10902 resultaten.
Wit damast
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.312 Wit damast
met vouwen vast
je lijn ontvouwd
op kreupelhout
Voor wie je morst
met dorst of zout
kauwt de korst
van kippenbout
Zuren kringen
jaren oud
wringen zich
in stof benauwd
Totdat sonoor
gebleekt ivoor
zijn nukken lalt
in stukken valt
Wit damast
men scheurt je vast
tot repen bloed
en luiergoed…
Tover nooit uit dozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
732 heb niet
met magie gespeeld
tover nooit uit dozen
ben ooit een
goochelaar geweest
blijf in mystiek geloven
alle sprookjes
kwamen boven van
goede fee tot boze geest
samen hebben we genoten
aan de rand van het bos de
oude vos is er nog steeds
steelt in plots bewegen
de magie van het ogenblik helaas
onze mystiek wordt niet gegeten…
afgeleefd
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
2.360 afgeleefd beslapen zijn mijn dekens nu nog louter
het uitgerafeld sprei van mijn dood
waar de dag zich weet en
bewogen uren telt
het haperen van dagen
op randen van de nacht
sluit zich nu aaneen in lange rijen
de tijd loopt langzaam leeg
in jongstleden
uit elk ongesproken woord
wordt nu
botweg het
oude verdriet geperst
dit afscheid…
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 geplukt uit een onmogelijke hoek
de oude keeper veinst nog immer
dat hij reddingen verricht...…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
Nieuw leven
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.118 ogen stralen
dwalen langzaam
over wit papier
waar gedachten
verhalen vertellen
oude historie
in stil verlangen
weer ontwaakt
uit 100 jaar slapen
een sprookje
van 1001 nachten
breekt de muur
die onverwoestbaar
had geleken
woorden
komen tot leven
dansen op de tijd
en vullen de leegte
die jij achterliet…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
opoe
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
598 lange stroken vel
over uitgebloosde kaken
ze maalt het leven
tussen haar afgebeten kaken
en maalt niet om de spuug
die sporen trekt
naar d'r behaarde kin
de veranda kraakt
in dezelfde oude voegen
wanneer ze opstaat en fel
haar vuist de lucht in gooit
geen vlegels in haar hof
ook niet vandaag
oma doet niet altijd
een tukje na de noen…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een
afdruk van een verloren moment
en een afscheid
van een oude droom
die ik wilde delen
met de vreemdeling die
me wilde volgen
als ik zijn schaduw
met vriendschap
zou
vullen.…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
pijn
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
2.968 Het maakt je kwaad
je lichaam staakt
het doet niet meer wat jij wil
je wordt verdrietig en stil
had je maar een dagje geen pijn
dat zou heel bijzonder zijn
aan de buitenkant is niets te zien
je ziet er goed uit bovendien
maar je gewrichten zijn stijf
je bent jong in een oud lijf
je moet er mee leren leven
dat is ook een goed streven
maar…
Ontworsteld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.251 Midden op de vuilnisbelt
staat in alle eenzaamheid
een kleine plant te groeien
geworteld in de diepe drek
maar met fier geheven hoofd
lonkend om het licht te boeien
En aan het oude ijzeren hek
staart verzonken in gedachten
de vrouw van lichte zeden stil
naar ‘t wonder van de bloem
dat haar treft in hart en ziel
omdat ‘t heeft wat zij…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.…
Leeg is de cirkel
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.042 Je omknelt een woord,
die oude pijn schopt
tegen gehavende zwerfstenen.
Een adem in je diepe land.
Je braakt de kiltes,
een aarzelend zoeken
langs de wegkant.
Een cirkel in je hand.
Je telt de stiltes,
die zichtbare lijn leidt
naar jezelf … naar niemand.…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
Geestelijk gehandicapt
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.406 Giechelglimlach en hartje van goud,
Al tien jaar lang vijf jaar oud.
Uitschuifbare ledematen,
Geen zinnen die je kan praten.
Ribben allemaal te tellen,
Jouw gedachtes wil ik me voorstellen.
Welke woorden zou je nemen,
Welke zinnen zou je claimen.
Wat gaat er achter je ogen om,
wat is jouw, daarom.…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
postverjaarditis
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
7.696 ja, dat heb ik ook al gemerkt
dat ik oud word
ik had het er moeilijk mee
zo'n tweetal weken geleden
inenen stond er een drie voor
het was best wel emotioneel
je was me zeker vergeten
of vond geen woorden meer
vond het fijn dat die vrij onopgemerkt
voorbijging eigenlijk, die dag
het is niet zo erg als Bilharzia
maar of je daar blij mee moet…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Een gloren, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen de zon over
mijn oud gezicht, gesteven
gordijnen verhangen zich
aan ringen,gewogen,
maar zonder gewicht,de
maat van kwetsbare dingen.…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
Jij
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
2.250 Als jij weggaat
Dan houdt de zon op te schijnen
De vogels zingen niet meer
En de sterren verdwijnen
Als jij er niet bent
Dan is alles koud
Het gras verdort
En het nieuwe voelt oud
Als jij niet bij me bent
Dan loop ik te zoeken
Naar mij.. mezelf..…
Altijd anders
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.069 Tijdens de laatste ronde
met zijn Spaanse hond
knispert het gras onder
lange slanke hondenpoten
lichte vorst
platgewalste herfstbladeren verzachten
de harde grond
putten lijken te glimmen
vierkant en donkere strepen horizontaal
een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras
grofvuil
de Spaanse gromt in eigen taal.…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
Een zaterdagmorgen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
737 In de kerk is een uitvaart nu,
van een oude man.
Zoals deze zijn er veel,
maar nooit komt deze weer.
Dikwijls hebben wij het veel te druk
om daar bij stil te staan,
maar zoals deze zaterdag,
deze man...
ze komen nooit weer.…
Vader
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 rondom de tafel geschaard
alsof het even weer
net als vroeger was
luisteren we naar Uw stem
vader
scheiden doet lijden
klinkt het oude lied
al twintig jaar
bent U er niet meer
op deze aard
dan klinkt de melodie
Lily Marlene
Unter die Lanterne
Uw lievelingslied
in ons hart
de wind fluistert
Uw zijn bij ons
zo samen
dood is niet…