Stil
stil
de moerbeitoppen ruisten even
alsof iemand naast je ademde
en bleef
zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille nacht
liet vrede dalen op ziel en zin
geen kreet meer over golven
alleen de adem van de oever
waar klippen verdwenen waren
en ganzen hoog
over het lege zwerk trokken
stil
nog eenmaal
stil
en de bloemen bleven om je heen
14 november 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!