6661 resultaten.
mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.711 mijn liefde voor jou
is de wiegedood gestorven
ik heb haar begraven
maar ze ademt nog steeds
ik mocht aan haar onecht bestaan
toch al geen ruchtbaarheid geven
wat jij in mij brandde dat leven
maakte je bang kon je niet aan
ik heb haar gevoed wou niet verliezen
als een leeuwin haar jong tegen me aangedrukt
toen jij begreep dat je moest kiezen…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 ik wil niet dat je nog
langer schuilt in de
bescherming van de nacht
probeer het licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de
stilte van jouw
bestaan…
kasteel van zand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
674 steenwol
niks kun je daar horen
alleen in jezelf gekeerd
alsof de tijd stil staat
wanneer de kier geen zonlicht meer doorlaat
weet je
ga
en leef
niet snel
niet langzaam
maar deins daar ergens tussen in
voorlopig staat alles nog stil
muurvast geplakt
aan regels die nu eenmaal gelden
wij lopen daar tegenaan
maar weet dat wij nog steeds bestaan…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 De kust omsloten door duinen
een rustpunt in mijn bestaan
als ik kijk naar de meeuwen
die vliegen boven de golven.
Hier liep ik ook als kind
zo gelukkig en tevreden
waar zijn al die dromen
in de tijd verloren gegaan.…
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog zegevieren
wanneer het lijden niet wordt
geleden, maar weggedrukt
in de voetvegen laat het sporen na
dat onvertaald mijn bestaan…
dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
885 pijn zoals zwart
zwart zoals een nacht
vergeten
verloren
als de pracht van
het gloren
van de ochtend
na een nacht
zo warm
zo wil ik zijn
voelen
tot in jouw hart
streel
omhels jouw smart
tot in het donkerblauw
van mijn hemel
ons bestaan
kom
laat mij verdergaan
verder
dan de nacht
dan de hemel
ik ontwaak
in de morgen
in…
manifest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 doen ontspringen
wil ik hier mijn voetstap achterlaten
in enkele woorden en zinnen onthouden worden
bewijzen dat hoe nietig ook
ik was
zoals in kleur en klank het schrijnend leven
hoog zwevend boven het grauw
ongezien maar krachtig als de bron
die de bergwand kan doorboren
ik ben
en de woorden luider laten galmen
manifest van mijn bestaan…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 De poort zal voorgoed achter hun sluiten
ze zijn thuis bij “de bron van het bestaan”…
Verwend
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
1.027 We zijn niks meer gewend
en tot in de botten van ons bestaan:
verwend!…
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet enkel ik,
gegeven en gekregen, gemaakt
en ontmoet, geboren uit verlangen,
uit twee, en zo bevonden
dat je mens bent,
voorgoed verbonden.…
breekbaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
564 leeg tot niets hun weg nog weet
waar ik nimmer meer vergeet
dwalen kinderen langs blinde vlekken
uitgesproken klein vergroeit hun grote leven
tot ze zomaar ouder zijn, vergeven
aan wat ooit hun basis was
buiten leeft de wereld mee, ze draait
haar dagen rond de as van vele zere plekken
immer bloeiend
in de klaproos van een broos
bestaan…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 maar leeft onder het juk
van de moderne slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht
deel middelen van bestaan…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.
En het was wat het is.
--------------------------------
uit: 'Zo kon het zijn', 1998.…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 Hoe kan toch dit bestaan voor
velen zo treurig zijn
terwijl de anderen feesten?
En mensen op de vlucht voor honger,
geweld en niet meer weten waar en hoe?
En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.…
De dagen van mijn leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 De dagen van mijn leven
heeft U te boek gesteld,
U bent met mij verweven
mijn dagen zijn geteld,
U zag van lang tevoren
mijn vormeloos bestaan,
nog voor ik werd geboren
gaf U de richting aan,
ik ben in U geborgen,
uw trouw, uw Vaderhand;
ze zijn er elke morgen
als dauw op dorstig land,
uw zon zal mij omgeven
in zorg, verdriet en pijn,…
roeien
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 (papa, + 09-03-2006)
mijn visserman, mijn roots
je schoeit de voet van dit bestaan
meegenomen langs de waterloop
van waar we ooit ons welzijn voerden
drijvend, tot jouw aanschijn zonlicht kaatste
over knikkend riet
de kievit ziet nog steeds hoe klare lucht
naamloos boven alles blonk
nu weet ik dat jouw naamroep klonk
op hemelsblauwe…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt je beeld
en is er weer dat ijle
laat ik je los en laat ik je gaan
is dit het einde
of het begin
van een nieuw bestaan…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
Duizend duiven ( Voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Dank je, voor wat je mij
toezond, zonder te weten
jouw bestaan in mijn leven,
mijn hart en geest:
nooit te vergeten.…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zijn wij de stukjes leven
die we samen genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 De nevel laat de vormen los
En losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 slechts over is zelfbeheersing
door liefde voor de relativiteit van het bestaan,
onze liefde,
dat wat verloren ging.
Ik hing zo aan jou...
maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.
Ik hield je,
ik ging houden van het relativeren.…
Een duidelijk gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
745 verdunnen met tijd
op groot paneel
schilderde ik het toneel
van mijn dagelijks leven
kon de scene geen diepte geven
werkte met
schaduw en licht
maar aan de personen
ontbrak een duidelijk gezicht
profileerde emoties
met scherpe contrasten
mijn grootste kwasten
kwamen niet verder dan grijs
in de tijd uitgestreken
blijkt mijn bestaan…
Het fluisterend leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 jij pakt wat wind
en met een brede regenboog
bestormen sterren de hemel
windt wolken
om je slanke vingers
tijdens hun vlucht door de lucht
armen dirigeren het licht
van de zon in schaduwen
die komen en gaan
jij maakt ruim baan
door het fluisterend leven
jouw sprankelende stem mee te geven
met je lach
beziel je ons hele bestaan…
Ineens is alles onbeduidend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
643 Je kan alleen maar hopen, licht
te zien in al dit duister,nu nog niet
maar blijvend is 't bestaan gegeven,
al is het soms met veel verdriet.
Enkele dagen na het bericht van de
kanker van mijn jongste broer.…