld…

Dal van de Geul

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Uit een scherp omlijnde zwarte wolk, viel plots een malse regenbui. ’t Was mei. Het dal van de Geul vulde zich met nevel, die op slag verdween toen de zon weer verscheen. Die legde een zilveren schijn over de rimpelingen in de duizend kronkelingen der rivier, waarlangs wij liepen, een lange sliert. Her en der las ik een gedicht, in…

KOEKOEK

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Als de vroege koekoek roept En de lijster, onder 't fluiten Van de rode bessen snoept, Loop ik ook mijn woning uit en Fluit in zonnige' ochtend buiten, Waar ik zoeter luiden zoek Dan de lijsters kunnen fluiten, Dan de koekoek roept: Koekóék! Koekoek vroeg in 't koele bos, Lijster in de groene struiken, Roep de blauwe blinden los Die…

Morgen op de hei

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur Van zomerhemel rondom neergespreid - Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur. Wereld en mensen weg... Alleen natuur Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid Met glimlach ongerept: stille innigheid Van nijver leven in het morgenuur. Ik schroom te treden op…

GODS INFRASTRUCTUUR

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Gods wegen zijn ondoorgrondelijk maar veelal bij leven wel te begaan met het ruimteveer, het vliegtuig de trein, de tram, de bus, de boot, de metro, de auto, de (motor)fiets of gewoon te voet....wandelend...…

TIJD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
In 't verlaten bos klinkt nog vaag motorgegons, tikkelt het lover fijntjes als in de oertijd, waar reine eenvoud heerste. Wat eens een eik was, ligt molm en plat, vol gaatjes, begroeid met mos: een heerlijk groot woonpaleis voor het kleine kriebelvolk. Speculaasgebak, de lekkernij zonder tijd, prijkt op kunstwerken der Goudeneeuwse…
Han Messie6 augustus 2012Lees meer >

OUD EN NIEUW

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Overal schouwend loop ik door een bos, dat mij allang bekend is, begin dit oord eindelijk toch werkelijk te kennen.…
Han Messie14 oktober 2012Lees meer >

Natuurmens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 918
Hagelslag, stortbuien? Fris in de buitenlucht Hoort u mijn lied Of het vriest of het dooit. Bittere noodzaak wel: Onmilieuvriendelijk Word ik al zingend De kroeg uitgegooid. Katja Bruning…

VADER EN KINDERHANDEN, snel gevuld!!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Uren hebben we gewandeld dochter en vader vader en dochter Haar hand in de mijne de mijne in de hare hand in hand, kameraatjes Wat hield je m’n hand teder vast je liet m’n hand niet meer los stevig en vastbesloten lopen Samen de VAART er in elkaar niet meer loslaten "de HEMEL op aarde" En Midon je 'hondenbroertje' trouwe eerlijke…

NAJAARSOGENBLIKKEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Ik veeg dor loof aan; daartussen blinkt de dood op in een vlinderwiek. Bij vliegtuiggeraas waaien gele blaadjes weg, tikken fijn en rap. Doornroosjes ballet klinkt door het huis: ik krijg trek in sterke koffie.…
Han Messie2 oktober 2013Lees meer >

ONGESTOORDE MAALTIJD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
De wijde polder davert van geklap, geroep: mensen turen steeds. Tussen de sloten eten hazen onverschrokken door.…
Han Messie25 januari 2014Lees meer >

Van de wereld los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.429
We maakten een wandeling zo maar een keer in maart, zonder navigatie of kompas zelfs niet met een routekaart. We dwaalden in onmetelijkheid, verloren ons in 't Ughelse bos. Vrij richtingloos liepen we daar en maakten ons van de wereld los.…

KIJK EENS PAP

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
als een herinnering mij weer een duwtje in de rug geeft onderhand... jij als jochie weer stap voor stap het duinzand wegtrapt mij keer op keer weer nadeed kijk eens pap heel vlug lijk ik nou niet veel op jou? en loop ik ook weer zo terug redt u het wel? of moet ik gewoon maar weer een handje geven…

Slimme schoenen

snelsonnet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 674
Verdwalen is voorgoed verleden tijd Wanneer u koopt wat warm wordt aanbevolen: De e-gids die (verstopt in beide zolen) Ook wandelaars langs ’s Heren wegen leidt. De mensheid heeft het maar weer mooi getroffen, Men vindt de juiste weg nu op zijn sloffen.…

Ommetje

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
de nacht zo stil de maan zo vol van haar ‘n schijn van kans dat uit te lichten haar voeten gaan aan haar voorbij ze volgt het niet maar blijft klaarwakker naast zich lopen ze wekt de indruk maar die slaapt en wandelt verder…

Klompenpad

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.229
Men zag eens een dichtertje dwalen, op sokken, in wandelsandalen. Geen Gids op zijn pad verhinderde dat hij inktzwarte voetjes ging halen.…

Gang

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.464
Ik, de zon en de weg en de zon, de weg en ik in zonderlinge samenhang op dit ogenblik. Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1976.…

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
We hebben de auto geparkeerd tegen de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden…

dankzij de dijken

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
dankzij de dijken het grasland boven water de wind in de rug dankzij de windkracht waaien de benen vooruit met natte pijpen dankzij de regen sijpelen de voetstappen nabij het kanaal dankzij het water landinwaarts over de dijk de dagtocht voorbij…

Schlüszli

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.569
Het dorp ligt wit -wàt een sneeuw! - Ik klim naar boven met twee verse broden onder mijn arm. Ze luiden, het is acht uur. Het begint weer, witte vlokken en witte woorden, het daalt zò maar. O zie, het is woord geworden! - op mijn donkere mouw het kristal. ---------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…

WEGWIJS.....

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
Je wilt lopen loper zijn in beweging komen en zijn Natuur het decor landschap -aanraakbaar- met decorstukken De weg wijst je als vanzelf je hebt geen bord nodig Maar op het bord staat meer dan die lijn de knooppunten de verbindingen het treffen van elkaar het ontmoeten van jezelf.…

Ons vader

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
ik weet nog waar het was zo ongeveer, een plek van bomen, schaduwen, het bos en de onvindbare auto het was aan vertrouwde hand op weg naar een verleden voorbij de bocht, de splitsing van wat komen zou, ver weg leek onze tijd zo onbeweeglijk als druppels van het ogenblik - nu de hemel in de avond valt ben ik net zo oud als jij toen…
Iniduo26 juni 2015Lees meer >

VAST& ZEKER...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Je handen hield ik om beurten vast Met je voeten zocht je zelf houvast Het pad grillig en spekglad zelfs soms onderwater Je zette met je nagels sporen in de bast van bomen met hun wortels ankers aan 't smalle pad Het water klonk door 't bos van ver en dichtbij Het ruisen en het kolken als ware het 'n lied Waaraan…