inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4908):

FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI

Eens, tussen karekiet en kraai
Streek er een felle Vlaamse gaai
Op Sint Franciscus’ schouder neer
En schonk hem fier zijn schoonste veer

Franciscus blijkbaar erg vereerd
Had daags voordien wat Vlaams geleerd
En zei: ‘Ik dank u goede gaai!
Ik vind uw veer bijzonder fraai!’

Daarop werd urenlang verteld
Hoe het in Vlaanderen was gesteld…
Een hemel blauw of parelgrijs
Gans Vlaanderen een paradijs!

Noch lucht noch water leek verpest
De vogels bouwden er hun nest
In geurig groen, bij riet en lis
Nog nooit dreef er een dode vis!

Acht eeuwen gleden sinds voorbij;
Het water werd een grauwe brij,
De wolken drijven zwart als roet,
Geen vogel die nog rustig broedt…

Alleen de Vlaamse gaai hield stand.
Geen stond door wanhoop overmand,
Blijft hij met Bredero beweren:
‘Hoe zwaar het lot, het kan verkeren!’

... FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI ...

Schrijver: Bert Peleman
Inzender: Omer Roels, 26 apr. 2015


Geplaatst in de categorie: milieu

4,0 met 2 stemmen 1.034



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)