5913 resultaten.
Deze stilte heeft je lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
809 Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles
een geheim in zich draagt.
Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond.
Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim dan we denken.
Op het spoor van een onzegbaar geheim
komt de stilte bij je naar binnen.…
Aapgedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 Waarbij de woordelozen zich
Verbijsterd afvragen wat de
Apen aan de andere kant
Van de tralies in vrijheid doen,
Tussen het bekijken van apen
Zijn ze onophoudelijk bezig met staren
Naar een onooglijk schermpje
Nek in starre houding, gelijk
De starre ogen waarmee ze kijken
Alsof ze een banaan staan te pellen
Die schier onpelbaar lijkt…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die vodden vrij.
Ik zal de staat van filosoof nooit halen
Geen draden worden aan elkaar geknoopt
En er ontstaat uit zoveel noodsignalen
Geen levensles.…
Grensverleggend.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Steeds op zoek naar het onbekende
lijkt het mysterie van 't leven dat te
geven tot een zekere grens...
Maar deze zal weldra weer worden over-
schreden, want waar men in het verleden
nauwelijks nog over durfde dromen dat is
tot vandaag aan de dag uit gekomen.…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon je huid toch aaien,
neem dan een voorzorg, pak de parasol,
want anders eist haar schijnsel snel zijn tol
door hier en daar tumoren in te zaaien.…
Blues in z-mineur
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
563 tegen de ramen
tussendoor proberen te denken aan niets
Vooral niet aan de geur die hij nog ruikt
de warmte die hij nog tastbaar voelt
ook al is het al steeds langer geleden
dat zij besloot om zomaar weg te gaan
omdat ze niet meer voor hen wilde vechten
terwijl hij nog voldoende uitzicht zag
Het stadium van verbijstering en boosheid
lijkt…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 zeg je nu
wat wil je bereiken
wat bedoel je eigenlijk
welk resultaat moet blijken
Dit vraag ik me af
het ongeduld spettert er vanaf
heb je je eigen niet in bedwang
of ben je gewoon zo maf
Mensen denken alles te kunnen zeggen
maar ze kunnen het niet uitleggen
verdraagzaamheid is ver te zoeken
en heb ik nog wat te zeggen
Nadenken lijkt…
Waar....vrede?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 lijkt gestelpt
zelfs opgedroogd?…
lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Al lijkt het gemakkelijk
een abstract schilderij maken,
het is veel uitdagender dan je denkt.
Er is veel aandacht nodig,
je moet visie hebben
en vertrouwen in je doek hebben.
De kunstenaar doorbreekt de regels,
net een gesloten omslag met zegels.
Je breekt die toch ook om te zien wat erin zit
wie de regels doorbreekt heeft pit.…
dramaqueen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Nou,die kleindochter
van mij kan ook wel
behoorlijk stennis maken
zoals ze begint te huilen
lijkt het wel
het ergste op aarde
haar tranen een vloed
die de hele wereld overstroomt
geef ik haar een flesje
drinkt ze en is ze gelukkig
gaat ze tijdje later weer huilen
leg ik haar in bed blijft ze huilen
Mia,je bent moe…
In de kreukels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
549 pen in arm -
‘Hoe komt het dat u zo moet transpireren’
- Ik ben in shock en heb het vreeslijk warm -
‘Allez nu op uw rechterzij proberen’
- Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm
En ik begin alsnog te protesteren
Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm -
De inquisitie van de witte jassen
Is zeer hardhandig als ze mij gaat wassen
Men lijkt…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Opstel
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.740 liefde,
lezer,
en een betere inlichting over dat waarvan
wij zoveel verwachten,
als ik er zelf meer van wist
Liefde is kussen geven
en kussen krijgen
Maar als het niet gelukkig maakt,
dan is het vergeefse moeite
En liefde voor geld
vlot moeizaam
Moeizaam komen sommigen aan hun eind
en veel geluk hebben zij niet gekend, zo lijkt…
15 maart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 ik weet niet echt wat ik met die
hortensia aan moet
hij lijkt gesnoeid te willen worden
of is dat een aandrang die van mij uit komt?…
balts
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 (de kopjes buigen links en rechts, ze
deinen terug, totdat hun snavels elkaar
raken … )
water laat ze kringen maken
kleine spatten
kristallijn zo lijkt het, waar de zon wil zijn
het licht weerkaatst en wind haar druppels vormt
in toverachtig licht
hoog geheven vangen trage ogen wind,
subtiel in de verwachting van dat ene kind
geborgen,…
Voor clowns...geen plaats?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 Zijn hoedjes, wijde lolbroek
zijn flapschoenen, schmink
lach en glimlach
zijn grimassen
Zijn passen
die dansjes worden
't lijkt allemaal
net niet te kloppen
Je mag de clown
niet uit hangen
ondanks je verlangen
naar pret en plezier
dat leven draaglijk maakt.…
Oude eik
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.183 Ik kijk wel eens terug
en dan lijkt hij contact te willen
maken, hij te zwaaien en
het spijt hem dat het niet lukt.
Hij heeft als geen ander uitzicht
op de weg, scholieren op omafietsen
die in lachende rijen door de laan rijden
en bij regen onder hem schuilen.…
Zondagse rustpunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Als een oase midden in de
hectiek lijkt het de ideale
dag om aan jezelf iets terug
te geven. Van een geestelijk
leven dat zich niet wenst in
te laten met de doordeweekse
dictaten. Die dictaten van het
immer moeten en het nimmer
tijd hebben om over die leukere
dingen van het leven te praten.…
Met een beetje geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 Dat niet voor mijn
zorgen lijkt te zijn
opgeborgen; maar ook
's nachts mij begeleidt
uit een gevoel van
vriendschap plicht.
Met een beetje geluk
kom je iets verder.
Kom je iets dichter
bij je doel.
Met een beetje geluk
wast het licht van
de sterren het verduisterd
hart naar een beter gevoel.…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Lijkt het kevertje zich op het einde
te beraden wacht een lieveheersbeestje
op het naderend kwaad. Want weldra valt
er niet meer te ontkomen.
Komt de sluipmoordenaar naderbij.
In zo'n fijndradig netwerk kan geen
schoonheid wonen.
Is zo'n lieveheersbeestje altijd
de verliezende partij.
Vier zwarte stippen domineren
het bloedrood.…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…
wisseling
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
770 ik laat me even gaan
tussen de wisseling
van zon en maan
de aarde zakt open
de zon valt erin
het avondrood verdwijnt
stilaan word alles donker
de horizon
lijkt zo veel verder
de zon gaat slapen
terwijl de maan
de nacht bewaakt
ik sluit nu even
mijn vermoeide ogen
met alleen de stilte
om me heen
kan ik even wegdromen…
zon en…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Mensen, gezichten, ze
prikkelen een gevoel
waar je niet meer bij
lijkt te kunnen komen.
Je wilt iets met hen
delen van toen,
maar hoe onbereikbaar
zijn zij geworden als
in voorbije dromen.
Soms meen je gezichten
te herkennen.
Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.…
Herfstgedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 Ik blies op mijn jachthoorn
een welkom ter ere van de herfst
het hert is erg geschrokken
zelfs een herfstblad zou dat kunnen
en naar beneden dwarrelen op het pad
de kleuren boeien mij ieder jaar weer
heeft het iets met mijn eigen herfst te maken
het lijkt of ik steeds beter kijk
alles ontluikt om mij heen, fascinerend
de paddenstoelen…
Leef je leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
531 Hoe mooi kan het leven zijn
maar zo tegenstrijdig net zo goed
het zit mee of het zit tegen
je ziet wel hoe je het in je leven doet
Eigen schuld of pure pech
wie zal het zeggen
soms lijkt het wel
of je alles uit moet leggen
De een is de ander niet
hoe kijk je er tegen aan
en hoe ga je er mee om
heeft het een bestaan
Toch zit jezelf…
Een flamboyant verleden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 een gewone groet
of mag het ook
een hoofse buiging zijn
uit een flamboyant verleden
het heden vindt dat
vast en zeker overdreven
eenvoud is al druk genoeg
iets van jezelf
laten zien met zwier
in warme lichaamstaal
lijkt vaak normaal
maar de realiteit
van dit gebaar krijgt
zelden een verrast onthaal
het is alleen het schermpje
met…
Een mistig vergeten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik streel je gezicht
pak wat donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik
juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten
wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend
nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker…
paskamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 marmert wangen
het licht gaat gepaard
met wat ogen willen zien
er hangen harde haren
rond een uitvergroot hoofd
begeerte dooft op slag
de hang naar meer is verdwenen
in het wenende licht
één vierkante meter grond
beweegt rond afgetobde voeten
het gezicht in ruw geplooide
lijnen, zij verdwijnen
in een welgevormde lach
TL,
het lijkt…
Voor alle mensen en alle mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Wat heb ik me verkeken
op de waarheid die ik meende
meende te kennen na jaren
van studie en fijnslijperij
aan de praktijk van alledag
Achteraf lijkt het zo logisch
dat de geboden niet gelden
voor ons alleen, en de Kracht
die groter is dan alles, er is
voor alle mensen en alle mensen
er zijn voor…