4186 resultaten.
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 De winter zal bloeien in sneeuw en ijskristallen
in het nieuwe land moet je niet over ijsschotsen gaan
dat men je hierboven heel warm mag ontvangen
en laat in de lente – je naam bloeiend in mijn rozen staan!…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
voorjaarszoen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
603 samen in het voorjaarsgroen
wacht ik op je eerste zoen
het is lente, dan is het wachten zoet
op die eerste voorjaarsgroet
samen in de zon genieten
broeiend geluk in water vergieten
alles wat ik wensen zou
ik geloof dat ik nu al van je hou
samen langs dat paadje lopen
die eerste zoen, 'k blijf erop hopen
in gedachten tuiten mijn lippen…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid
maar de empathie zijn we kwijt
toch laait het vuur nog af en toe
als de wind met liefde waait
natuur lente…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte
die de kruinen altijd
hebben kunnen geven
is door droogte verdwenen
knisperend is al veel
blad gevallen en knoppen
bomen in een noodscenario
geteisterd kaalt het bos
door deze laatste catastrofe
onbekend of het nog lente…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Want ooit komt ook de lente weer in ons leven
en spreidt zich uit over het hele ons vertrouwde land,
ook daaraan hechten en weer op vertrouwen
voelt liefdevol verweven en ook mij verwant.…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk dooft de lente…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 dood ontvangt er niemand gratie
och, doe voor mij het hek nog één keer open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een kraaienveer
het deert me niet want al mijn doden zingen
en herfstblad valt als bloesem op mij neer
dan huppel ik een oude lente…
Levenslust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 straks weer
en tussen tulp en hyacint
zweeft menig vlinder rond
die vanaf vroege morgenwind
zijn tafel gedekt hier vond
middagzon brengt alles in een luim
zacht klinken tonen van een sijs
tussen bloesem in de pruimenkruin
eentonig doch sprankelende wijs
en in de vijver spartelt vis
kwaakt een kikker zacht en schor
alles vertelt dat het lente…
Als apotheose
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 jij liet je
handen dansen
opende tussen
je vingers de meest
fantastische kleuren
die zich mengden
met exotische
geurvlagen die
de vormen in
hun magische
composities
hebben gedragen
in een uitbundige
zomerregie van de
mooiste zaken
die de lente
in haar schepping
met subtiele
kracht en uiterst
verfijnde pracht
tot paradijselijke…
Cornucopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Daar zoeft een Cadillac door berg en dal
Benzine slurpend langs de Grote Meren
En dromedarismelk, gevoed aan beren
Geraaskal in de Niagaraval
Hoor ik daar tremolo's der groene specht
Surrealistisch, dat de lente daar is
En als de duvel zegt dat dat niet waar is
Schenk mij dan klare wijn bij het gerecht
Het teken aan de wand is aangebroken…
Februari
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
657 Het leed is weer geleden
De maand is weer voorbij
De strijd is weer gestreden
Gelukkig keert het tij
Wees welkom februari
Wees welkom nieuwer licht
Vaarwel voor januari
Die deur gaat lekker dicht
De nieuwe maand komt binnen
De kortste van het jaar
Tijd om ons te bezinnen
Het piekeren is klaar
Tijd voor een nieuwe lente…
Regen, regen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Maar lente komt, ze kan niet blijven wachten
maar is geduldig en getrouw met onze aarde
die kreunt onder ‘t gewicht van ons getreuzel
en ons traag beminnen.
Wie lacht er nu, wie zingt om ziel en zinnen
en weet geborgenheid nog wonen in dit land?…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 nog licht
de zon op
in de laatste
vlok sneeuw
waar kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met…
Een eindeloos feest
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
384 we zagen in elkaars
ogen de kleuren
weerkaatsen van
bloemen die bloeiden
waarvan het blad
groen en nog ongerept
bijna de lente voorbij
was op weg naar het
mooiste van zomer
jij danste om
en voorbij
pirouettes op rij
bedwelmd door
lijnen narcissen
hun kleur en geur
mogen wij ook dit jaar
net als voorafgaande
jaren echt niet missen…
DE SPIEGEL, DE SEIZOENEN, DE MAN, HET KIND
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
517 Het is maandag 1 september 2025
ik kijk in de spiegel en denk
"Zo die seizoenen zijn voorbij
zeker de lente, ook de zomer
wellicht houdt de herfst nog even aan!"
maar er komt zeker een winter
een zachte? een keiharde kouwe?
maar in ieder geval!…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 In de lente weer het jonge leven
dartelend door de groene weiden
de zinderende lome zomer
luierend onder schaduwrijke bomen
en genieten van de pastel kleurende herfst.
Kortom, laat me nog een jaartje leven
in een levende wereld
een wereld die voor zichzelf dicht.…
februarizon
gedicht
3.3 met 37 stemmen
21.595 Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.…
Solar orchis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Zover het oog reikt sprankelt een mêlee
Van oogverblindend schone orchideeën
Lichtdoorschijnend violet scharlaken
Vonkenspetterende lentefeeën
Nachtvlinders als paasvuur torenbaken
Vuurvliegjes bevrucht door zonnedauw
Lucide colorieten bloedkoralen
Fonkelend lapis lazuli blauw
Flonkerend langs zacht glooiende dalen
Blinkend rood in…
flower power
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.078 ik zoog de lente in mijn hart
en zong de hele laan
daar, op de kruising trof ik plots
een aardig meisje aan
zij nam mij mee naar ‘t groene gras,
wees op een bloempje schoon,
ik had zoiets nog nooit gezien
het was heel ongewoon
de bloemkroon die zich opende
toonde haar rozig hart
met rond een heel klein stampertje
het donzig meeldraad…
Vergelding
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.871 Ik ben gelukkig wijl ik mezelf 'n anders mens heb gevonden
die mij tot nog toe als een onbekende was;
hij heeft geleefd ver weg en komt nu ongeschonden
te voren in de Herfst, die voor mij als de schoonste Lente is.…
Lentesymfonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
888 Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
Lentesymfonie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.433 Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 ik heb de mooiste appels
van de boom geplukt
voelde ze in handen rijpen
jij liet je mooiste kleuren
blijken toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele…
een nieuw seizoen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
2.112 Een nieuwe lente wacht: een mooi seizoen!
Nog even en de eerste voetbalschoen
zal schuchter het nog prille gras betreden.
De zomer is voorbij, het leed geleden
en opgelucht herrijst het legioen.
Want niets is saaier dan een schone lei.…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit
en de rust zijn stilte gevonden heeft
fluistert er een stem, ijl en wijd
kom terug
ga niet weg
in een zucht van de wind ging jij heen
en in de lente…
waar was je
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.109 toen de lente kwam en
alle knoppen open braken
de zon de zomer deed ontwaken
toen ik in je lijf wilde
verdwalen, heel liefdevol mijn
handen door je blonde haren haalde
in de koelte van het bos
toen jouw indruk naast me op
het zachte mos weer was verlaten
het kaarslicht zachter werd
de wijn al zoeter smaakte en
de dorst naar jou…