7023 resultaten.
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 Ik ken mijn oom van vroeger
van sporthal zuid en van Ookmeer
daar speelde ik als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik bezocht haar voor haar verjaardag,
ik zat op de bank, waar niet lang
geleden het bed stond, waarin mijn
vader is overleden.
Gruwelijk snel na de inspuit van wat gif.
'Doe maar rustig aan!', zei mijn oerlieve
vader tegen de vriendelijke arts.
Ik snakte naar adem en ik weende diep,
dieper dan zijn graf in de natuur.
Mijn oudste broer…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 jij was nog lang niet klaar met leven
bevocht de dood met alles wat je bezat
op die bewuste dag vroeg je je af
' waarom ben jij hier, en jij.. en jij '
in gedachten gooide jij
jouw benen over de rand van 't bed
klaar om op te staan, aan de wandel te gaan
in gedachten
je hoofd wilde wel, je hart had nog zoveel willen zeggen
je oren…
Verjaren zul je niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 wel tel ik alle zonnen
waarin jij jouw licht
op ons hebt laten schijnen
en nog
warm ik mij
aan iedere zonnestraal
die mij omarmen wil
al dans ik nu alleen
toch zal ik je blijven vinden
in de schoonheid van dit bestaan…
Voor mevrouw S. van haar laatste leerlinge
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Het einde van jouw seizoen
De hemel neemt al lichtere tinten aan:
de bleke dag is hier waarop ik je prijs moet geven aan aarde en aan vuur
Verbittering was je metgezel;
je was getuige van mijn tranen;
Je sprak over verschrikking
en over trouw.
Ik was er, maar je wist het niet
Winterkou slaat me in het gezicht
jouw seizoen is voorbij…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…
Stukjes van mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Fragmenten van 't
Leven,verloren,
Hopen op, tijdens
Bestaan.
Ik veeg ze in potjes
Op een dag zijn er
geen over,
ben ik vergaan.
Gelabeld heb ik ze
op datum gezet,
in jouw gedachten-kast.
Daar waar ik was,
Wil ik blijven, herinner mij,
Hou me nog iets langer vast.…
Stilzwijgend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 al kijkend naar
nodig ik hem uit
op het randje
van mijn bed
ik zou hem
kunnen verhalen over
om mij ter wille te zijn
wellicht te overreden
niet dat het leven niet mooi is
integendeel
maar ik ben moe
heb genoeg gestreden
de wil ontbreekt
om nog
al kijkend naar
wacht ik
op zijn uitnodiging…
Vaar-wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 De heuvel achter de haven
Biedt een luist’rend oor.
Vol vertrouwen deint
zij loom mee met
't klaaglijk zingen van
een vissersvrouw.
Zij golft 't zwaarmoedig
gezang, gebracht op
het zuchten van de wind,
verhalend over smart en wee
en hoe zij nooit
zal wijken voor de zee.…
Plots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 stopte mijn hart met kloppen
tik tak tik tak
de tijd verstreek
zonder uit te glijden
langzaam kleurde
de grijze kamer, blauw
vleugels werden vastgesnoerd
bleek wat ik tot dan toe geleerd had
voldoende om toegang te verkrijgen
tot het witte licht
opgenomen in een zee van liefde
waar ik verder zal groeien
tot daar waar sterren…
52° 8 N
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Ik vind je om me heen,
bladerend door een fotoboek,
lach je al mijn pijntjes fijn.
Vanuit mijn ooghoek denk
ik je wel eens te zien, op de
bank, nippend aan je wijn.
Maar als ik mijn hoofd draai,
zie ik alleen een afdruk,
op de plek, waar jij eens zat.
Op dagen dat ik je meer dan
ooit, bij me wil, ruik ik aan
de kleren, die je ooit…
Ik heb je genoemd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 Namen laten sporen
na, van hen die werden
genoemd.
Luchtig dromen zij
voorbij, wanneer
je 't niet verwacht,
en wordt overvallen door
heimwee naar een ziel
die mist.
Vrees dan niet de nacht,
zij brengt ons nader
tot elkaar.
Zoek mij in de schaduw,
ik ben niet dood,
je vind me daar.…
Kerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
740 Daar leven zij,
voorzichtig lopen,
tussen Dahlia's en stenen
het is er doodstil
op een enkele snik na
en bezoek
tweewekelijks bij de een
maandelijks bij de ander
of soms helemaal geen.…
Begrijpen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
820 Het is uit, zei ze.
Niets meer.
Zwijgend
keek ze
hoe ik langzaam
verzonk
in niet begrijpen
dat het voorbij was.
Ik dacht
waarom dumpt ze me
nu?
Toen zag ik
hoe droefheid
haar blik versluierde
toen ze dacht
dat ik niet meer keek.
Hoe kan ik
ooit
begrijpen?…
Vastberaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 lange dagen
klamme nachten
vol gedachten
vol gedachten
over iedereen
die ik hier achterlaat
kies ik bewust
bestemming
onbekend
genoeg gedokterd
genoeg gepraat
zo ook gezwegen
ben ik klaar
om over te gaan
en me over te geven aan
hen die mij komen halen
naar daar waar liefde
de voertaal is…
dag lieve dochter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
912 dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn
véél te vroeg
voor jou
voor mij
voor wie jóu lief hebben
moet ik het zeggen
dag lieve
dag lieve dochter
dag lieve mijn
jouw pracht
jouw praal
jouw wezen
ik koester ze
stil
in wie ik ben
in wat ik doe
jouw denken
jouw doen
jouw idealen
ik breng ze
stil
aan de ander
in doen en…
Winterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
587 In de open haard
verbrandt de geschreven brief
zonder postzegel.…
Levensblues
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 Jij zat daar
met alleen het grauwe wolkendek
als een sjaal om je heen
jij zocht het nooit zo in de sterrenhemel
zoals die nu zonneklaar was
blijkbaar was je klaar voor je laatste keer
je laatste adem
legde de sjaal neer
je glimlachte weer.…
Fotolijst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 je bent openbaar
je lach is onbegrensd
met mijn herinneringen
wat jij zo had gewenst
nu je straalt in het licht
voelen de fases hard
met de deksel nu dicht
jouw verlichting voelt teder
met het zicht op jouw foto
tekent jouw glinstering
met glans op het voeteneind…
Veel te kort samengevat
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.201 Ach, hoe ik het vandaag ook formuleer
Het kerngevoel valt haast niet weer te geven
Al is dit schema nauw met mij verweven
Zes regels zijn te weinig deze keer
Ik zal niets af gaan zwakken of verheffen
Ik dank u en ik hoop u weer te treffen…
Voor eeuwig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
965 Dump me, zei de minnaar
Want ik heb je niets te geven
Dump me, om het even waar
Kom, gooi me uit je leven
Laat me stikken, laat me rotten
Laat me hoe ook gaan
Want ik kan geen deel uitmaken
Van jouw aards bestaan
Ongeschikt verklaar ik mij
Voor een nieuw liefdesleven
'k Heb mijn kruit verschoten
Al mijn kusjes weggegeven
Er zijn er geen…
Allemansvriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
715 de dood is een allemansvriend
hoezeer ik hem ook buiten de deur
heb weten te houden
hem niet op facebook heb geadd
laatst nog ruzie met hem heb getrapt
waardoor ik dacht nu heb ik je
heeft hij mij toch te grazen genomen
voorgoed ben ik ingeslapen
maar proost op jullie
vanaf daar waar de zon
voor altijd schijnen zal…
Winterreis.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
570 Ik kwam tot u met vlokjes in de nacht
uw slaap werd niet verstoord bij 't weven.
In één nacht tijd het kleed zo wijds gespreid
en al uw beelden nieuwe vorm gegeven.
Stilaan gewend aan dit bestaan
maar smeltend uit uw tuin gegaan.
Naar poldersloot en groot kanaal
herboren om in vrijheid heen te gaan.
Als water van kristallen fris en rein…
Laat 't los
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.019 vrij
Wees gewoon wie jij wilt zijn
En ik ben mij
En ik ben mij
Van wachten tot je mij weer belt
Tot rijden naast je tot 't ochtendlicht
Van flessen drank leeg door de goot
Tot weten dat je (dat je) toch 'n dag weer zwicht
We zagen onszelf in elkaar
Maar dat is nu niet meer genoeg
We kussen nog 'n laatste keer
't Afscheid…
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Je ogen spraken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 dan voorheen
wist dat de dood
je onderhuids raakte
maar je ging niet
met hem mee
wij begrepen
dat jij het niet lang
meer zou maken
je bleef praten
tot je stem als
waterval vertraagde
en je ogen spraken
later pakte jij
de handen in
een woordloos
samen zijn
een bedankje
voor het delen
van de ergste pijn
wij zagen
in het afscheid…
Schim
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
757 Je bent als een schim in de mist
zoals je daar ligt in de kist
ben jij het wel
jouw huid strak gespannen
en gezicht zo anders
kom, praat met me ,
stel me gerust
zeg me " ik ben het, ik rust"
ik laat je dan even
maar daarna toch zeker
ben je niet meer dood
braak je het uit
ga je leven
volgens afspraak.…
Doei!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
939 Ik loop wel mee naar je graf
ik wil je kist wel zien zakken
ik wil voor jou m´n hoofd buigen
dan zal ik mijn tranen laten lopen
want wat heb ik van jou gehouden
wat heb ik om jou gegeven
wat hebben wij elkaar lief gehad
in goede, slechte en slechtste tijden
Maar ik kom niet in de aula, kerk
ik wil echt niets, niets horen
van wat anderen…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…