Alle inzendingen over wachten

8772 resultaten.

Sorteren op:

Er zijn ook moeilijke kanten

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
Er is slechts duisternis en onvermogen, maar wacht: eens keert het weer.…
Adeleyd3 januari 2012Lees meer >

Wit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Het spoedberaad vanochtend bij Prorail: 'Mannen, geen paniek maar het gaat sneeuwen NEE, niet meteen door elkaar heen gaan schreeuwen  Ik weet 5 centimeter, het is veel Dus wat je zometeen de groep in gooit Moet beter zijn dan: "Wachten tot het dooit.." Bij de eerste sneeuwbui van het jaar maken NS en Prorail weer geen beste beurt.…
trawant3 februari 2012Lees meer >

Lief klein mannetje

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 980
derde nacht niet beslapen is wordt de pijn almaar dieper daar ik jou ontzettend mis mijn lief kleine mannetje zeg me waar ik je vinden kan schreeuwt mijn hart het uit lieve jongen waar ben je dan sinds het onvindbaar zijn van jou heb ik de dag verruild met nacht draai ik alleen nog maar in cirkels is het op jouw thuiskomst dat ik wacht…
LadyLove6 februari 2012Lees meer >

Storm in je stem

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
je woorden stromen als lieflijke beekjes bloemen begroetend langs zonnekant ingetogen bij eb vloeiend terugglijdend van het zacht glooiend strand striemend tegen rotsen met storm in je stem bulderend breken de golven ongetemd ik hoor je wel laat het water ongestoord stromen wacht op het spatten van jouw kleurige bel…

Haat

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.174
Vraag de haat wanneer hij kwam, hoe de haat ontstaan is, aan welke grens de haat geduldig wachtte om ongestoord naar binnen te komen. Vraag de haat hoe lang hij duurt, hoe breedsprakig hij wil zijn, op welke hoogte haatgevoelens kunnen leven. O haat, doornige haat. ------------------------ uit: Ze kwamen', 2011.…
Armando23 januari 2013Lees meer >

De sleuteldrager

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
De sleuteldrager die ik al was en ben, vroeger en later, is het zaak om te wachten op het juiste moment dat ik gekend zal zijn met ieders vreugde en pijn bekend wordt met mijn schaterlach. Ik draag de sleutels van huizen. De sleutel ook tot het openen van harten die gesloten zijn.…

De stille kerk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Jouw wachten in stilte is jouw eigen stille kerk. Daar vinden wij elkaar en hervinden we iedere keer weer... in jouw diepe, machtige en krachtige eigen stilte!…

Eilandvriend

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
Blauw repeteert stilte over golven van zee vrij naar zin van leven in jouw brief groeien huizen naar ruimte omgeving stelt zich voor aan bomen, tuinen, leegte beweging neemt niets terug in kamers, zolders, kelders op een droomminuut afstand ligt een boot op bodemloos water te wachten op jouw nieuwe droom.…
mobar12 april 2013Lees meer >

De Film

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.723
Zo, hier zit ik nu, in mijn ouderdom, in mijn gemakkelijke stoel te wachten voor de film zal beginnen. Waar begint het? met mijn conceptie, mijn geboorte, mijn jeugd? Maar waarom kunnen wij een film niet zien aan het begin van ons leven met aanbevelingen Wij zouden dan niet zoveel fouten maken en het zou een betere wereld zijn!…

Dampkringelende ijswolken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
uit de band springt de hoge wolk in het land zingt het gewone volk in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat in de dag klinkt de nacht die komen gaat uit grijs groeit lichtend blauw uit ijs bloeit het licht van de kou in blauw broeit de kleur van de nacht in de nacht vloeit de dag die wacht…

lentepiepen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 596
kleurige verenbolletjes een lentedroom in een veilig nestje in het kastje in de oude berkenboom straks, ja straks is er het ontmoeten met de wereld van heimelijk verdoken gevaar in trillende timbres kregele snavels staat het ouderpaar klaar: ‘scheer je weg onraad’ de aarde smacht naar dit kloeke, tierige een zomerzin wacht…

De klok

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 874
dat jij ooit eens dit boek zal lezen met zijn verborgen liefde in elke zin geweven en dat je hoort hoe het fluistert zacht dat ik ook na de dood, nog altijd, op je wacht...…
Tono25 september 2013Lees meer >

ONDER VREEMDEN

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.561
Ik wacht u, Vader van de overwal. --------------------------------- Het sterreschip (1980)…

ODE AAN DE DODEN, HEEL EN HALF!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
ode Maar ik brand een grote kaars voor de halve doden, de halve levenden die met geen mogelijkheid vooruit te branden zijn Blijven zitten waar ze zitten en zich bewust niet verroeren klagen als je ze laat stikken Uitgedoofd niet door de dood maar door hun eigen levensstijl geen stijl van leven En de dood zit ook niet op hen te wachten…

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers en de vissers met de hengel en wacht De Valk op zijn zin in koffie bij de bordkartonnen Toorop. De kont van het schip al in de verte snuift hij wier en teer maar past hij verder.…

Trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Als een trein, wacht ik op de dag dat ik uit de bocht mag. Iets te snel waardoor ik slip en nog besta uit losse flodders in de lucht…
Lobke4 juni 2014Lees meer >

Tentoonstelling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Het begint in het wonderlijke dorp de vlucht van de vogel leidt de parade Op de grond een processie van geel weg naar het blauw van een vrouw met gedachten aan Pisa en Siena Maanstad wacht als een schip op het tij tovenaarsleerlingen zwaaien uit behouden vaart naar een vreemde stad Ver weg door een onbekend land varen zeilschepen mee met…

Een zonovergoten palet

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
de zomer geschonken had jouw slanke vingers modelleerden vorm en kleur tot een zondoorschoten boeket ik schaalde fruit etaleerde de fleurige rijping tot een zonovergoten palet storm en regen waren welkome gasten bij het feestelijk openingsritueel de nachtvorstjes lachten wisten dat in een koude hemel het eerste sneeuwvlokje wachtte…
wil melker9 oktober 2014Lees meer >

Weer al

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
De blaadjes vallen Dat doen ze elk jaar Steeds weer andere Maar wie let erop Een vogel misschien Nee die ook niet Is bezig met de trek Vliegt een heel eind Afrika in Wacht op z’n maten die Nog van alles moeten regelen Inentingen, verzekeringen, paspoort Dat ging vroeger wel anders Gewoon vertrekken, we zien wel…
Karel Krokant15 november 2014Lees meer >

Liever jaag ik

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Liever jaag ik er achter aan en lig ik in een bosje met geweer en hoed waar ik geduldig wacht. Komt geluk dan nietsvermoedend voorbij geslopen, dan schiet ik en bewaar hem in de vriezer, voor mindere tijden. Alles wat er over blijft deel ik stiekem uit aan opgegeven dromen, in het holst van de nacht.…
Marije Geerts11 februari 2016Lees meer >

De mailbrief

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Dan hoort men harten vaak als dichterboezems slaan, Want elk, vol vreugd, vol vrees, wacht van zijn verre lieven De levenstekenen, de lange, dierbre Brieven!…

Nog een klusje

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
ik heb de dood in al zijn eenzaamheid kunnen verwelkomen met witte bloemen mijn kist wist niet dat ik nadat mijn laatste uur geslagen was nog steeds gezelschap had aan ruimte was er geen gebrek voor het maatje dat ik altijd bij me had ik bedankte hem voor al die goede jaren hij lachte wat zei zacht ik wachtte op je grijze haren…
wil melker9 januari 2017Lees meer >

applaus

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
de redactie beslist we breien allemaal een klein applaus gedicht verwerkt in een mooi verhaal zal het ons wel lukken de jury wat op te winden de vruchten te plukken door juiste woorden te vinden dan wacht er een oorkonde dat is zeker… niks flauws want winnen in een eervolle ronde verdient een welgemeend applaus!…

Op de valreep

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
ik wist je op de valreep nog te kussen dacht ons kleine misverstand te sussen met een lieve lach maar de tranen die jij verborgen hield had ik wel gezien onrust knaagde in het mezelf afvragen of dit wel nodig was had het afgedaan omdat ik dacht dat het niet tussen ons zou staan heb de wereld maar laten wachten ben naar je…

aanstonds

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
hoe lang hebben we nog om het water terug te scheppen ondertussen wacht het verleden op morgen hangt hemel aan lasdraad is huid boven kleren gegroeid en niemand die het vertelt brood is in de aanbieding honger is stiller dan adem niets gaat vertraagd, overal aankomst en zijn vogels ergens vertrokken om in te schepen alvast, tot…
Iniduo4 oktober 2017Lees meer >

Je rook de trage warmte teer...

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.988
Je hand raakte mijn wang, meer niet. je luisterde aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte op de morgen. We lagen daar met droge mond. Dood was mijn moeder, was ze vermoord? Heb ik haar laatste woorden niet gehoord? Je bleef die nacht en bleef bij mij aan boord. ---------------------------- uit: 'Zwart zilver', 1989.…

Hamsa

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
Ogen passeren mij met een groet ogen hangen stil in de straten en winkelpaden, ogen vliegen rondjes om de aarde ogen lopen wacht om belangrijke lijven parate ogen die beschermen, bereid anderen te beperken Ik verdedig mij en weer ze af met de hand op mijn hart oog om oog, pas op ik kijk terug ook als ik niet kijk…
Zywa25 april 2019Lees meer >

Nog lang niet dood

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
ga weg dood, je kunt me niet bekoren Oké, dan niet, zei de dood Dit keer heb ik verloren Ik wacht wel af, je zult ooit nog van mij horen.…

In angst gevangen?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Aarde wacht heel stil reactie uit haar lichaam terug wat we haar gaven.…
Pama25 maart 2020Lees meer >

Stil strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
ons mooie strand en levendige dorp heeft uitgestorven straten de zee is kalm alsof ze vredig zo verlaten haar golven van gemoed kan laten stromen uitgerust aan een rustige kust ons stille strand blijft onvermoeibaar wachten niets veranderd wat is verankerd in ons hart zo dromend langs de lijn weten we waar we trots op zijn…