9250 resultaten.
Rivier van Liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 rivier van liefde
omcirkelt hen die dolende zijn
brengt ze liefdevol dichter
waar kleuren geen naam dragen
gezangen onovertroffen zijn
schoonheid 'n serene rust uitstraalt
is het de rivier van liefde
die hen overtuigde van de passage
daar valt de puzzel op zijn plek…
Kalmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 De rust is wedergekeerd en geluiden klinken zacht
aan de oever van een strakgetrokken spiegelend meer.
Voelbaar, bijna aanraakbaar, is de zuigende kracht
van een door loomheid bezwangerde atmosfeer.
De oever is het hemelse Kanaän,
een maaltijd van brood met wijn.
Een plek om heen te gaan,
een plek om te willen zijn.…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Het woordje 'liefde'
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
651 Mijn pen ligt te rusten in mijn hand,
het lijkt alsof de inkt is opgedroogd.
In gedachten zoek ik naar zinnen,
het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd.
Ik kan de beelden niet stilleggen
die dartel spelen door mijn hoofd,
ik kan ze niet vatten om vast te leggen
ze weergalmen in dat ene woord:
'liefde'.…
los laten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.264 er ging een vogel weg
zijn vleugels ruisten zacht
in hun afscheid klonk de roep
van rust
nu leven wegvloog door zijn open raam
schijnt licht vanaf de achterkant
nooit meer vrolijk
lijkt het
uit zijn naam
verschijnt de eerste lente
in een tere bloem…
Gedane zaken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Belaagd door de horde van onomkeerbaar,
waarmee de rust niet langer zelve.
Nu ogen samenknijpen,
de schaduw onder zware wolken gebukt gaat,
is er niets meer te begrijpen.
Alleen het vergeten
van gisteren
en de dagen waar niemand van wil weten.…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 Een weldaad aan rust
draag ik mee op deze dag..
een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
Tot hier!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Te veel zaken, geen rust meer.
Verdwaald lijkt alle gelijkmoedigheid.
En de dingen zijn de mensen de baas.
Eenvoud is iets wat blijkbaar niet
Meer bestaat.
Dag in dag uit heeft men het druk.
En voor een gemoedelijk samen zijn
Is het vaak te laat...
De tijd die spoort ons aan en
Het is de weelde die velen het hoofd
Op hol doet slaan.…
De Witte Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 De rust, die wordt opgewekt,
kijkend op de paden,
onbevlekt,
kijkend naar de neerslagbui,
vormt een deken op de pui,
is de oorzaak van witte sneeuw.
Zowaar ik zit
verandert de wereld
langzaam in
wit…
schaduw in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 witte kat
starend
in de zwarte nacht
wit licht
donker silhouet
afgetekend
op de muur
twee katten
wit en zwart,
twee tegengestelden
nu staar ik terug
naar jou,
je brengt mij
rust en geluk
lieve ronkende
schaduw in de nacht...…
Liefde speelt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
802 je geeft me veel
en ik ontvang
samen tellen we voor vier
teder en licht
ademt de dag
diepe rust en zaligheid
slapen kan nu zonder hulp
van pillen die me vellen
jij maakt dat wonder waar
zo blij met jou en mij
liefde een mooi spel
zij is het die met ons speelt…
Roze nevelt zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 breekbaar hangen
diamanten in een
wiegend spinnenweb
roze nevelt zon
zijn eerste licht
op een gegist bestek
de herfstdag warmt
zijn vruchten
langzaamaan tot rijp
in oogsten
worden de seizoenen
van dit jaar afgesloten
wat rest is rust
en winterveiligheid
het wortel bed is al gespreid…
Gaandeweg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 wat haar
Hangplek is
Vertelt zij
Haar verhaal,
Tachtigjarige
Diva die terugkijkt
Op een turbulent
Bestaan, door
Beroertes teruggeworpen
Op haar naakte zelf,
Heeft zij geleerd
Te leven met de
Beperkingen die haar
Werden opgelegd -
En gaandeweg haar
Evenwicht gevonden,
Na een voor
Haar doen drukke
Dag leerde ze
Rust…
Pril van de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 zij fladderen om me heen
pril van de lente
maar ik kan ze niet vangen
in vorm en kleur
is ieder uniek dus
achter elkaar lopen ze niet
ik puzzel niet meer
heb ze vrij laten gaan
ze dartelen achter me aan
vliegen tot een wolkje bijeen
als de eerste rust in het licht
vloeien zij samen tot dit gedicht…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
735 Jij
de vrouw
die mij liefhad
nog voordat ik
één voet op
deze aardbol
had gezet
jij
mijn steun
en toeverlaat
jij bent mij
voorgegaan
naar daar waar
engelen zingen
jij
de vrouw
die mijn moeder
is en was
ik zal je missen
je stem, het strijken
door mijn haar
rust zacht lieve moeder…
Los
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
834 Rust zacht
Ik vang die woorden en
strooi zachtjes andere uit
Je bent nu vrij
Je energie in beweging
los van de aardse last
Zonder verdriet en pijn
Misschien wel verenigd
met hen die je miste,
ben je niet eenzaam meer
Een beetje hoger nog
dan de vogels
Als ik omhoog tuur
naar de hemel…
Rondo-Nocturne
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Voordat de avond valt
en de nacht genaakt
spreidt zich het hemelsblauwe uur
tot rust en wederkeer.
En wederkeren doet het licht
voorafgaand blauw als morgenlicht
waarin de vogels zingen;
prijst deze nieuwe dag
voor ieder is het licht ontstoken
tot dat de avond valt.…
Wending
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
599 zoals een boom
vergeet hoe hij
de winter heeft gedragen
raak jij langzaam
in mijn vergetelheid
vliegt de tijd
ik zet mijn
stappen voorzichtig
op de rust van nu
zie hoe de boom
vogels lokt
op zijn uitlopend hout
hoopvol, vertrouwd
beleef ik het
prille voorjaarsgroen
ver van toen……
Zuster
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.346 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
en soms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.
Dan dringt zij ook haar dromen aan mij op
en ik leg mij huiverend naast haar:
een dode, een schamel geraamte,
knikkend en stamelend.…
Fikkie TV
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Van mij had hij mogen blijven rusten.
Zouden de honden er brood van lusten?…
Aanhankelijkheid
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
737 een knuistje rust
in de vingers
van een liefdehand
zo onkreukbaar
moederszomerjurk met
margrietenbloemenrand
- nee, allang
niet meer bang -
voor tientallen flitsen
vinnig gerommel
op een hete zomerdag
de warme stem
sust de bibberatie
verwant is de glimlach
- nee, allang
niet meer bang -
(Voor Maria G )…
Tot daar zal ik je brengen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Het verleden, we laten het rusten
in de armen van de nacht.
De wind zal ons meevoeren,
terwijl we verder spelen,
onze handen gevuld
met een laatste troef;
niet bang meer nu
voor de dag van morgen.…
Voor Anne
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
649 Je hebt de laatste regendruppels gevoeld
en ook het laatste avondlicht gezien
toen werd het donker en stil
en het vermoeden realiteit werd
jouw bloem geknakt
in de bloei van je leven
Nu rouwen we om jou
met tranen van verdriet
Lieve Anne
rust zacht
want vergeten doen we je niet....…
In de bomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
795 In de bomen rust de tijd. Het pad leidde
naar een oude leemput, die er niet meer ligt.
Het gaat nu nergens heen. Ik hoef mijn
pas niet te versnellen.
De vogels zingen en een konijn dat
zich verspringt, vlucht in de bramen,
een kleine dendering van doen en laten.…
Haar tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 Deze tuin heeft zij ontworpen,
bomen en perkjes met bloemen
en haar rust plekje.
Dit is haar rijk.…
Frustratie, levens-
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Frustratie lost pas op in de rust van het eeuwige
als je je prilste ontstaan zult ervaren en
al je ervaringen van je geleefde leven
en dat alles
'in a split level' en je gevoel je zegt
'ís that all what there was'
om nietig op te gaan in de massa mensen die je voorgingen!…
Thuiskomen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.087 Echte huiselijk rust
is als een mooie kust
om veilig aan te landen
even niets om handen
het vuur dat je blust
het kind dat je sust
de vrouw die je geloofd
het minnen steeds beloofd
dus op 't werk al snel wegdromen
van 't straks (h)eerlijk thuiskomen…
Rustdag in de Tour
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
415 - in reactie op Wim's snelsonnet -
Pak je rust en kom niet met verhalen
over waaiers, nauwe stegen
en de sprint van groenewegen
morgen wachten toppen
van besneeuwde kathedralen,
dus ren je rot en laat die trappers malen,
je moet immers Parijs nog zien te halen!…
De beentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Ze renden, holden, trapten en rusten
ze bogen, strekten schopten soms
ze gingen op zichzelf staan
daarna was het opvoeden gedaan!…