Alle inzendingen

rijdend op de weg zie ik op elke horizon torenende wolkenbergen zo ver als ik kijken kon ze liggen te wachten ze zijn stil houden hun regenbui in raden mijn gedachten vragen wat ik wil. even voel ik mij geheel vervreemd een ander werelddeel maar ik rij gewoon rond op de platte grond...

We kunnen weer eens niet verder op onze reis: een poesje keek op.

Hoe vaak al schreef ik troost als klank voor andere stemmen dropen mijn woorden langs wangen van gezichten die ik niet ken nu mijn ziel gebogen ligt in schaduw van zichzelf zoek ik de kracht van balsem diep in mij dieper dan gedachten gaan ver achter herinnering waar gevoel het lijden...

veren van een vogel veren in m’n bed veren om mee te varen over het Veersche gat veren om een pijl te sturen de veren van een blad een veer om mee te schrijven er zijn veren zat steeds hoger wil je veren veren veren hemelhoog met de nodige veren in je kont gestoken veer je zomaar ...

dit kleine gedicht naar jullie allen gericht komt uit een warm hart want jullie zijn elk apart een straaltje van het zonlicht

Heel soms kunnen teksten je geest verruimen, je tot nadenken aanzetten over het leven waar je in staat. Een foto met een tekst kan indrukwekkend zijn, misschien heb je er wat aan in de toekomst. Geschreven woorden van dichters maken je vaak blij! Het is een gave als je gedichten mag...

Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd, ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd. Is niet heel het leven een school als rijk gegeven dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven. Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen jij stappen gaat zetten en ...

jij hebt ooit geschreven om wat jij voor voor ogen had aan anderen door te geven tot je besefte dat wat zij lazen hen al snel buiten de door jou bedoelde virtuele mazen van het net bracht de vrijheid die jij gaf heb je steeds meer ingeperkt tot klaarheid het enige versie...

Van monologen kun je ruzie krijgen: het valt niet mee, een vrouw die eeuwig praat. Ik zei het tactisch, maar zij kaatste kwaad: 'Je overdrijft, ik kan gerust wel zwijgen.' Ze had gelijk, zodat ik eerlijk zei: 'Oké, die twee minuten op 4 mei.'

Zo kom je ertoe je af te vragen wat kost de kraai boven het bietenveld wat is de trage fietser waard die nadert op de polderweg tussen de laagstam appelbomen. Zo kom je ertoe te denken over de prijs van zijn bril, zijn schoenen, het ruiten hemd, korting en koersen waarvan hij wie...

als je toch weer eens iemand in uniform ziet neem dan eens de tijd gewoon respect te tonen voor wat hij of zij doet om dat te beschermen wat ons zo dierbaar is toon hoe trots jij bent geef een gulle glimlach een duimpje of knipoog die duidelijk hen dit zegt bedankt dat jij er bent neem e...

Roel Kras-pen titelt zich Advokaat: Gauwdief en sluiper ontkomt door zijn raad; Maar hij pleegt die, voor appel noch ei, te verkopen, Want cijferen kàn hij! dàt zou hij hopen! Hij zoekt "om te denken" de stilte in 't kantoor; Slaapt; wordt wakker; zet een schuifraam open; En schrijf...

Het allerlaatste licht laat zich nog kleurrijk bekijken de schemering valt langzaam in voor het donker toeslaat de nacht de dromen bepaalt waar je al op wachtte

Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken De wezenloze schimmen bracht tot janken De Hellehond werd pup en wel meteen De dichter - zanger won en hij ging heen Met lopend achter hem die hij bevrijdde Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde Hij zwoer ...

ze hebben een veel te groot huis voor zichzelf maar eigenlijk meer voor – een ander de allernieuwste keuken om te pronken niet echt nodig ze eten buitenshuis maar mooi toch voor – die ander In een onder architectuur aangelegde tuin tuinieren ze nooit maar hebben het goed en laten ...

al wat ik schrijf met blauwe inkt blinkt maar voor kort het licht verdampt mijn woorden. geschreven in rood blijkt het de kleur van de lokkende dood de zon zal allengs ook deze letters vermoorden. het langst blijven mijn ongeschreven gedachten die kras ik zonder vocht op papier de v...

Ik probeer je te vangen in het veld van je blik je loopt door mijn beeld als een waterval van licht Kannibalisme wordt gevoed door een moeder die te vaak tegen haar zoon zegt: 'Je bent om op te eten'. Vallen is een kwestie van zo snel vliegen dat je op tijd bent om jezelf op te van...

sierlijke pirouettes laten je rokje hoog opwaaien getatoeëerd, met innerlijke zorgen sla ik je gade... de “silhouet illusie” laat mijn hoofd even tollen mijn bloed en haar bloed het kruipt, het stroomt vloeit inéén in hetzelfde hart en dat... dat voelt echt zo goed, mijn ki...

jij bent bijzonder uniek voor hen die jij betekent of die jou betekenen laten het beste verdien jij dus van wat het leven brengt dankbaar voor elke dag vul je leven met het geluk steeds te weten mogen dat je geliefd bent en gezien dat alle mooie dromen die jij had hebt of krijgt zi...

Bezweet rol jij weg, een eeuwige sluimer groeit – kristallen op ons.

Je laatste zucht met je hand in de mijne. Helaas moet ik je laten gaan, het doet pijn en ik voel verdriet in mijn hart. Het is over, het samen zijn in ons leven. Je hebt mij vertrouwen, liefde en respect getoond. Nu moet ik alleen verder in mijn leven in een andere vrijheid. ...

In tijden van verlies leer jij jezelf goed kennen, kun je vaak maar moeilijk aan het besef echt wennen. Om je pad te kunnen lopen, ook rechtop te kunnen staan vraagt het ook uiten om ooit weer verder te kunnen gaan. Je zult vaak in oude mechanismen schieten vol gemis, laat mij maar even zegge...

jij kan als geen ander de woordbetekenis een geheel eigen inhoud geven door letters te laten leven ze kalligrafisch op te tuigen met de meest ludieke snuisterijen in vorm en kleur zodat ook zij qua inhoud een geheel zijn het is geen beeldspraak die jij voor ogen hebt maar w...

Shari Heftel en haar kristallen klankschalen schenken zielsvreugde Soms tintelt mijn hoofd en voel ik hoe engelen mijn geest verlichten Haar glimlach raakt me. De trillingen nemen mij mee naar Godenklank Sharing with Shari is liefdevol thuiskomen bij de Oerliefde...

Oom Jaap ‘kreeg’ ooit een cryptotelefoontje Hij waande zich al jaren onbespied Wat was hij toch een grote hypocriet: Met verve speelde hij het heilig boontje En tante Jos maar lekker lachebekken: Keek maanden mee naar al zijn chatgesprekken

Liever is liefde mij dan de geliefde, liever het lam dan de drachtige ooi, liever de schicht die de voorhang doorkliefde dan het vertrek met zijn weeldrige tooi. Slaap in de schelp van uw marmeren nissen, goden en helden, door niemand betreurd. Water en wind zal uw namen uitwissen tot een g...

gif spuiten doe ik niet zegt buurman als je hem buiten bezig ziet alles biologisch toch snapt geen mens tot 10 centimeter over de erfgrens al mijn gras dood. zie dat nou eens in het groot landbouwgif voor de gewassen zouden die sproeiers wel goed oppassen of waaieren ze uit over h...

Ooit een engel ontmoet haar al eerder gezien achteraf in andere blotevoetenmaat Maar steeds als zodanig herkenbaar Haar glimlach vraagt om een lasbril haar beloften zijn van een zoetheid die het glazuur van je tanden slijt altijd gevleugeld en met een altijd vlammend zwaard tussen ons in ...

Ik luister naar het malen van koffie. Onderwijl kijk ik aandachtig naar een koffieplantje. Nu waan ik mij in Panama. Verwonderd kijk ik in het rond. Vol verwachting voel ik mij. Volle melk hoor ik schuimen. Mijn flat white is bijna àf. Het water loopt me, nu al, in de mond.

Mensen zitten in hetzelfde schuitje. Gelukkig is er koffie aan boord. Koffie spreekt al onze zintuigen aan. Koffie brengt ons bij onszelf terug. Koffie vertraagt onze snelle tijd. Leven is als varen in een schuit. Ervaren mensen houden van rustig. Grote problemen ervaren ze klein. Wonder...