29671 resultaten.
Sterrenhemel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.404 De hemel staat vol sterren,
ik voel me niet alleen.
Geen wolk kan ze versperren,
ze komen er doorheen.
Die sterren zijn mijn makkers,
ze fonkelen alom.
Het zijn geen arme rakkers
maar een enorme rijkdom.
Urenlang kan ik kijken,
naar dit prachtige geschitter.
Eén voor één zie ik ze hun hand uitreiken
op zoek naar een bezitter.…
Overleven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.109 Hoe kunnen mensen
ooit ontspannen en vrij
het leven zo teleurstellen
dat hemel een hel wordt
Waar liefde wil vervalsen
ons tot verraad verleidt
en denken in emoties
leven tot waan verheft
Waar eenheid is vergeten
strijd ons gaande houdt
waar echtheid wordt gemeden
leugen tot waarheid gemaakt
In onschuld geboren
rijpend fruit
dat…
Avondrood
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.540 Als het avondrood de hemel kleurt
zo wonderlijk, zo mooi en puur
lijkt alles zich te koesteren in haar gloed
in dit moois der natuur.
In vroegere tijden, bij het zien van dit wonder
ging men over tot het avondgebed
overdacht men de dag, want men wist
het kan niet lang meer duren, de zon gaat weldra onder.…
het hoog vertrek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.023 naar boven
verhangen zijn de bordjes
met naam en wapen van aflijvigen
hij tekent voor het rondeel een cirkel
voor de open poort een gaatje
voor put en lijf twee stipjes
wachters bestaan niet meer
hij is alleen in de onbewoonbaar
verklaarde ruimte het hoog vertrek
een toevlucht van geslacht tot geslacht
nu onder het dek der eerste hemelen…
een plek voor ons alleen
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
3.759 Jouw vingers zorgen voor een hemel op aarde,
verlangens die je voor mij bewaarde.
En wanneer je mij zachtjes kust,
vervul je mijn lichaam met lust.
Nu zal ik mij aan jou geven,
ik voel jouw lichaam beven.
Samen komen wij aan,
op een plek waar alleen wij nog bestaan…
ALS GEDACHTEN DWALEN
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.846 We lachten en dansten
in het licht van de maan
plukten ze sterren van de hemel
en lieten ons helemaal gaan.
Ik wil nog één keer die tijd
graag samen met jou beleven
in de tijd die ons nog rest
en die ons samen is gegeven.…
Verbannen Godenkind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 zusters in
die haar heimelijk zonder tegenzin
verbanden naar Grote Mensenland,
naar dat roerige toch verlaten oord
waar zij moest leven als niet meer kind
dat geen oplossing voor het raadsel vindt
van waarheid die het ware vermoordt,
het Goede dat het Schone verstikken mag -
hoe verlangt zij, terwijl ze in de verte tuurt,
naar die lange hemelse…
De laatste trein
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.477 Verdien je de hemel wel?
Alleen met je gedachten
Verlaten langs het spoor
‘je was een slechte jongen’
fluistert de duivel in je oor
dan op een wolk een
geüniformde engel in blauw pak
met de troostende woorden
‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
Voorspel
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.186 Doorweekte fantasie
als een knipoog voor de regen
met bakken uit de hemel gehaald.…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
de filosoof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
883 hij kijkt me
wezenloos aan
over de rand
van zijn afgezakte
oude bril met
mistige glazen
de wijsvinger
recht voor de neus
alsof hij naar
de hemel wees
en wilde zeggen,
mij nemen ze nog
niet te grazen
de plek
door rook gewolkt
omvat zijn
denkend bestaan
zoveel gezwegen
zelfs dichtbij
het diepste gestaan
ach,zei hij…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Soms, als ik naar de hemel staar,
knikken we even naar elkaar.
Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 ik schrijf niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
Langs het strand
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 Grijze wolken temperen
de sterkte van je zonnestralen
die met een oranje rode gloed
de azuurblauwe zee beschijnt
de hemel bedekt
met sterren die de
wacht houden
golven die traag
hun weg vinden naar
het strand en terug
de zachte wind die
de door m'n haren speelt
genietend van de ondergaande zon
hoe prachtig is dit aangezicht
nog steeds…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…
Duivelsveld
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.735 Geen schout had haar weerhouden
onverketterd hier te zijn
zo waar de waag gesproken had
met goddelijk gezag
Zo was de dag begonnen
toen het volliep op het plein
waar niemand nog verbaasd keek
toen het vuur de hemel zag
Het recht had zich bezonnen
met de zoetste klare wijn
terwijl een cerubijn gekweld
nog maande in beklag
Toch brandde…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Als god dit ziet,
noemt hij de kamer
hemel, de seconde
eeuwig.
-------------------------------------
uit: 'En alles staat stil', 2000.…
altijd wens ik mij jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.476 komen, ’s avonds
als zoete vruchten vallen
in een hongerende schoot
wil je dan blijven
dansend op golven
van gunst en dood
stil hoor ‘k je letters schrijven
met inkt vanuit mijn hart
als boodschap in mijn oor
’t voelt als heling van wonden
welke het duister heeft geslagen
- zonder jou verlies ik alle banden
aan het herinneren dat hemel…
Gelukzaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 Vannacht wil ik vertrekken
naar het land van duizend dromen
waar velden van goud zich strekken
en rivieren tot in de hemel komen
Waar parels in de lucht hangen
met een glans van zachte helderheid
waar alle tranen worden vervangen
door geuren van gelukzaligheid
Waar vlinders tegen elke stroom
zich wentelen in passende vorm
het ritme gevend…
Glinsterende ogen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.814 Hemelse vrede diep van binnen
voedt de ziel voor hij jou bemint
de zachtheid komt ten goede
aan alles wat ook jij me schenkt
Zie die ogen toch glimmen
zijn het dan toch tranen van geluk?
of een glimlach van verdriet
dit kan toch niet altijd zo zijn?…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 Daar is geen hemel, daar is geen hel,
geen God, geen duivel, niemand in 't spel.
In 't niemandsland daar is 't stil,
dood noch leven, einde noch begin.
Daar is geen tijd, daar is geen zijn,
daar is geen komen, is, geweest.
en dat doet pijn:
het is de ochtend die ik vrees.…
Pijnlijke passie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.584 gekuste hartstocht en
opzwepende passie
voeren mij naar
het zachte mos
daar nog eenmaal
de zonde beleven
zonder berouw
noch enige spijt
in de herfst van
het leven weer
de bladeren voelen
op mijn naakte huid
jouw liefde laat
mij groeien in
kruinen van genot
hemelse momenten
als fijn versneden dope
laten mij heftig…
Radeloos tussen aarde en lucht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.047 Hemel en aarde
doe je verstillen,
angstige schimmen
in doorweekt fluisteren.
Jouw ogen zijn strak gericht.
Tussen verleden en heden
vlucht je weg en blijf
je in dat ene woord steken,
‘radeloos’ in verdriet ontwricht.…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
Hartstocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.498 onstuimig en teder,
puur en hard,
in mijn wereld,
de hemel voorbij.
Mijn hart wist allang
allang voor mijn ziel
dat het eens zou ontvlammen,
ontvlammen en smelten,
om zich dan te vormen
tot een eeuwig verblijf
in jouw hart
mijn liefste...…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 Ik verga in tranen
opgezweept door
een schor verleden
Onder grafzerken
rukt mijn hand aan
vertroebelde geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…