5765 resultaten.
Vlinders en bijen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
292 Bijtjes zoemen rond de bloemen,
Wijl wij zijn aan ’t zoenen.
Donkre wolken trekken saam,
’t Is met fladderen en zoemen
Gedaan. Wij gaan met zoenen
Door, zijn nog lang niet klaar.
Dan regen klettert op ons neer,
Wij willen wel nog steeds meer,
Regen deert ons geen van beî,
’t Stoort ons niet bij ons gevrij.…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het helder weten
dat alles ons gegeven is:
de zon, het licht,
de kinderlach,
de bloemen en hun geuren;
de witte sneeuw,
de lange dag,
de vriendschap en de kleuren;
de vogelzang,
de lentelucht,
de blije open deuren.…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige huiskamer
met gedichten en geschikte bloemen…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
266 Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.
Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die ene komt nooit weer,
dat doet zo immens zeer.…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
De weg naar ontgonnen geluk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 Nog even en het is zover:
bloemen kunnen boeiend vertellen -
het monopolie van de hoop!…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 De juiste bloemen stonden op tafel.
De avond viel romantisch.
Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan voldoening
en komt de afronding 's nachts:
als zoete beelden bezingen
wat overdag is bedacht.…
HERDENKING AANSLAG BERLIJN, HOMOMONUMENT AMSTERDAM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
146 Dinsdagavond 28 juli 2026
ik zal er zijn bij het Homomonument
als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van
en als JordaanDichter
ik kom en neem mee
een kaars
een bloem
bij mijn Homomonument
bij mij om de hoek
bij de kerk, waar ik kerk
en zing in de cantorij
DE WESTERKERK
ik luister naar de toespraken
met aandacht, ik ben stil
heel…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 bij zonsondergang werden
de ramen zo roze als bloemen
totdat de zon de hemel verliet
om middernacht waren ze
zo zwart als inkt toen de dichter
zijn vragen losliet
de vergeefse verplaatsing
van letters van tafel naar inktbak
een gedicht dat niet werd gebouwd
hoe schep je taal als
zoveel verschillende woorden
hetzelfde betekenen?…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen…
Het vuur onder de as.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.076 Er is de hartstocht die een mens tot hier
en tot dit nu ooit heeft geboeid en ook geleid,
tot hier waar bloemen leven, mens en dier
maar waar ook alles voor het sterven werd bereid.
Nu is de dood gekomen in de nacht
en weet ik niet meer waarop werd gewacht,
maar 't vuur zal branden onder d'as
al wordt er niets meer zoals 't was.…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
917 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou de bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je nooit gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen…
de blauwe vlinder
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.049 hoe lieflijk en licht
gaat mijn blauwe vlinder
zij zweeft fladderend rond
in mijn gedachten
en wappert zachte wind
met haar tere vleugels
langs blad en bloem
wie zal daar niet
stillekes naar smachten
als ik haar zie
en een glimlach schenk
voelt zij als het ware
de vreugde van een mens
in een stille wenk
verbindt zij wat geluk
in een…
de maatschappij dat ben jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Ik zet mezelf aan de kant
En ruim de spullen uit de weg
Ik doe een stap richting 't zand
En wacht tot ik iets zeg
Achter mij staan de bloemen
En voor mij ligt het pad
Bijen hoor ik zoemen
Regen maakt ons nat
Vogels kunnen zweven
Maar ook zij leveren kracht
Mensen kunnen leven
Mensen hebben macht
Maak jezelf nu van kant
En zet je blote…
Dader ligt op't Kerkhof...
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.559 De kist wordt plechtig
op de baar gezet,
met bloemen van de naasten.
die straks
zal worden gecremeerd
en dat is dan het
laatste...
De dader ligt
op 't kerkhof en is
nog niet gepakt...
en is nu door
zijn hebberigheid
wel heel diep
afgezakt...
Hoe moet men
dit verdriet verwerken?
Familie weet het niet!…
het extravagante zie ik dansen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.899 ik vouw je open
en verklap applaus
dat jaren heeft gezwegen
je bent te lang een kind gebleven
je kiest in anders kleden
onderscheid, het extravagante
zie ik dansen in je lopen
het joyeuze wordt je keuze
je stijl is nu de bloem
van jaren groeien en verzorgen
je keek en dacht naar later bleek
je hele leven al aan morgen
je breekt muren…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
ik mis je
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.029 Een beetje meer vreugde
Wat minder haat
Een beetje meer liefde
Wat minder snel kwaad
In plaats van ik
Een beetje meer jij
In plaats van angst
Een beetje meer moed
Sterkte om te handelen
Doet ons beiden goed
In plaats van afkeer
Meer vreugde en licht
In plaats van afstand
Een vrolijk gezicht
Een bosje bloemen waar je ook gaat
Maar niet…
waar je liefde mee schreef
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.573 ik heb je bedolven
onder mijn gaven
mijn bloemen kwamen
de kleur aan je vragen
ik las in je ogen
het licht van de zon
kuste je lippen
zo rood als ik kon
je gaf me de hand
waar je liefde mee schreef
met woorden zo heftig
dat passie lang bleef
je lichaam nog jong
je blik had de tijd
we kozen het pad
richting eindeloosheid
we zijn…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 De brandnetels wijken niet meer
bijten brutaal naar mijn benen
machteloos en verdort kijken
de gouden bloemen toe.…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te vangen
Van de graspollen onder hun poten
Het onvergankelijke daalt neder als een druppel
Uit de hemel dat spiegelt in de zon
En wordt opgenomen door een bloem…
Jij en ik voor eeuwig samen?
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.470 traan is geschapen voor verdriet
En de nectar gemaakt is voor de bij
Zo ben jij geschapen voor mij
We zullen altijd samen zijn
Samen als de sterren en de maan
Wij zullen net als twee vlinders
Altijd samen door het leven gaan
Want zonder jou kan ik niet bestaan
Een leven zonder jou is als lippen zonder kleur
Als ogen zonder zicht
Als bloemen…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 In de verte
schijnt een licht
hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid…