6892 resultaten.
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Het vult hem van binnen, geen ruimte voor iets anders. Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 In herinnering van liefde
zwijgend dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte…
A Christmas Carol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 mijn feestgewaad bestaat uit glans…
de rood- en gouden schijn
van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn
de haren doen
en onverhoopt
hun schoenen vullen met verwachting
met als klap op dertien pijlen
in haast hun laatste wensen veilen
binnen huiselijke kring
er mocht gezongen worden naast de kerk
(het zwerk, gevuld met wind en…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
dankwoord
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 en dan nu mijn lief,
moet ik gaan
in dit aardse staan de bloemen
binnen tinten paars en wit
een gouden hart noemt zeven slagen
waar geen enkele toon in zit
ze dragen nog het leed
van kille winterdagen
daar tel ik vijf- plus één,
als kleine klokjes licht, ze zuchten niet
ze zingen als ik blijf
en spelen met het overzicht
dat altijd…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van de tocht
en kou die uit de vloer optrok
ik opende gordijnen
liet zon naar binnen…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 Liefde komt niet binnen,
Liefde geven kan ik niet.
De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af op mijn pantser
Een muur van zelfbescherming vormt zich
Vluchten uit de werkelijkheid
Van mijn alledaags bestaan
Ik wil dit niet maar het is de wil
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.…
Mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 minder
Van drijfveren, van de reden voor beslissingen
Ik heb aan alle kanten geprobeerd
Gronden te doorzien, pijnen te verlichten richting aan te geven
Maar zag nooit ècht de echte moeder
Onder al die lagen en verpakkingen
Nu kan het niet meer, zal ik het nooit recht weten
Een dansend meisje op je graf verbeeldt
Wat diep verstopt, van binnen…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hun letters woorden zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
gebroken hart
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.159 Ik voel pijn, verdriet en haat
Weer iemand die mij van binnen raakt
Ik had jou mijn hart gegeven
Maar niet om hem weer te breken
Ik had hem al in angst gegeven
Jou de macht over mijn hart gegeven
In de hoop dat jij de laatste was in mijn leven
Maar toch heb jij gekozen om mijn hart te breken
Terwijl ik in het begin jou een duidelijke keuze had…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 je ogen vlamden
schroeiden mijn huid
verschrikt dook ik achteruit
wist van je temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen…
Peultjes in een veel te ruime schil
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Het afgegraven veen,
Water dat ontegenzeggelijk
Welde uit de bodem
Waar binnenkort mensen
Zouden wonen op steenworp
Afstand van de stad
Die gebukt ging onder
Een haast ondraaglijke last -
Onmetelijke ruimte met
Buiten, Binnen, Hout en Haven
Waarin mensenkinderen werden
Gestald als kiezels op het
Deense strand, als peultjes
In…
Een droevig lenteliedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Maar diep,
heel diep van binnen
ben ik te triest om nog te zingen,
want al dat nieuwe lenteleven
kondigt vooral jouw einde aan.…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.
Geen enkele nuance
in je gekozen woorden
is je gesloten boek voltooid.…
Geen sonnet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
786 Een sonnet moet voldoen aan allerlei zaken
zoals aan de regels van metrum en rijm
en binnen dat kader moet men een gedichtje maken
afstandelijk en absoluut geen geslijm
ik schreeuw het liever van de daken
met mooie woorden en soms gerijm
wil ik de mensen raken
tot het punt van het onvermijdelijk katzwijm
dus zal ik schrijven
wat ik mooi…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn staat borg,
tilt vreugde in verdriet
want ook van binnen…
Periodiciteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Leven en dood
ziekte en lijden
hebben hun plaats
binnen de periodiciteit
zoveel wat we ervaren
heeft twee polen
zoals dag en nacht
donker en licht
hitte en kou
zo raakt eb de vloed
ook nooit kwijt
we kunnen het
eenvoudigweg
niet verklaren
het ligt verscholen
in wat wij steeds
waarnemen als
het keren van het tij…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Voor dag en dauw druppelt
iets binnen van een verleden
dat eens langs de gouden regen
mocht gaan. Dat nimmer het
goudstof kon wegen dat
doorsijpelde langs de rode
rozen van het bestaan.…
Geen ijs te breken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 een slanke hand
die deuren opent
en het licht binnen laat
ogen die begroeten
een lach die je
even stil doet staan
de kamer
spreekt mij aan
in een warm ontvangen
je stem vraagt
melodieus en zacht
zal ik de jas ophangen
er is geen
ijs te breken
wij weten beiden beter
zijn doorgelopen
naar de zon pas toen
keerde jij je naar…
Bevlogen muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 grote publiek
wereldbekende
meesters ontmoet en samen
geschilderd op open doek
toch is mijn
naam niet gekend
als persoon nooit aanbeden
ik vonk talent
in solo’s en orkesten
beziel letters in zinnen
breek het licht
als magisch realist
tot buitenaards vergezicht
nog ben ik de bron maar
mijn zon schijnt al kapot
heel diep van binnen…
Uitzien naar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nederlands kroonprins
verlangt naar iemand
voor heel het leven
vele meisjes begeren hem
hij verstaat de kunst
van vrouwen bekoren
maar de goede vriendinnen
schuwen de lichtstralen
die koninklijk bestaan
doorpriemen met een glans
vol harde verkenningsdrift
zij verkiezen
de zachte zoele schaduw
binnen de dichte struiken
van minder…
Een schamele buit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 altijd weer
gooi ik de netten uit
zoek naar antwoorden
op vele levensvragen
de zee lijkt
groot genoeg om
alle opstekers in hun
markante kleur te dragen
vaak rest een
schamele buit als ik
de vangsten binnen haal
hun filosofische waarde bepaal
spartelend aan het
oppervlak is alle diepgang
ze ontgaan in het speelse
van een gemakkelijk…
Liefde is.......2
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
746 Liefde is een rolluik;
in den morgen laat hij
de daggeraad binnen.
In de avond samen met de
zon langzaam onder gaan.
Liefde is een tandem
een fiets voor twee
heeft maar één bel
voor als het misloopt.
Liefde is een doorgeefluik.
Liefde is bidden voor brood
voor de hongerige ander.…
Waar geluk in zit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Men zegt: geluk is niet te koop
de glimlach weerspreekt dat,
als ik bij haar naar binnen loop,
is het eerste wat opvalt:
haar brede glimlach.
Men zegt: geluk is niet te koop,
op de markt zeer zeker niet,
bij de grutters is het juist dat
wat je niet ziet, maar:
wanneer de aankopen meevallen
is het de glimlach die
onbetaalbaar is.…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Een streep kleur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 mij wacht tot wat
licht van mijn muze uit een
kiertje van de hemel ontsnapt
een streep kleur
die aansprekend klinkt
waar ik na heel diep
graven eindelijk iets
van zijn betekenis vind
nog heb ik er geen
echte woorden voor
maar na veel denken
associëren en schaven
komen de strofen door
speelsheid sprankelt in
zinnen diep van binnen…
Ik heb verdriet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
782 Ik heb verdriet
Ik zal er niet om liegen
Ik heb in dit leven geen zeggenschap
Over een ziekte
Maar ik geef je al mijn liefde
Om te zeggen hoeveel ik van je hou
Ik koester dat
En ik stop mijn gevoelens niet weg
Ik blijf van je houden
Zoveel zelfs dat ik je eigenlijk niet kan missen
En mijn woorden tekortschieten
Hoe mooi je bent van binnen…