Alle inzendingen over afscheid

7023 resultaten.

Sorteren op:

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >

- De dag, hij draagt nevelsluiers -

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
plaatselijk met veel betekenis de lange reisdagen in het leven, dag, omdat niemand hem herkennen mag Ontwaken in verbijstering schittert vriendelijk van de gouden Shwedagon pagode de hoge statige eeuwenoude stad heeft mij doorheen leed en tijd geraakt mystiek en fascinerend, spreekt dag de levenswinter met zachte woorden aan afscheid…

In het verschiet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zag je hand in het donker langzaam verdwijnen je armzwaai lichtte nog even op toen de auto ging rijden terug in de hal van het huis ontbrak er een schaduw de kamer was leeg in het gevoelloze schijnsel van lampen keek naar de klok die zonder te leven de tijd weg leek te geven een doelloze avond in het verschiet zonder jou…

Egidiuslied (hertaling)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Egidius, ach waar ben jij gebleven? Beste vriend mijn hart doet nu zo'n pijn, jouw dood heeft ons uiteengedreven. Vaak dronken wij samen zoete wijn, waarom moet jij nu al gestorven zijn? Hemelhoog mag jij voortaan zweven stralender dan zonneschijn, alle vreugd is jou gegeven. Egidius, ach waar ben jij gebleven? Beste vriend mijn hart doet…

Je dialoog vervlakte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
jij hebt de palmbomen nooit zien groeien op het eiland dat gekozen was zag alleen het blauw van zee een heerlijk warm strand en een beschermende hand maar in de golven was geen diepte alleen een keurig kabbelend gaan je dialoog vervlakte zonder verrassingen in vorm en kleur van het bestaan de eerste schreden zijn gezet heet gloeit…

Afscheidsvers

snelsonnet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Het spijt me, maar ik ben er nu aan toe Om achter deze reeks van snelsonnetten Na meer dan tien jaar eens een punt te zetten Derhalve volgt hierbij mijn laatste clou Want welk moment daartoe kan beter wezen Dan op zo'n uitgesproken dag als deze?…

Sterven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Ik zie de gezichten nog voor me hoe ze huilden bij je graf voor hen was alles af zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts maar ik bleef met mijn gedachten zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden jij was de toekomst gelijk met het verleden uiteraard waren er die dag kraaien om…

Stilte

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Stilte is Mozart Stilte is Van Gogh Stilte is een kernbom op Hiroshima, het eindstation in Dachau, een miljoen afgeslachte mensen in Rwanda. Stilte is een lieve kus Stilte is warme streling Stilte is een knipoog, een zeker weten, het is jouw blik, jouw fiets onder mijn auto. Stilte is schreeuwen Stilte is mijn ex Stilte is sms-en naar Idols…

Dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven Die me u welhaast voor steeds genomen had: Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat, Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven. Dan had ik u nooit bevend meer omvat, Nooit meer uw haar gestreeld, zijn geur gesnoven, Met u nooit meer door zomers blijde hoven Gedwaald of laat door de avondlichte…

Het einde van een vriendschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.158
12,5 jaar lief en leed hebben wij gedeeld en dat ik was ik met jou deed. In al die jaren heb je verscheidene keren (door omstandigheden of niet) foutjes gemaakt, die ik je steeds vergaf. Nu ik een keer een fout maak, krijg ik meteen straf. Hierdoor voel ik me bedrogen en lijkt het of je me al die tijd hebt voorgelogen. Want blijkbaar ben…
ikke18 juli 2014Lees meer >

Repatriëring

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Twee grote grijze vogels staan in de brandende zon vlaggen wapperen zwarte bolides rijden stapvoets tot zij stilhouden moedige mannen en vrouwen dragen kisten, zij aan zij naar de gereedstaande wagens, om ze daar in te schuiven dan vervolgens te salueren (ze welkom thuis te heten )…

Wat heb ik toch...

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
Wat heb ik toch mijn eigen draagkracht overschat! Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is door lijden, soms heel…
Adeleyd10 augustus 2014Lees meer >

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Toen de wind opstak niet eens zo'n sterke die de warmte van het vlakke land verdreef werd de deken van beschutting en het aangenaam vertoeven in oneindig diep gedeeld. Kant of wal, wat kan het bieden naakt en met tranen overdekt die rolden van het klein talud om zich te voegen bij het water en het sterk doorbuigend riet. Wie kent niet…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Plek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Een plek verplaatst niet maar jouw gedachte draait tegen de klok om mij heen. Duizelig leef jij tussen mijn oren in mijn gedachte na het plaatsen van de laatste steen. Jouw naam gegrafeerd je rust gevonden eeuwig op jouw laatste plek. Sierlijk gekarakteriseerd hier ik je uitzwaai vanaf jouw laatste vertrek. Een plek verplaatst…

Orgaandonatie

snelsonnet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Wim Overweg zal ook een keertje sterven, Op dat moment verzacht voor hem de pijn Dat zij, die door hem uitgekozen zijn, Zijn longen, hart en nieren zullen ‘erven’. Tevreden gaat hij door de hemelpoort: Hij leeft hierna in zijn organen voort.…
Wim Overweg13 november 2014Lees meer >

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
De kamer en de kast zijn vreemd en leeg. Een vetvlek op de bank zegt waar je jaren zat. Toch geef ik jou de hand. Ik voel het grove van de grond. Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je…

Afscheidsdienst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 761
één grote gaap van de kleinste telg geeft aan dat het te lang duurt…
LadyLove12 december 2014Lees meer >

Queeste

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
Aan de achterkant van het welkom nam ik ruimteloos mijn plaats in bij mijn geboorte raakte ik verweesd en mijn ouders hadden het eeuwige leven de weinige woorden die ik had verdwaalden tijdens het spreken zelfs in mijn dromen had mijn stem geen naam doofstom liet gebarentaal niets van zich horen ach, ik voelde…
Inte feelders14 december 2014Lees meer >

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het strand ligt er verlaten bij, alleen een hondje snuffelt hier en daar. Een vogel vliegt nog argeloos, op de laatste adem van het jaar. Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd. Wat bracht de zee wat nam de tijd te worden tot…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Ver Laten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
winterbang zichzelf niet tegen te komen zoekt sneeuw houvast de bomen, kijk, ze zwijgen niets dat mij beweegt oorverdovende stilte hoopt zich op geen tijd meer te verliezen ik ga er aan voorbij stilte,niets dan stilte alle vergeten woorden ze vallen zacht zacht zachtjes weg in het nog onbeschreven wit ik kan mijn zinnen…

Op de drempel van

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.060
In het verweesde huis sta ik nog even stil met de wijsheid van het kind loop ik mijn jeugd nog eens voorbij onvolwassen kijk ik terug twee paar ogen zonder leden kijken hoopvol over mijn schouder mee ik sluit de mijne … en zie het achtergelaten leeg gevuld met het gemis van niet te vergeten dagen vergeef me om dát wat ik…

Palmolive

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Zo eindigt zeep: een smalle tong, soms grijze barstjes in de lengte. Olijven, palmen: niemand dacht aan warme landen, 's ochtends vroeg, wanneer het raam nog donker was. De zeep lag in het plastic bakje. Schuimbelletjes, half weggegleden, dat was je moeder of je vader. Kleine tongen, wit of groen, steeds dunner, met een scherpe rand,…

De weg

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Op wegen speelde wij onze verlaten route een oneindige horizon in het vooruitzicht. Op wegen deelde wij gespeelde situaties maar de toekomst was op de splitsing gericht. Ondanks onze rotondes die wij hadden ingebeeld rij jij door jouw tunnel naar het begin van het licht.…

Verzopen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Kan de lucht, de wolkenlucht, aan mij voorbij trekken, gelijk een kinderrijm van hop en holala of liever nog: een zin uit een liedje van een Vlaamse meidengroep? ‘Een klein geel visje in een zee van blauw.’ Naast de zee gedropt.…

Voor altijd binnenin

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
ik leg je in een bed van geleende woorden sprekend over jouw liefde de schoonheid die daaruit voort kwam van toen het leven nog zachter kleurde tot vleugels je konden dragen…
LadyLove18 maart 2015Lees meer >

palliatief

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
de reis bevalt me niet het doel evenmin je hebt geen van beide gekozen en toch zal je gaan je moet wel de reis doen we mee voor het doel stappen we weg het is jouw ongekozen doel jouw eindpunt en teruggaan is onmogelijk voor jou wij zullen een beetje terug reizen ons enkele memorabele anekdotes herinneren en aan het doel hebben we…
jandeb21 maart 2015Lees meer >

Onverwacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
bewolking dreef voor de zon opdat zij nooit meer schijnen zou nooit meer je oogopslag noch je lieve warme glimlach de hemel huilt haar wolken leeg nu je bent weggerukt de leegte immens…
LadyLove27 maart 2015Lees meer >

naschok

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
verder is een groot woord als je aan de grond genageld staat de schok zindert nog na je lijf protesteert en haalt daar alles voor uit de kast tranen hartkloppingen gemis gedachten die stilstaan en met moeite naar de volgende minuut kunnen gesleept worden verder is zo ver nu en toch verzet je ongemerkt de ene voet na de andere in een…
jandeb1 april 2015Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
ik schrik wakker in een leeg bed waarin ik je adem hoop te vinden roerloos wachten schoenen op de instap van jouw voeten niets is meer zoals het gisteren was zelfs de zon kleurt anders…

De weg liep dood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
hoe konden zij niet zien dat de wereld aan hun voeten lag welke angst strooide er zand in de ogen van hen beiden dat de maatschappij te intens was te groot leek om te overkomen waar woorden stokken, en tranen het verdriet niet stelpen kunnen blijft het gemis voor altijd voelbaar…
LadyLove11 april 2015Lees meer >