8246 resultaten.
Eenzaam en alleen....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.094 Het doek valt
toekomst verknald
tranen drijven jou weg
ver uit mijn leven
wat je kon
wou je me maar niet geven....
inmiddels
vanuit een hoek
trek ik nog enkel aan een doek
...tot het valt.....
Mijn vuisten eens gebald
hangen nu slap en terneergeslagen
klaar voor
nieuwe,
zo gevreesde,
eenzame,
verlaten,
dagen...…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Maar waarom die tranen?…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
952 Eenzaamheid is onuitgenodigd gekomen
zomaar in mijn waken en dromen
hij heeft zijn jas uitgedaan
en zich gezeteld in mijn lichaam
genesteld in elke traan
die ik zo nu en dan pleng
in de hoop dat hij weg zal gaan
verankerd in mijn ziel
laat hij zich niet verjagen
zelfs niet op zonnige dagen
het staat buiten kijf
zo moet ik met hem leven…
Mijn circus
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
718 ik jongleer
met liefde maar
grijp weleens mis
spuw vuur
met arrogantie
verbrand vaak mijn gezicht
zwaai aan de trapeze
over de grenzen van leven
door het net word ik gered
tem wilde leeuwen
als ik kom te vallen is er
de zweep die nog kan knallen
ben in mijn circus ook de clown
die hoef ik niet te spelen
uw traan en lach komen…
Geen afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 En waar hij weer kan vinden
wat de droom
sprak toen
ze met haar
overwonnen
tranen
zijn dode lichaam
een volgende
ontmoeting
beloofde.…
Vol overgave
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
662 Ik kus tranen van geluk
die zielen doen bevrijden van
dansend door tijden
vol vreugde en verdriet
Ik kus de glimlach van 't leven
vergenoeg mezelf met haar zijn
met smacht wachtend op de zon
die ons verwarmen zal
Ik kus de muziek van de wereld
laaf mezelf aan het ritme
opgaand in rokken die zwieren
geef ik mijn hart aan 't avondrood…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
WIJ
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.486 Zij was het die mijn hart sneller deed kloppen
Zij was het die mijn hart feller deed slaan
Zij was het die mijn liefde niet kon stoppen
Zij was het in mijn leven voortaan
Ik ben het die mijn tranen deed lopen
Ik ben het op die dag van haar dood
Ik ben het die haar nooit kan ontlopen
Ik ben het die haar mis tot mijn dood…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 de boom staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloeien als
de achterblijvers
een bloemenzee aan…
Een meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Haar blijft geen traan bespaard
Ze kijkt,
bezwijkt.
De snaar
onaangeraakt.…
veer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Waak
cynisch zal ik
hopelijk
nooit teveel zijn
tranen op
lach om pijn
achter de heuvel
een vijand
Een gezicht in het droge zand
hij lijkt op mij
sprekend
allebeide getekend
en de wereld lacht het weg
het lot dat je
ach
pech
mischien zie ik dat gezicht
ooit terug
en keert het lot
en wij de rug…
Talloze keren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 heb ik jou geschreven
(geen smeekbede, dat niet)
hoeveel schrijfpapier ik heb
verkwanseld vol woorden
weet geen ziel, noch de tranen
die erom gevloeid zijn
toch geef ik niet op en pak
voor de zoveelste keer weer
een vers vel, en vertrouw mijn
spinsels toe aan het papier
dat ze gretig absorbeert
tot ik het teruglees en besef
het blad nog…
Mare liberum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 in nabijheid van alsmaar
opnieuw, tegen beter weten
weerstandig, op vrije voet
met elk gericht vergeten
leunend tegen bevoogding
door slaafse uren, dagen
zodra tranen als einders
in malende vloed vervagen
waar ogen bewegen
langs de rand van aardse zee
en een gedachte schuimt,
kan ik nog met de schepen mee…
Terug in de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Ik zou nog zo graag
met je samen willen zijn
terug in de tijd
genesteld in 't stro
met schetsblok en krijt
jouw geur in me opsnuivend
en die van teer en leder
je fluweel zachte neus
warm in mijn handen
En met mijn armen
om je heen
zou ik jou dan teder
vaarwel zeggen
mijn gezicht in je manen
die mijn tranen
zouden meenemen
iets van…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
thuiskomen (voor Rasha)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
665 papa, we leren
hoe we
verliezen omsmeden
in overwinning
hoe we
verdriet kunnen kneden
tot het vreugde wordt
we ruiken
nog altijd de geur
van kruiden en jasmijn
we horen
nog altijd de duiven
koeren op het plein
papa, we leren
om onze tranen
hun weg
te laten gaan
we komen thuis, papa…
Vragen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
951 Als de zon je uitlacht
en je lacht niet meer mee
Mag je dan gaan
Als je lichaam zwaar voelt
en je ziel niet meer kan
Mag je dan gaan
Als het leven pijn doet
je de liefde niet vindt
Als die pil je niet helpt
en je echt niet meer wilt
Mag je dan gaan
En ik
Moet ik verdrietig wezen
of het leven juist vieren
met een lach en een traan…
geluidloos verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 ik vroeg maar
je antwoordde niet
keek me aan
iets in je blik riep
wanhopig mijn naam
jij draaide om
wilde gaan
ik pakte je handen
je twijfelde
bleef even staan
zag tranen
in ogen
een mond met
geluidloos verdriet
je vertrok zonder iets
ik heb je nooit
meer gezien
de tijd was op slot
wij gingen in liefde
samen kapot…
Diep van binnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 ik schrijf
heel graag
een levenslied
alleen de woorden
komen niet
wel de melodieën
in hun warme
meeslependheid
die akkoorden raak
ik nooit meer kwijt
ik componeer
met tranen van geluk
arrangementen
zing het refrein
uit volle borst
maar wat ik u
wil laten voelen
heel diep van binnen
die emotievolle zinnen
daarin schiet ik tekort…
Vertrouwen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.396 Wis de traan dan uit het oog
't Biddend harte dan omhoog,
Als ons leed en smart omringen!
Ja, vertrouwen wij ons lot,
Bij des levens wisselingen,
Broeders, steeds geheel aan God!…
Verzuchting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 men bidt om vrede
in welke taal dan ook
tijdens de schemer
herbergt het dal haar doden
iedere dag opnieuw
tranen zijn niet aan te slepen
evenals kisten
de zon verzoekt Ares
om vrede, salaam, sjalom, pax
te verzegelen met vers geboren regen
zodat men het prille begin
kan omhelzen in alle vrijheid…
Depressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
699 Zijn gedachten stromen,
zijn tranen vloeien,
zijn verdriet blijft komen,
zijn pijn blijft groeien
Zij wil zo graag helpen,
haar schouder geven,
met troost overstelpen,
de rouw samen beleven
Maar hij zoekt de stilte, de rust en het groen,
en zij laat hem begaan want ze snapt zo goed
waarom haar liefste dit alleen wil doen
en haar zo voor…
Het muurbloempje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
507 Die tot tranen van
bewondering toe kan
beroeren.
Omdat het een waarheid
is dat niet met de wetten
strijdt. Dat zo'n muur-
bloempje in de natuur
met zijn omgeving een
harde strijd moet voeren.…
Haiku 4#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 Lichtpuntje
Langzaam keert het tij
boven schuimende wolken
een zilvermeeuw krijst
Mei
Het ei is gelegd
in geborgen nestwarmte
de lente vliegt uit
Juni
De zomer ontploft
een vlinderhart staat in brand
de maan lacht een traan…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…