33054 resultaten.
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk
vooral het egocentrische moest eraf
tenminste wat meer op de achtergrond
je moet altijd van jezelf blijven houden…
Schizofreende gespleten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 ik schizofreende gespleten
had diamanten geroofd
terwijl ik al in de cel zat geketend
dromend van jaren water en brood
wist uit oorlog en schroot met het
bloot van mijn handen een imperium
op te bouwen met mensen die van
macht geld en manipuleren houden
ik hallucineerde mij god
geen weg was te kort in het scheppen
van werelden zonder enig…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Geboorterecht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
683 Ieder mens is het waard om zielsveel van te houden
Ieder mens is het waard om hier te mogen zijn
Elk mens heeft het recht geboren te worden
Te mogen bestaan
Te leven
Te zijn
Wie een ander dat recht durft te ontzeggen
Wie vindt dat een ander hier niet mag zijn
Die heeft blijkbaar veel ruimte voor zijn ego nodig
Bang een straaltje…
Zorgen dat we kunnen blijven zorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
446 Zorgen dat we dus ook de dag van
morgen, die zorg betaalbaar
kunnen houden voor elkaar.
Een zorgen zonder enig
risico. Want deze zorg
betaalt zich aan de hele
samenleving terug.
Door bereid te zijn elkanders
lasten te dragen herstelt een
ieder met enige aandoening zonder
te hoge herstelkosten razend vlug.…
Verkiezingsstemming
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
622 Door een complexe breuk geveld
kom ik ontkleed en uitgeteld
gevierendeeld en dwarsgelegen
mijn rode huishoudboekje tegen
ik heb geen cent meer te verbrassen
te danken aan de kwanseldassen
die tussen leugens door laveren
en almaar flemen of bruuskeren
zelf dokken voor je medicijn
en anders leeft u maar met pijn
zo houden we ons volkje klein…
Zelfkant
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.145 Ik houd het meest van de halfland’lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm’lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen
mijn bed voelt goed en warm
alle zorgen zijn nu van de baan
ik slaap en sluimer zacht
mijn ogen zien nog net... de maan
en de stilte… die houd…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 leeg is mijn tuin
zonder jou
ieder bloemenhart is geknakt
gebroken in rouw
eens waren zij mijn symfonieën
in lentebegin
met snerpende vogels
en dansende vlinders erin
nu hangt aan ied’re bloemenkelk
nog een traan
voor wat zo mooi bloeide
en niet verder kon gaan
en grijze wolkensluiers
houden mij uit jouw zicht
en hopeloos zoek ik
naar…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 de elf
Die ook in het bos woont
En de sfeer van het bos
Beklemtoont
Een stap in het bos
En de mens voelt zich mens
het leeft tussen de bomen
Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig
Het bos
Het woud
Hoe de mens
zich daar voelt
Is al eeuwenoud
de elf en de uil
Houden…
De afspraak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 hun val
Wolken als lood – zo zwaar
vallen nooit maar drijven voort
heel tevree
water moet stromen en ooit zal
het stilstaand in een doodlopende sloot
levenloosheid tegemoet dromen
licht wordt afgewisseld door nacht
tot de nieuwe dag haar weer weglacht
de afspraak:
iedereen en alles onderwerpt zich
aan de wetten van de natuur
ze houden…
Allemansvriend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 ander heen,
alsof je in je hoofd al
alles meegemaakt,
eraan voorbij gegaan
maar ook alsof
je het niet erg,
dat die of die en dat en dat
er ook nog wel bij kunnen
iets milds
wat ik aanvankelijk niet vond kunnen,
daarover denk ik nu,
hoe genereus, sociaal,
wat een liefde heb je
voor het leven, voor de mens,
om alles draaiend te houden…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Als verkeerslichten laat het herfstloof
mijn gedachtenloopjes halt houden
of stuwt het mij in een niet nadere
richting, alle kanten op …
Zwevende bladeren en woorden,
oog in oog in de loop van de herfst,
slaan op de vlucht.
De bonte gelederen
van de hovaardige zomer,
gedecimeerd, storten
met bosjes neer
in bedrekte loopgraven.…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste stem
in je oor
ontsteekt daarbij
een lucifer
en zegt:
dit is het licht
voor jou
volg dit spoor
samen houden…
Zij is een beeld
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.748 voor je relatie
Rustige romantiek biedt dan geen uitkomst
Met een gouden dame in je hoofd
Werken aan de afzetting van je tuin
Drie zijn is een moeilijk iets
Wat moeten we met elkaar
Gaan we verder om de gedachtes
Fysiek kan het niet interessant zijn
Wat we met z’n allen willen
Wordt geblokkeerd door degene waar we het meest van houden…
Slechts een stap!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Elke dag maakt zij haar balans
maar de voortschrijdende tijd
bepaalt de context om haar
levensstaat te onderzoeken
het huis aan kant, het glanst
en wacht op de dingen die
niet in vervulling zullen gaan
de tikkende uren houden
haar gezelschap, verguld en
ingelijst verscheiden partners
met haar vrienden, de kinderen
gepositioneerd…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 virussen lust
insecten fijnstof valse informatie
in door de flanken van wie ik
mag zijn, leugenachtige
detectoren met een op
een zelfreflecterend feitelijk
waanzinnige waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen zijn aan de betweters
die zich als machthebbers
staande houden…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten ontbood ze mij
naar een plek, ver voorbij
onbereikbare sterren, het
meest ultieme waarin mensen
kunnen leven om dat vast te
houden…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Houd afstand en zoek de drukte niet op.…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar in verbinden
vullen zij elkaar aan
en versterken tal van
nieuw gegenereerde
krachten uit het
toekomstig perspectief
ik heb u lief
zoals ik van mezelf houd…
Zo Vader Zo Zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 een vader en een zoon
zittend aan de eettafel
een dagelijks tafereel
zo heel gewoon
mochten ze iets
te zeggen hebben
dan praten ze
langs elkaar heen
maar zelfs dat
gebeurt niet geen
enkel woord van beiden
zelfs geen een
een vader en een zoon
houden het verholen
weten het terdege - we zijn
en blijven elkaars tegenpolen
nee…
Angst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Kooien, die ons gevangen houden.
Mensen, die gekooide vogels zijn.
In een gevangenis leef ik,
waarin ik me veilig waan,
met gedachten als cipiers.
Een onbewuste kerker is het,
waarin ik me ongelukkig voel.
Een gevangenis waarin ik zoek,
naar wie vrije mensen zijn.
Naar wie ik werkelijk ben.
Angstige mensen zijn wij allen.…
Broos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Iedereen weet het wel
van het dagelijkse nieuws
de plaatsen en tijden
zijn soms verkeerd, ineens
leven er mensen niet meer en wij
vergeten dat weer, zo broos
zijn onze gevoelens
en gedachten ook
waar wij niet onder willen
lijden en gebukt gaan
Liever houden we groot
dat we veilig zijn, tweemaal daags
zien we naast de schermen
het…
IN WIENS NAAM?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Weer kwamen ze
in zwarte gewaden met
lange, stoffige baarden
en duivelse ogen
geen zwaard werd geheven
om ze tegen te houden
er was slechts een leger
van lafhartige hazen
dat met het stof tussen zijn benen
een schuilplaats zocht
en de vrouwen en kinderen
stonden in de achterste rijen
want eerst de mannen, zoveel mannen
vooraan, in…
Janis Joplin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 nacht,
maar het zit haar niet mee
Ze wil voor ze dertig is
een huis aan zee
Ze zingt tot ze paars ziet,
alleen al 't idee
En nou wil ze ook nog een
kleuren tv
Toe, geef die mercedes,
voor mijn part een benz
Ik rijd wel haar porsche,
't is immers haar wens
't Is voor haar verjaardag, god,
en voor haar fans
Ze houden…
Berry Westra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Want bridge is niet zo duf, je bent abuis
De áctie is bij bridgen juist berucht
Dus houd je niet van daden, moet je switchen,
passievelingen: komt uit uw fauteuils!’…
Toen ik beter keek
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
476 fantomische mist
nog wist ik
een hand te
pakken maar ik
hoorde al broze
botten knappen
zag schrik en pijn
een val zou vol
fracturen zijn
er waren geen
handen wel de
open palmen
om hulp zonder
persoonlijke
signatuur er was
geen kiezen alleen
hulp bieden
in dit tijdloze
moment was ik
mezelf even kwijt
in een greep zonder
houden…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Nog geen etenstijd, ik lig
jou te tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die…