Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

De Heer zal u steeds gadeslaan

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
De Heer slaapt of sluimert niet Hij is als een schaduw aan uw zij En blijft u altijd heel dicht nabij In vreugde maar ook bij verdriet. De Heer wil altijd uw helper zijn. Hij die hemel en aarde voortbracht En aan Zijn schepselen heeft gedacht Hij leeft met u mee in zorg en pijn.…

Onafscheidelijk

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
soms weet ik niet meer wie ik ben het is alsof mijn eigen schaduw mij nauwelijks herkent ik loop vaak in het volle licht kijk voortdurend achterom of hij nog wel aanwezig is laatst bij het binnengaan was ik per ongeluk vergeten hem voor te laten gaan hij bleef buiten staan pas veel later heb ik geweten hoe dat zo is verlopen…

Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst

gedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.571
speels pak ik weer de hand aan van de toekomst omdat het morgen is, omdat het regent en omdat ik graag de rest vergeten wil de vingers in de oren en de ogen sluiten de oren volgestopt met proppen was een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen het dennenbos is bruin en niet meer groen de zon gaat nog mooi onder ‘net…

clair-obscur (1)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
een papier samen met de stilte tussen de woorden en een paar penselen is alles wat ik nodig heb in het klaarduister wil ik jou schilderen de donkere schaduwen verdrijven we naar de achtergrond bang ben je om te verdrinken je houdt van roze van springen op de trampoline en van jarig zijn en natuurlijk niet van ruzies in het helderdonker…
J.Bakx20 juni 2016Lees meer >

Het duisterde traag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
het duisterde traag subtiel penseelde tijd meer donkerte in het decor zette contrasten aan die normaal de structuur van bestaan wrijvingsloos aanpasten de samenpakkende schaduwen gaven een koud en onbestendig gevoel waar vroeger minuscule stofjes dansten in tevreden namiddaglicht tochtte het kil in verlopend samenzijn sloot ieder…

hartslag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
ik kijk naar de datum van vandaag 24 september 2016 de wind laat nog geen schaduw achter en een enkele duif verzendt de ochtend door het raam als een mare het dringt nog niet door ik staar dromend naar buiten lijkt het alleen maar zo of omarmen de takken zich boven het vijvertje waarin twee eenden liefdespoëzie schrijven zal ik mijn…

Gods blote hand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
hoor een vaag geluid voel het zacht gebrom dat eeuwig leven heet het is alom ik kijk pas om als het octaafje hoger wordt waar bestaan zich ook laat zien in groei en bloei misschien in het spel van harmonie dissoneren valse tonen schaduw in de melodie het zijn oneffenheden die men moet leren in het zingen van een eigen lied…
wil melker6 december 2016Lees meer >

Jouw eerste bloesems

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
ik heb jouw eerste bloesem gezien in de prilste lente van ons leven voorzichtig ontloken in koesterende warmte van liefde en licht na de lange winterdag ik wierp sombere schaduw en kou van me af genoot in extase van leven in paradijselijke pracht jouw waterval jeugd vitaliseerde de wereld met ongekende speelsheid in een zo kleurrijke…
wil melker20 februari 2017Lees meer >

De Heer zal u steeds gadeslaan

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
De Heer slaapt of sluimert niet Hij is als een schaduw aan uw zij En blijft u altijd heel dicht nabij In vreugde maar ook bij verdriet. De Heer wil altijd uw helper zijn. Hij die hemel en aarde voortbracht En aan Zijn schepselen heeft gedacht Hij leeft met u mee in zorg en pijn.…

Hun mystieke ladingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
ik heb de polsslag van het leven zien vibreren in de stilte van jouw magisch realisme de ingehouden adem gevoeld van de explosieve krachten die jij met machtige penseelstreken bedwong in karaktervolle diepte passeerden ongekende perspectieven die hun mystieke ladingen in schaduwen verborgen in jouw kleuren contrasteerden meerdere…

Robot Poëzie

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.651
Poëzie, wrede machine Stem zonder stem, boom Zonder schaduw: gigantische Tor, schorpioen poëzie Gepantserde robot van taal— Leer ons met schavende woorden Het woekerend vlees van de botten schillen Leer ons met nijpende woorden De vingers van ’t blatend gevoel afknellen Leer ons met strakke suizende woorden De stemmige zielsbarrière doorbreken…

De klank van thermiek

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
ik hoef jou niet met bloemen te tooien jij bloeit vol uit de schoonheid van je huid opent in een zee van groen en lacht jouw speciale kleuren kust met je fijnste geuren zelfs de wind kijkt jou naar de ogen in het zomers gedogen van schapenwolkjes wit scherp contrasteert zon met donker loof dat schaduw en koelte oogst aan de rand…

moeke

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
ze legt mij zachtjes neer in een dons van zoete dromen ze streelt haar vingers op mijn wang voor tranen die gaan komen "ik mis je moeke", zeg ik dan maar ik zie je in de bloemen ik hoor je in de wolken die telkens jouw naam vernoemen ik dwaal in warme nevels waar ik jouw schaduw vind droom en zweef nog verder weg in de schoot van een…
eugeen13 november 2017Lees meer >

Moeders

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 14.213
Schaduwen vluchten over het huis dat mij kan onthouden. Boomtoppen wenken in een weifelend woud waarboven wolken razen. Er is kalmte die toeneemt terwijl het donker wordt en koud. Ik zwaai als een verlatende moeder. Zij zwaait nog harder. -------------------------------- uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…

Voor Nono

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.756
soms dromen de stenen in het licht van zichzelf soms staan zij gestapeld als muur om een stad soms liggen zij als gevelde vogels op het land in het landschap vol constructie gaan de paden van de nacht hun donkere gang vallen hemel en aarde samen in hun schaduw soms verhardt het water tot zwarte rots tegen…

In het nu. (Haiku’s)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
Naast mijn schouder loopt mijn vriend die niet meer bestaat, schaduw wordt steeds ouder Ganzen in vijvers wat kunnen ze foeteren, bemoederen kroos. Zon beschenen steen, heet zonder af te koelen, zijn in ons, in het nu.…
Pama11 april 2019Lees meer >

winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
hoe de winter zich etaleert in het voorportaal waar alles schreeuwt om warmte en schaatsen als beitels worden gehanteerd om het ijs van weerzien te kloven vogels honen de rijp van takken wijl hun beenderen als vloeibaar leven zich voortbewegen met vleugels door de tot ballast geklonken zware luchten niets is nog zeker, dagen schaduwen…
elze15 november 2019Lees meer >

Onzekerheid schrijft

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
kleuren zien verdwijnen haren pieken waar ooit de zon zijn licht in blonde krullen heeft laten schijnen sferisch omhullen kleren het vroeger goed getrainde en gespierde lijf dat nu met wankele stappen onzekerheid schrijft je bent een schim van je vroeger extraverte persoonlijkheid die in bedeesd teruggetrokken zijn nooit meer een schaduw…
wil melker3 januari 2020Lees meer >

Gedurfd onderscheid

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
jij hebt je mondiaal gekleed met de mooiste fournituren uit een waaier van culturen niet met de stuff van passerende pop ups die nog sneller verdwijnen dan dat zij verschijnen zonder schaduw te laten jij hebt de tijd in regie daar waar lokalen de trends en mode bepalen vleugt al beschaving en kleur herkenbaar voor hen die ook de…
wil melker8 januari 2020Lees meer >

OM NOOIT TE VERGETEN

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
een fraai voorjaar met enkele zomerse weken ach zo eentje zoals zo vaak de laatste jaren om nooit te vergeten en dan toch die schaduw van donkere sombere winterdagen er sluipt iets rond stil doods koud ijzig kil wat wereldwijd is ontdooid een zich vals noemende koning met een zieke kroon strooit zonder dat we het konden weten verderf…
catrinus18 april 2020Lees meer >

Flinterdun

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 422
ik wilde je schrijven op flinterdun papier maar mijn lichtgewicht woorden wilden niet beklijven op wit a-vier schreef zonder schaduw met mijn witte stift het contrast was te lezen als je dat tenminste zag ik wist dat je vingers langs letters gingen om warmte en emoties te vangen die daar achter bleven hangen op het eerste gezicht…
wil melker2 augustus 2020Lees meer >

Liefde op het eerste gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
Als een vogel vliegend door de zon een schaduw in een vleugelslag voorbij, zo vluchtig was jouw blik voor mij op die dag toen onze liefde begon. Onze ogen die bij rond zien elkaar vonden die elkaar onbewust even passeerden, toen snel terugkeerden en elkaar fixeerden naar elkaar staarden van waar we stonden.…
Ruud14 december 2020Lees meer >

de gunst is dogma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dit zijn is het bindend pact de speling der natuur het vel strak op het frame van bestaan dat trekt met ‘t krullen van tijd mijn huid slinkt en krimpt mijn kim daalt neder verstrijkt tot avonduur bochel schaduw verzwindend het tafereel zo is mijn verschijnen versneden naar binnen het moment kromt naar willekeur de kruin uit zichzelf naar…

Dwarse universums

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 552
ik weet dat jij er bent in dwarse universums die ik soms voor de kiezen krijg in schaduw en contrast van verre vroege kleuren woont de wereld van hiernaast waar jij ze vaak op hun aanwezigheid kunt betrappen als zij nonchalant hun gangetje gaan nog is er ook het heerlijk tijdloze mystiek fysieke waarvan ik wel de stof en voiles…
wil melker7 december 2021Lees meer >

Vincent

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.001
De jaren kunnen niet verhullen dat onze oorsprong blijft bestaan, populieren werpen hun schaduw ver vooruit.. voorbij de kalverdijk waar het uitzicht onbegrensd, de paddock gevuld en de verrekijker gelukkige jaren in beeld had vergrootte een dijkvlucht de afstand naar het begin, het verschil zit 'm vooral in de jaren..…
Rob van Tol1 februari 2022Lees meer >

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
– jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd samen voorbij de grens die zich nu wel heeft laten zien… gloeiend, vloeiend, voor de schaduwen…
John Loopstra22 september 2022Lees meer >

Hun adoratie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 479
ik zag je gracieus silhouet in de geur van bos als schaduw op het licht groene mos waar je voeten dwaalden langs zonnebanen die elkaar ontmoetten voorbij de oude stammen waar het leven getekend stond op de bast jij was de gast op de open plek waar herfstblad de loper schitterend kleurde met oogsttinten in een dansant verschijnen…
wil melker23 oktober 2022Lees meer >

De Traan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
Het zijn de krassen op mijn ziel die dieper snijden zonder mes, en toch zo pijnlijk zijn, een gevoel dat als een schaduw vol emotie naast me loopt me nog elke dag in zorgen brengt. Ze zeggen dat ik los moet laten, zeg me dan hoe dat moet.…
Anneke Bakker27 december 2022Lees meer >

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
– jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd samen voorbij de grens die zich nu wel heeft laten zien… gloeiend, vloeiend, voor de schaduwen…

Het bloesembed van een vroege lente

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
De prilste tocht die ik zal ondernemen uit de schaduw naar het andere licht weg van het mogelijk samen verademen een jonge blos ochtendglanzen in zicht leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan van het voorbije dat getekend in mij blijft slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan af naar wat is maar nimmer in het…