27290 resultaten.
Stasimon II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
623 Muziek der sferen
pak uw lier
en de auloi
wij bespelen de natuur
zingen van Panta Rhei
zo de mens op
zijn wereld is
Helios beschijnt
in grote genade
Gaia, ontstaan uit
aarde water lucht en vuur
is gracieus genereus
tezamen bieden zij
Euriplates zijn jeugd
hoe de liefde
tussen ouders en kind bloeit
hij, Euriplates…
Laag bij de grond
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 handen spitten in kruimig krijt
weg van gonzende gedachten
sluiers van de geest begraven zich in lijfelijke aarde
laag voor laag, tot onzichtbaarheid
ik weet niet wat ik was, ontaard misschien
ik hef vuilgerande nagels armsgewijs ten hemel…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 het wegvloeiende water biedt rust
echter op het chaotisch verankeren
valt de keuze
de storm van weleer is niet vergeten
evenmin de zon die dagelijks
zijn naderend einde verwarmt
hij talmt de dagen vol.…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…
rust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Laat je eigen ik,
met geest en lichaam de gave aanvaarden,
die de aarde en het heelal het schenkt,
dat ook jou gemoed met vuur en water doordrenkt.
De innerlijke gewaarwording,
van warmte in je hart,
geborgen in een zee van rust.
Het verdriet laten varen over de grote golven,
want je werd te lang onder zorgen bedolven.…
De ochtendstond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Verkoeling zoeken
is de beste optie,
als het kan in het
water of aan
de waterkant.
Één ding is zeker:
gebruik wel je verstand,
want je gezondheid
staat voorop.
Iedereen wens ik een
mooie dag maar ga er
wel bedachtzaam
mee om.…
6g en corona
netgedicht
4.1 met 147 stemmen
464 corona
uit haar vroeger
symbiotische leven
met dieren van
alle soorten uit de
meest vreemde streken
dat zij uit dat milieu
zouden muteren
bleek voor ons heel sneu
eindelijk komen nu ook
de vaccins boven water
6g was al nooit een prater…
Rosse grutto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 na het broeden op de
toendra van Alaska
vlieg je naar het wad
voor la Grande Bouffe
je maag overvol gevuld
met overheerlijke fruits de mer
sluit een sierlijk vaarwel uit
maar een aanloop bevrijd je
van al het aardse gedoe nu je
aan één stuk 13.000 kilometer
over eindeloos water van de
grootste diepste zee vliegt
uitgeput…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 maar in de contouren
liet zelfs het water
de eerbied voor
later feilloos zien
waar tijd zijn
lijnen trekt tekent
ervaring jouw
unieke levensplek…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 ga ik de planten water geven
tuinieren is mijn lust en mijn leven
vandaag kom ik er echter niet aan toe
ik ga naar het kerkhof met mijn moe
op het graf van mijn opa leg ik dan
de mooiste bloemen voor die lieve man.…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 scene op hetzelfde
rotsblok blijven zitten
als deel van het
eeuwenoude massief
dat juist daar een
spirituele verbinding
met aarde in stand hield
verkwikt van lijf en leden
betrad ik de nieuwe
wereld van lang geleden…
Loop van gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
136 En zittend op toppen van duinen
zie ik die woorden mengen
in een machtige massa
tot waar aarde en hemel
ineen smelten in onzichtbare lijn.…
Zo is er maar één
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
442 Hoe uitnodigend en warm jouw hart is waar ik elke
keer weer kennismaak met het licht van de dagen en zachtheid
van de dingen, het helder water en de aarde waar het leven heeft ontkiemd
Voortdurend veranderend, maar allerminst veranderlijk; een verrijking in mijn bestaan.…
Portret van een vogel
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
469 Wanneer uniek lichaam reist in hemelsblauw
waar hals uitgestrekt hangende poten krachtige vleugels
en zich met borst toeleggend lijnen en figuren tekenen om er even
tussenuit te trekken, glijden en zweven boven de mooie, veranderlijke aarde.…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van
water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende
klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten
zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Dichte wolkenlucht
helemaal vol met water
de aarde heeft dorst
Hoe het open firmament wordt gekleurd
met een ruim aanbod aan grijs getinte wolken die zich
verenen met elkaar van waaruit doffe ongepolijste druppel als een
prachtige glinsterend, fonkelend stukje vloeibaar glas ontwaakt in het nieuwe leven.…
Leven als een vogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 De landelijke omgeving met glooiende heuvels
slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Een landelijke omgeving met glooiende
heuvels, slingerende weggetjes of strakke vlakte met
prachtig getinte wolken reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
797 Open plekken breken door het gesloten wolkendek, waar
het licht langzaam doorheen sijpelt, bijgestaan door een frisse wind die door mijn leven waait.…
Het overzicht (van een onthaal).
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
733 In de nacht leken sterren stelsels van webben,
hangend over de aarde
en 's morgens lagen die op 't gras, op 't blad
alsof de hemel liefde bedreven had.
Voor 't vertrek verbrandde ik spoorloos ons afval,
gewillig waren de wind en het vuur.
De schapen zagen ons gaan, blaatten toe!
“Daaag!…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Bereikt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Overal waar wij naar toe gaan en vandaan komen
zijn we gericht op een doel.
Bezigheden soms een heleboel, deze nemen ons
in beslag.
En wij staan er niet echt bij stil, nog geen uur,
noch dag.
Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken
wij dat we een eind verder zijn in de tijd.
Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 De vertraagde tijd die corona ons geeft.
De nieuwe ruimte die het ons biedt.
De saamhorigheid die het schenkt
kan geen mens ons schenken.
Het is de angst voor de dood
die ons een beter leven geeft.
Miljarden die verborgen leken
worden vrijgevig herverdeeld.
Zie! Nieuw evenwicht ontstaat
tussen ontvangen en geven,
tussen blinde haat en…
De vlag uit voor ons Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Laten we massaal gaan vlaggen
vlagdagen genoeg welke komen
27 april de verjaardag van de Koning
4 mei, half stok voor het verleden verdriet
5 mei, onze nationale Bevrijdingsdag
oproep aan de fabrikanten
van de vlag, de stok en de houder
fabriceer er honderdduizenden
en verkoop met Corona-korting
ze vliegen dan de winkels uit
en wapperen…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
Kleistof
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.144 kapotgereden klei
stuift in de wind
legt een grauwsluier
verstikt het beeld
van een hete zomerdag
vol naakten
bruinend in de zon
als vele meters huid
waarop zoutparels verkleien
want in de adem drijft stof
kleistof uit de polder
kapotgereden in de wind
oostenwind
tikkeltje zuid…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Banat
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
842 Ik hou van wanneer de wind, speels
net een kind aan mijn mouwen hangt en
zonnebloemen lachend met hun bolle wangen
proberen hem te pakken.…
Kerkbuurt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
996 Beroofd van schaduwspel en luwte
ligt ’t in de wind en heet
nog plein vrees ik
door kerk en cafetaria bekeken
wie daar blijft steken
wordt gezien
vindt er geen reden tot flaneren
zal dus huiswaarts keren
zonder zich te kunnen zetten
bij een boom met bank
of op een knus terras
daar waar de herberg was
werd recht gesproken
over roof…