Alle inzendingen over wilde bloemen

11457 resultaten.

Sorteren op:

Mijn ogen zwijgen luid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Mijn ogen zwijgen luid hoe donker is jouw donker geven alleen dromen licht zie je nooit meer ster- geflonker ik houd mijn ogen ziende dicht was het de voorzienigheid gaf de dichte mist geen zicht was zonlicht een oogverblindend feit of deed het lot jouw ogen dicht de schaduw zienderogen afgedaan wat kan kijkdichtheid jou nog leren…

Zij en ik

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Zij is, ik ben alleen de weerschijn Zij doet, ik handel op haar woord Zij denkt, mijn peinzen slechts de scheerlijn Zij danst, ik wankel op haar koord…

Een holte in haar diepe schoot

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd met sterrenspikkels op zijn tulen kleed baant zijn pad met staal van scherp geslecht door tunnels mensenpassen breed De dag van buiten rijmloos opgezegd draagt hoornhuid als een dure eed snijdt zich een weg door boeg en plecht als horizon het licht betreedt De avond neemt terloops de weg omhoog schurkt…

Im Abendrot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
De dag heeft mij al vroeg vermoeid met kralensnoer van licht en luid. Zo pas nog liep ik ongeschoeid door landen van gespannen huid, gestolde mist en sterrenwolk, en om mijn haar, licht als een kosmos, de nimbus van het vuurvliegvolk. Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros, naar spiegel van het Himmelslicht, naar schoonheid van…

DORIAN'S PORTRET

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik ben in termijnen van ijdelheid - het met verf doordrenkte vod, een aan staren verknocht lijk in morse belerende zonnen. Ik ben in verhaal het aanzetstaal dat de penselen streelt - in tekening het marginale, clichématige deel. In portret - de rimpels om flinterdunne lippen, in gevoel, koperpoets lekkend, de lijst…

BLOEMEN BRENGEN.

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.241
We moeten nodig een bezoekje brengen het is al veel te lang geléé en als we dan met z'n tweetjes komen dan nemen we mooie bloemen mee. Jullie trots was altijd jullie tuin met rozen, hortensia's en coniferen ikzelf heb geen groene vingers omdat ik het nooit wilde leren.…
Moeke18 september 2004Lees meer >

Flos Susannae*

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.933
Zijn pas gestorven vrouw was ooit de vinder en wees hem deze bloem bij 't planten zoeken. Hij noemt de bloem Susanna, naar zijn vlinder. *Pecteilis susannae ------------------------------------------------- Uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…

Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
stil de moerbeitoppen ruisten even alsof iemand naast je ademde en bleef zacht water droeg het lichaam verder niet wild meer een zachte stroom met witte bloemen chrysanten nog geurend orchideeën half open langs de boeg schuimde het wit alsof de herfstwind de wolken alléén verdreef en jij op de boot lag te slapen nabij in de stille…

Allemaal Beestjes!

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 705
Nu steekt die Russische gemenerik, Uit vrees voor die gevaarlijke insecten, En als bewijs voor de totale gekte, De bloemen uit ons landje in de fik. Zou er wel íemand zijn die hem gelooft? Dat beestje zit gewoon in Poetins hoofd!…

[ Ik draag graag bloemen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Ik draag graag bloemen, ruw, stekelig, maakt niet uit -- ik wil ze bloeden.…
Zywa31 maart 2022Lees meer >

Pluizen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 373
je handen wierpen pluizen in de lucht met pas verkregen vrijheid dolden zij een heerlijk kleurige vlucht jij hebt de bloemen eindelijk uitgeblazen zaden overrijp na veel te lange jaren voelde ook jij je heerlijk blij jij dacht ze snel te snoeien zo dat anderen konden bloeien maar zij wilden weg in een tijd die nog kansen…

Landschap van mijn dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
heb je hand gepakt maar jij wilde niet meekomen samen zijn wij blijven staan in het landschap van mijn dromen ik goochelde met sterren en een vage maan jouw glimlach liet mij gaan koos later bloemen en wat groen voor jou om steviger te aarden maar jij verwijlde verder in de ijlte steeds meer van mij vandaan heb je losgelaten…

Vleugel gevrij

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 371
ik heb de bloemen in je voetsporen zien groeien zij markeerden in bloeien het pad van wij nog vaagjes naastgelegen wat wilde vegen verwaaid en ongebaand in een naamloos tegenstreven waren ooit een stel uit chaos en obstakels verbinding was er wel maar nooit iets van een door ons gedragen perspectief wij waren vrij de wereld…
wil melker11 december 2020Lees meer >

Zomer aan de Normandische kust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Het koren wilde wel wuiven en de bloemen hadden het blauw van de zee daar diep beneden Je kon het zo gek niet bedenken of het paste onder de zomerlucht zelfs de schapen lachten met de meeuwen mee die onvermoeibaar telkens hoger de zon tegemoet gingen en enkel neerdoken voor een snelle maaltijd of een aai over de kinderbol van hun…

Grafwaarts

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
zo'n ontroerend afscheid van jouw geliefde bewaar dit dankbaar in je hart jij wilde hem/haar niet afstaan het leven is mooi maar soms ook heel hard onderweg naar jouw vertrouwde omgeving kijk je even om naar de met bloemen overladen kist verwerkend wat jij nu al enorm mist vervul de wensen die nog achter zijn gebleven…
Antonia8 januari 2016Lees meer >

Zo subtiel

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 733
je slankte je hand zo subtiel dat jouw vingers mij raakten was bij je in seconden minuten en uren het kon mij niet lang genoeg duren wist je alleen raapte overal sporen maar voelde dat aandacht jou niet zou storen jij koos voor de dag waarop onze bloem het wildst wilde bloeien de kleur en de geur herkenden we later in zaken…
wil melker7 augustus 2007Lees meer >

bloeien in het wild

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 663
weet niets van poëzie maar laat mijn bloemen bloeien in het wild lezers die het kaf van koren willen scheiden bewandelen nooit de holle weg treden paden die door anderen zijn uitgezet zien niet het onkruid dat ik ploeg na jarenlang gezwoeg zal het de lente geven die tot heden in gebreke is gebleven dan breekt de bol…
wil melker17 september 2006Lees meer >

Wilde natuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
wilde natuur deze zomer heeft volle liefde in ons hart gegrift door de gift van haar eeuwige zaden…
wil melker4 augustus 2023Lees meer >

BLOEMEN VOOR FLEUR BLOEMEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.586
Fleurige bloemen bij de spoorwegovergang van een tragedie zijn zij enige stille getuigen Elke dag getreiterd worden..en dat jarenlang liet haar van haar weg naar school afbuigen Bloemen voor dit arm meisje dat zij pestten totdat de dood haar de enige uitweg scheen Bloemen voor dit meisjes’ stoffelijke resten herfstbloemen op de rails, daar…
Ton Rijkers14 december 2012Lees meer >

Peter R. de Vries: : “Vecht, huil, bid, werk en verwonder ons!"

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik ga vandaag toch bloemen leggen Bloemen leggen op de plaats delict Eerst dacht ik niets, was murw geslagen Gewend geraakt aan zoveel geweld En dat natuurlijk niet alleen in Amsterdam Noem mij de plaatsen waar het niet gebeurd Het is van alle tijden, van alle volken Geweld, misdaad, criminaliteit, moord Kortgeleden zag ik hem nog lopen…

steeds vaker kleuren groeit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
ik zie de wei die jij en ik steeds groener vinden van nabij we bloeien bloemen in het gras dat ongemaaid steeds vaker kleuren groeit belegen plekken strekken zich in het verlaten ze wiegen op in samen praten met de zon jij bent mijn wilde blom in het groen-blauw van je ogen vind ik je overal, kom naar je toe wij zijn de…
wil melker4 september 2005Lees meer >

Fata Morgana

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
Een escapade zo wild en in nevels gehuld een lied in de nacht dat mijn wensen vervult. Bloem in de woestijn, door niemand bekeken drager van verlangens die niet durven spreken. Ach, dromendaris, breng me daarheen waar grenzen vervagen tot een visioen alleen. De horizon lonkt, o sluimerend zicht, de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
ErikG 6428 februari 2025Lees meer >

Tussen al dat frisse groen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 621
alles bloeit uitbundig van wilde klaproos tot fluitekruid en die hondsdraf met blauwpaarse bloemen het is onkruid, ik weet het misschien juist daarom zo fascinerend je kijkt je ogen uit, zo mooi de natuur in mei is oogstrelend zelfs bij regenachtig weer o God, hoe schoon, hoe mooi het 'onkruid' bloeit weer weelderig tussen al dat frisse…

Fuchsia

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.380
Zij gaf hem taartjes, zoete taartjes maanzaadkoeken en sigaartjes koffiekaatjes en likeurtjes Jonge klare, sterke drank en Irish coffee om te zoenen echt teveel om op te noemen want zij kreeg van hem steeds bloemen die zij aannam met veel dank Hij gaf haar rozen, wilde rozen fuchsia's en gladiolen sanseveria's, cyclamen gentianen, druivenrank…
Jan Haak9 februari 2013Lees meer >

Bonte struiken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
heb lang gezocht naar een stuk land waarop ik wilde leven bomen geplant voor schaduw en zekerheid bonte struiken in het half licht een heg gaf warmte en overzicht in beschermend omheinen pas later kwamen de bollen en bloemen voor wisselende seizoenen verhoogde borders en bakken om van dichtbij de bloei te ervaren heb mij…

Hologram

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
verleidde mij tot stoutmoedige daden, ze wilde het zelf we smolten samen in die zomerdroom alsof ons bestaan zich in de zon vereeuwigde niet langer afhankelijk van de werkelijkheid.…

KOEIENDANS

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 294
De deuren van de stal zwaaien wijd open telgen van het runderras verdringen elkaar wild na maandenlange opsluiting rennen springen en stampen op de ruime weide waar elke grasspriet feestroes en vrijheid roept de dolle dieren werpen al hossend de stalgeuren van hun huid door zuiv're lucht over bloemen reuk kringelt en windt op stijgt…

bosje bloemen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 172
Hij heeft mij min of meer beloofd een mooi bosje bloemen wild te plukken hopelijk neemt hij ze uit het Beekdal mee naar huis De Grote Ratelaar als knallend middelpunt met Echte Valeriaan en de Beemdooievaarsbek als ware trekpleisters naast een paar Maskerbloemen de gele variant en om alles stijlvol af te ronden de Moeras-vergeet-mij-nietjes…