5489 resultaten.
Bi-polair
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 terwijl gemene speldenprikken gevoelloos
in huidige navelstaarders blijven steken
bijten zure explosies
genadeloos mijn borst leeg
een diepgaand leven later
stuwt triomfkoorts hoge zeeën op
een enkeling wijkt verwonderd
terwijl een sinus de bocht uit gilt
nagelresten blijven in bloedige vegen
op de onbegrepen muren
ik dans energiek
maar…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Hoe ze
al is het nog niet zo heet op dit ogenblik,
vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze
over enkele maanden daar weer naartoe trekken.
Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.
Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?…
Verduistering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
983 ze weefde een gordijn uit haar gedachten
en maasde er zorgvuldig het verleden in
het aller-langste deed ze over het begin
omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten
doch op een dag had zij dat opgegeven
want er kwam immers niemand op bezoek
ze schreven enkel nog hun namen in een boek
en bezwoeren dat ze lang waren gebleven
maar zij het allemaal…
Venus-Centraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 Van de hand van Botticelli
DE GEBOORTE VAN VENUS
Op een gedicht van
Poliziano geïnspireerd
Geen geslachtelijke liefde
Echt enkel zeeschuim en -wind
Uit 't schuim geboren
Logischerwijs voor altijd geëerd
Zeewind uit 'n schelp blies haar aan land
Haar rechterhand bedekt voor
Een deel haar borsten
Bloemmotief mantel wordt aangereikt…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 en daarna,
fluister je
wat komt daarna
ik voel de herfst
door me heen gaan, enkel de herfst
en geen andere vragen die sporen dragen van holle huizen
waarin niets zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 Dan komt een enkel windezucht.
De dode wimpels rimpelen even.…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 Op de muur, waar geen enkel woord meer
crepeerde
of terug kroop
naar de leugen
en mijn buik, het spreken verwaarloosd
na het vloeken.
Misschien bracht rouw jou naar deze kamer.
Alleen.…
Onrust steeds opnieuw
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
519 Is er dan geen antwoord, enkel altijd zoeken?
Loslaten, vinden, vergeten en deleten.
Wanneer komt de avond, wanneer komt de morgen?
De witte winter dekt de harde vormen toe.…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een oorlogslucht
boven het verachtte zandlichaam
De zee ontfermt zich over haar
spoelt haar vloed vol zout
in de open wonden
Er klinkt geen gil van pijn
enkel…
Kitsch
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
516 Om op te eten, niet weg te
gooien, want da's eeuwig
zonde, en te verteren en
dan er niet meer op terug-
te komen, want op is op,
enkel een boer te laten.
Is dat geen goed idee, ja,
is dat niet vreselijk, is
dat niet een heel erg
opluchtend, is dat niet
een heerlijk, goed idee?
Ik vind van wel.-…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten ligt
de kuil in de matras met warmte vult
ook al tast ik in het duister van dwaling
of is het zo
dat ik even in evenwicht ben
niet verklarend naar het onverklaarbare
geen woorden hoef te zoeken
enkel…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees nu niet U hebt levenslang
spreekt hij, ik kom enkel…
in ronde vormen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
845 ronde vormen te vertoeven
beter dan rechtlijnige
omdat ze onvoorwaardelijker zijn
en mooier en warmer
het ronde woont in de kom van de hand
die vorm geeft aan dingen;
het woont in duintoppen
in borsten van vrouwen
en in harten niet te vergeten
ronde vormen zijn zachter
soepeler en lieflijker
dan recht gelijnde hoekige
meer dan enkel…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast verscherpt naar de oorsprong
naar het begin
naakt
ik lach naar uw horizon
gelijk de hemel klaart van grijze luchten
dat ik midden in u sta
en in u val
soms zo donzig
soms zo vurig
soms zo droombewegend
enkel…
Hij sprak en wij:
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
619 Hij sprak over zichzelf in tweede instantie, want op de allereerste plaats,
daar sta je zelf en zit je er in een enkel geval wel eens naast:
Je krijgt altijd een nieuwe kans. Die kreeg hij ook!…
wereldmuziek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
789 evenals de zee, die bulderend haar achtergrond verliet
schuimspattend tussen laarzen viel
witter langs de dam zich terugtrok
om het water vrij te geven, dat verloren
over keien liep
het orgel ving aan
loeide kracht naar alle windstreken, harder
waar de zachte mijmering van enkelingen
slechts nog zwakke tonen riep…
Zacht is de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
872 Nacht, zacht, alles stil en kalm en vredig
Geen heisa of gejoel, enkel mijn adem, erg rustig.
Wat een contrast met de avond, ieder onpersoonlijk voor de buis
Intriges, geweld, reclame en erg veel gedruis.
De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn
Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 Mijn hand streelde jou het haar
reeds meer dan enkele uren lang
Je had verdriet, je voelde je naar
een traan gleed je over de wang
Mijn lippen vonden dra je mond
en ze kusten jou teder, urenlang
In donker sloten we een verbond
tranen gleden ons over de wang
Mijn hart opende zich terstond
voor naar wie ik lang al verlang
Ik goot lange…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen
de droom terug
naar een eiland waar enkel…
DROMEND VAN LIEFDE
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
946 Ik mijmerde van een meisje lief;
niet enkel ’s nachts ook overdag
Echt zo’n schat..zo’n hartendief
zo’n lieveling met een gulle lach
Ik droomde van een meisje fraai
bijna heel de dag geschiedde dat
allicht lief, nochtans een haaibaai
en toch de allerleukste die ik had
Ik mijmerde zo lekker over haar
Ieder ogenblik van de hele week
Zo’n…
in het honderd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 En nu, nu zit jij daar en ik hier voor me uit te staren
met geen enkel idee hoe het leven te leven.
Mijn hart en ziel zijn niet meer te bedaren,
geen zin meer om nog kracht te geven.
Zo lijkt de tijd een weerzinwekkend secondelang gevecht,
de dagen een urenlange strijd.…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Hoe ze,
al is het ook nog zo heet op dit ogenblik,
vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze
over enkele weken daar weer naartoe trekken.
Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.
Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?…
fluistering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.032 Mijn gedachten zullen niet dwalen
en slechts enkel bij jou zijn
die liefde spreekt in honderden talen
zacht en zoet als ambrozijn.
Mijn lichaam zal jou toebehoren
buigzaam als een zachte veer
en teder, zacht in jou verloren
niet één moment maar telkens weer.…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Gisternacht heb ik een wonderlijk gedicht geschreven
Soms gebeuren er gewoon van die dingen
Het kostte me geen enkele moeite
Het rook aan alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Het water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een…
jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.651 De laatste dag in het oude jaar,
met ook veel goede momenten,
niet enkel onzinnige incidenten,
maar ook vredig, liefdevol en zacht
soms gevend wat je niet verwacht
verrassende elementen.…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Door de bomenkrans zag ik de schittering
van zonnestralen, door bladeren gedempt,
die op enkele plekken echter ongeremd
oude muren bekleedden met schildering.
Geen spoor meer zichtbaar van het ouderhuis
dat ik vergeefs zocht tussen nieuwe gevels.
Achter mijn rug werd iedere boom geveld.
Ze vielen zonder zucht, met licht geruis.…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 naar de steilte te heffen het gezicht,
daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering
over de wereld, het duistre gebeur
in haar; kleine, nietige enkeling…
Verdoemde tijdverspilling
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.304 Bedankt voor alle nutteloze uren
Die ik beter aan mijn taalkunsten
zou kunnen besteden
Nu zit ik een beetje voor me uit te turen
Al die kale witte saaie muren
In het begin der tijden gevuld
met posters van Zwitserse treinen
De eerste leerlingen hier, die hadden pas wat te verduren
Een leraar die in zijn saaie voordrachten
probeerde enkele…