35704 resultaten.
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Eens, tussen karekiet en kraai
Streek er een felle Vlaamse gaai
Op Sint Franciscus’ schouder neer
En schonk hem fier zijn schoonste veer
Franciscus blijkbaar erg vereerd
Had daags voordien wat Vlaams geleerd
En zei: ‘Ik dank u goede gaai!
Ik vind uw veer bijzonder fraai!’…
SCHADUWEN VAN DE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 wind huilt droevig diens grote nood
hij schreit luider dan een droevig kind
De dood werpt zijn schaduwen vooruit
als spoken dempen ze het laatste licht
Rillingen glijden over menig kille huid
angst leeft op ’t oude afgeleefd gezicht
De dood werpt blikken op kale huizen
op zoek naar wie hem moet vergezellen
Hij die hij najaagt blijkt ver…
Pittoreske straatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 De melkboer met zijn rammelende kar
holder de bolder over kasseien
de grote bussen met verse koemelk,
men moest toen nog geen merk.
De visboer luidkeels roepen
van tongetjes, kabeljauw tot pladijs
zelfs een blinde kon hem van ver zien komen
de geur bedekt met zout smeltend ijs ...…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 rondjes op jouw been, ik teken
heuvels, meren, wegen naar je voet
en de veren, langs je schouder
tot een nestje voor je hoofd
je ziet veel blauw, de zon is naast ons
zie je ook de dauwdruppels?…
De pracht van het hart
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
618 Wanneer een brokstuk uit het verleden van dichtbij of
ver weg zal breken, wordt het deeltje gelijmd met vers bloed
Als elixer stromend langs kronkelende wegen met mooie vergezichten
en uitdagend bochtenwerk waar kamers en boezems worden aangesproken.…
Natuurbeleving
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
415 Op welke wijze je evenals mindful en
verbindend bent zodat ik telkens weer verse creativiteit
en inspiratie adem daar het keer op keer allerlei genietmomentjes zijn
stromend in een fris en groen van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.
De ruiter…
PRINCESSENMUMMIE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.412 Dat zwart skelet, van windselen ontdaan,
Waaraan het uitgedroogde vlees nog kleeft,
Die groezelige hoop, waarvoor men beeft, -
Bedenkend het meedogenloos vergaan
Van al wat ademt onder 't licht der maan, -
Die mummie heeft verlangd, geliefd, geleefd
Het volle leven; wat maar 't leven geeft
Heeft zij genoten in haar aards bestaan.
Zij…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Ets van Beuer.
Trots op het witte ros, dat buigt gedwee,
Verheft hij zich, de Sultan, met gebaar
Van heerschappij, en angstig deint de schaar
In 't vale schemerlicht van de moskee.
En door de ruimte ruiht een bange beê
Tot hem, de heerser, aan wiens voeten daar
Een mensenhoofd geveld ligt, met gestaar
Van brekende ogen in een macht…
Repeterende breuk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.565 Ieder voor zich spoelen straks
op een ver van ’t strand gelegen
vloedlijn eenlingen aan
miljarden doden schrijft de krant
die onder water niet gedrukt wil
dus nu al is verschenen
men tart het noodlot schrijft de krant
start de motoren en verzuipt
sociaal pruttelend in de file
als een uitgestorven soort straks
teruggevonden als een…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Als we dan zouden liggen op grond
die gewijd is aan liefde en het graven
niet meer hoeft om weten
hoe ver de woorden reiken
als je ze niet langer uitspreekt…
Dan bemin ik u, de gedaante
het spelende voelen dat groeit
tederheid die pijn oplost
van het herinneren
het niet meer vergeten.…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 Wonden uit een ver verleden
kloppen.
Speel mij de bal toe, vreemdeling
en verstar bij de eerste blik.
Gevangen tussen muren van steen
vond ik kinderstemmen.
Achttien lentes lang.
En de kersenboom stond in bloei.
Haar geur
was voor die engelen.
Maar hun echo's als juwelen,
die schonken ze aan mij.…
nycticorax
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.251 nycticorax/nachtrave
als alle auto’s zwijgen
loop ik de velden in en schrik:
een sprinkhaanvogel achter mij
is tegendraads in dit seizoen
van ver van over de rivier gekomen
en waadt mijn dode hoeken in en uit
doorlopend knikken hij en ik:
wij staan op iemands rode lijst
wij gaan de weg van alle vlees
------------------------------…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
Hier zoen ik je
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.339 lentebed en paardebloemen gele ogen
bemin ik je in zachtheid van deze warme ster
laat mijn leven in jouw handen draaien
en mijn hart touwtje springen om je navel
...hier zoen ik je
in geruis en sappen van ontwakende aarde
als kersenbloesems die menuet dansen
laat mijn ziel in jouw glimlach draaien,
blootsvoets twee stappen van eeuwigheid ver…
Op zoek naar Akhenaton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Met dank aan Jan Engelman
Akhenaton, ik roep je aan
je tempels zijn hier ver vandaan
en alle sterren hozen.
De vele beelden die ik vond
je teksten en je buik zo rond
deden me telkens blozen.…
Daar wil ik zijn
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.380 Ergens ver van het donders moeten
Grenzen diepe dalen hoge helling
Weerbarstig het vervloeken begroeten
Het versmijten van getergde kwelling
Hoofden lichtgevoelig en onbedoeld
Over de top van de diepe dalen
De steiging van de helling gevoeld
Gemakzuchtig in het verre verdwalen
Daar wil ik zijn, onbetoverd en gewoon
Zonder krachten van de…
Effecten aan toonder
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
15.014 Opgegroeid met de Donald Duck
In tijden van simpel geluk
De laatste drie pagina's immer
Ollie B., ik las ze nimmer
Behalve als hoofdrollen werden geboden
Aan professor Sickbock, markies de Cantecler
Wammes Waggel, zeepbellen uit orgel gevloden
Dan pas ging Marten voor mij echt ver
Przewalsky, onge-evenaard
Is wat mij aan Toonder paart.…
Haarband
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.301 Bonsai, eik en witte berk en jij met kind
dat uit alle macht jouw hoofd in haarband perst
Mijn blik hangt op jouw onderlip, ik weet
er is niet meer dan dit: moeder met kind
Leven lijkt een kippenren waarin ik beiden mis
Van te ver blaas ik een kus, die op jou rust
Heel even laat jij jouw blik mijn kant opgaan…
waar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.188 je moet voor wat je wilt betalen
ik kan daarvan zo enorm balen
ik heb zo veel te geven, ik kan iets voor je doen
maar wat jij wil hebben is gewoon poen
door geld zijn we wel ver gekomen
maar kijk eens wat er komt van het inkomen
gevechten om gebied
gevechten om eer
en we weten er komt daarvan veel verdriet
maar van geld willen we wel…
PLAGIAAT
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.071 Met andermans veren pronken
Moet toch ooit eens misgaan
Dan ben je diep gezonken
Ziet niemand jou nog staan
Het heeft toch veel meer waarde
Nog meer dan een miljoen
Je zaait in goede aarde
Als je zelf eens iets gaat doen…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
Ochtend kind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.534 Abrupt uit mijn slaap gerukt
De ochtend nog zo donker als de nacht
Een koude rilling die mijn rug afrolt
Het bed laat zijn veren kraken
Chaos overheerst de ochtendstond
Jij bent mijn wakkere wekker
Met een hels lawaai
Benen en armen die blijven zwaaien
Mijn buren zullen zich nog eens omdraaien
Maar met die liefde die jij blijft stralen…
mijn leven voor het jouwe
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
3.324 jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna dicht
Ik voel mijn liefde branden
en streel je lief gezicht
jouw reis begon zo-even
ik ben al ver op weg
“ik zal altijd om je geven”
is wat ik hardop zeg
mijn leven voor het jouwe
is wat ik hier nu bied
maar niemand zal het nemen
en dat begrijp ik niet
jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna…
Middernacht
gedicht
2.9 met 77 stemmen
20.139 Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet,
in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht,
arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd.
Waak je of slaap je nu, denk je of droom je?
Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand,
op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld,
mijn angstige zorgen gesust en verminderd.…
puur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.532 Zuiver,
Als een Madelief in het gras,
Met ernaast een klaver,
Pure liefde,
Samen spreken ze schoonheid en geluk,
Geplukt in de hoop,
En gekoesterd,
Samen,
Een madelief en een klaver,
Voelend aan de wolken,
Zacht en wit,
En de zon,
Warm en fel,
Ver boven de aarde,
Die dag in, dag uit,
In zijn eigen richting draait,
Zoals wij,
Samen,…
spoorloos
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.485 zal ik onder onrust blijven liggen
of weggaan van dit pleintje
wat me niet doenbaar lijkt
met een kapot kompas
en een gescheurde kaart
met ergens in een achterzak
een flard herinnering
waarvan ik hoegenaamd de plaats of tijd
niet kan zien en dus beginnen stappen,
ergens naartoe, dichtbij,
nee, zeker niet te ver,
de volgende boom,…
Regieloos
netgedicht
2.8 met 174 stemmen
17.477 Twee werelden ver uit elkaar:
De één gaat dood, de ander komt klaar.
Om toch hier niet te lang bij stil te staan
wil ik nog twee beeldjes verder gaan:
Een dirigent zwaait met zijn stokje
en een reclame voor een nieuw hondenbrokje.…
ingepalmd
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.948 de zomer droogt mijn zieleblaren
een witte wijn bekoelt mijn dorst
een zeebries drijft de lange jaren
waarin ik krachten heb vermorst
onder het ruisen van de palmen
welt in mijn geest een ver begin
't vermoeden van een nieuw verlangen
naar iemand die ik stil bemin
schrijvend laat ik mijn dromen gaan
naar 't meisje in het vaderland
gescheiden…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 het lage licht boven de horizon
strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind…