7704 resultaten.
Wolkte in wit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
537 jij bent
nooit weggeweest
een gedachte die blijft hangen
altijd dat verlangen
naar hoe het is geweest
jij met je sprankelende geest
wolkte in wit
hoog uit een zwarte bui
in vederlichte schoonheid
raakte de ijle sfeer
van eeuwig geluk
in die ene ademloze kus
ik wist dat de liefde
niet kon blijven in het stuk
dat wij samen wilden…
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
Verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wat te doen
Verveling slaat toe
Muren op me af
geel, zwart en groen
Stilte alom
Niemand om mij heen
Helemaal alleen
saaiheid slaat stom
Red mij van eentonigheid
Breek door, breek vrij
Verlos mij
van mijn eenzaamheid
Word wakker
uit dit lusteloze bestaan
Sta op, beweeg, ga
Leef
Hee, kom aan…
Twee in Een
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 alleen als de zon schijnt ben
ik nooit alleen, doch hij loopt
links of rechts, voor of achter
me, altijd in de
tegenkleur zwart.
hij praat niet,
hij schreeuwt niet,
hij eet niet,
hij lacht niet,
hij huilt niet.
hij zwijgt en beweegt als ik
beweeg.
samen zijn we één in de zon,
maar als ik ik ben
wie is hij dan?…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 heb mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Hoerig, want gratis is het niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
746 De kunstenaar heeft haar uitvergroot
haar hoofd en aanhef van borsten
met volle bovenarmen ontbloot
op de huid een netwerk van craquelé
breidt zich naar de achtergrond uit
Wat zijn haar lippen mals en rood
Haar ogen daar kruipt triestheid van
Het haar is onnatuurlijk zwart
geverfd, misschien een pruik
pijn groeit als tumor in de buik
De…
Pijnbomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Gouden warrige haarlokken
losjes als tamboerijnbellen
tikkende tijdloze klokken
tenen die naar voren hellen
draven langs zwarte grachten
in warme zakken tissueproppen
zijn frases zullen verzachten
benen die niet zullen stoppen
Twijfelachtig wil ze negeren
en ontbering voorkomen
haar tranen stromend dresseren
wuivend pampasgras, pijnbomen…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Piet van der Pas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.141 hij leerde mij Lodeizen lezen
in het licht van zijn bestaan
zijn de helden gek of de gek een held
de stenen van de straat om te flaneren
in stemmig zwart
om dan weer
dankzij
of voor toekomstig statiegeld
bellettrie te gaan oreren
geen strijkstok glijdend als Lodeizen
maar als een pronte contrabas
die in je oren likt
nu ik hier…
Gij zult niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Het waren niet
haar getekende wenkbrauwen
haar zwart omlijnde ogen
noch haar donkere wimpers
haar met zorg uitgekozen neusring
haar prachtige boezem, in welke ik graag
zou willen verdwalen,
haar geil getuite lippen die mij
eventueel zouden kunnen verleiden
Nee,
het waren haar haren
die zorgvuldig verborgen zouden
blijven achter haar tijgerdoek…
Verzopen pepernoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 Wie is er nou bezopen,
Die zwarte sinterklaas
Die met helm op de
Feestzaal vol kinderen
Binnentreedt, of die witte piet
Die misschien wel wat meer
Acceptatie geniet omdat hij
Koste wat kost problemen
Voorkomen wil -
In ieder geval zijn de kinderen
Zoals verwacht de dupe,
Want de pepernoten die ze
Uiteindelijk krijgen aangeboden…
tijdloos Westerbork
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik heb namen opgevangen
en met stilte gerespecteerd, hun
klanken zijn op sterren
neergelegd
de zwarte lijnen rond een scherp symbool
beschrijven nu wat wreedheid zegt
daar schijnen ze
in weerwil van verdwijnen
door een koude hand
is er een mond die werkelijke
vrede ziet?…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 ik heb het maanlicht
in een zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
Kersen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
566 Bij de boerderijwinkel even stoppen
Kijk er eens goed uit mijn doppen
De zoete kersen lachen me aan
Die kan ik echt niet weerstaan
Dan zijn er ook nog zwarte kersen voor in een pannenkoek
Daar ben ik naar op zoek
Ze hebben wel van die zoetzure morellen
Die droegen we vroeger als oorbellen
Heerlijk fietsen door het Heuvelland
Overal…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
flirtage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 de stille taal van wenkende ogen, de
mondhoek opengebroken in een
glimlach, dwars door sleur
een open deur, zo lijkt het
tanden prijken wit
wimpers waaieren de vaste snit
van zwart omlijnde blikken
en het schikken van
haar lange been
dat hooggehakt de zet bepaalt
verlangen lijkt op slag verdwaald
in openstaande boezems…
Vrees goed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 Als je bang bent
Wees dan bang
Alsjeblieft en
Vrees het heus
Sta ook weer op
Met heel je hart
En leef de dagen
Als geen ander
Zwart en wit,
Kleurig of humeurig
Broos of hard
Zonnig en nat
Alsjeblieft,
wees bang
vrees goed
voel hoe het
hart klopt
De eerste stap
in nieuwe kracht…
Achter de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Zij verschuilt zich in de schaduw
omdat het de zon
niet verdragen kan,
met ongekende krachten
weerstaat zij de sterrenstormen
van het grote zwart,
en draait haar dagen
vol in haar maandelijkse
baan.…
Keerzijde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
477 Aan de blauwe zomerhemel
tekenen zich grauwgrijze wolken af
binnenkort worden zij zwart
en valt de regen weer hard
op de verdroogde grond
en verkwikt de bloemen weer
regen is soms gezond
alles heeft een keerzijde
de zon, de regen
somber, vrolijk
en zo verkeert alles en iedereen wel eens
in een droevige staat
totdat het in blijdschap…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
Waardeloosheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
493 wij dierenvrienden
in Nederland
treuren alleen
over gekwelde
dode stieren
geenszins aangaande
dit einde
levenspad/matador
deze wreedaard
interesseert ons
geen lor
dit enge
mensenleven had
zeer nuttig
kunnen zijn/
helpende handen
DIEREN IN
NOOD
stoer stierf
jij zeker
niet op
jouw grafsteen
de zwarte
letters domme
dood…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 .
----------------------------
uit: 'Zwart zilver', 1989.…
Boerkaverbod...amsterdams verzet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 Ze heeft geen blinde vlek
geen zwart gat voor d'r ogen
ze ziet het zoals je het moet zien
"dat gaan we niet handhaven"
dat past niet bij Amsterdam, on-Amsterdams
en tussen haakjes wij zijn de Republiek
Femke HalseMA is meer dan burgemeester
Femke is de stadspresidente van Amsterdam
zij laat zich niet leiden door angst
van zovelen…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…