Alle inzendingen over stil

8758 resultaten.

Sorteren op:

De straatstenen spreken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Wij zijn gedoemd tot stil Verzwegen neergelegen zijn In dienstbaarheid. Waarom wij lachen, gillen zonder Mond uit vele kelen,want wij Zijn één, veel één, met velen Vertrapt, gekust door Zachte rubbervleug'len En Vergeten. Wij zijn gezien door vele ogen en Niet gezien, haast-ogen Hoog en haastig.…
Henk van Rijn22 februari 2012Lees meer >

Op weg...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Hier is het stil, eenzaam en kil. Alleen de regendruppels op mijn gezicht doen mijn ogen tranen zonder dat ik het wil. Maar ik wil terug, weer naar het licht. Naar het nu en de toekomst, verdergaan zonder te vergeten en herinneringen te bewaren. Te genieten van een nieuwe zonsopkomst, om onbezorgdheid en geluk opnieuw te mogen ervaren.…

Door de polder

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 721
volgden wij de polderroute oude roeiboten aan vergane steigers stoere knotbomen aangetast door de zaag geen nostalgie kon ons bekoren in wat wij zagen zat een vraag hoe lang nog in een droom verloren daar in de polder van vandaag hoe veel nog om er bij te horen met vragend dromen in de maag door de polder met paard en wagen weemoedig stil…
mobar14 april 2012Lees meer >

definitief

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 964
(voor vriend, bij het afscheid van lief) nu jouw aardse wezen eeuwig voortgang vindt ik blijf hier en beleef de warmte nog opnieuw -steeds weer- opnieuw elke dag ik heb jouw beeltenissen opgeslagen in de kamers van mijn hart de mooiste laten stil een glimlach in mijn ziel verdwijnen langs mijn lippen spreekt als immer jouw…

Toba

gedicht
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.429
Ik maak de reis die ik nooit maakte, plan blijf liggen, ik begin hier waar ik ben en nu meteen, wees stil.…

Lege nest

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.072
Het komt hard aan Om te erkennen In te zien En toe te staan Dat het nu stil wordt Je zult moeten wennen Dat je moederplicht Nu is voldaan Je kan ze nu Niet veel meer helpen Ze doen het zelf Zoals het moet Los van het nest Gaan verder leven Zelfstandig worden Op eigen voet Laat het los Al is het moeilijk Voel je je leeg En schiet…

Met donkerpaarse strik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
hun tijd vroeg grijze kaarten met donkerpaarse strik haar laatste wens was anders zij koos voor licht en wit in samenzijn met wilde bloemen die bloeiden aan hun stam een leven lang met zorg gekoesterd tot het aardse zijn voltooiing nam de bloemen wiegen samen op het laatste zuchtje wind stil verwaait de handkus van haar…
wil melker6 augustus 2012Lees meer >

Hun erfenis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
de tijd is in ontstaan heel diep gegaan van golfje naar deeltje molecuul tot cel en winnaar in de eindigheid van het menselijk spel zij geeft de wereldwonderen van ouders als nalatenschap presenteert de schat van heden wij hebben die tijden stil gezet hun erfenis gered uit het verleden opdat zij zullen stralen en leidraad mogen…
wil melker16 augustus 2012Lees meer >

een jaar nadien

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
Antonius leidt nog steeds: ik zoek maar vind de weg rond brokken zelfverlies elk stukje “toen” van jou- mama, verkies en koester ik in rijtjes stil geluk zie ik stukjes levensles, beschreven op een vingerhoed vol kleur jouw wereldreis groter niet maar ook niet kleiner dan de wijs van liefde die er is zo rijk is mijn gemis…
switi lobi22 augustus 2012Lees meer >

Flits

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
Misschien een ijdele hoop; ik was de enige die hem neer zag vallen, stil maar met een felle flits.…

- staal -

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
eens zal ik mijn oor te luister leggen op het harde staal me rusten de vogels zullen roepen de takken buigen, wuiven ik luister naar de verte het zingen dichterbij het landschap traag in stilstand zwijgt grijs in matte nevel het zingen zingt van warmte vol van rust en kalmte ik klink mijn angst aan bielzen en hou me verder stil.…

Van heden naar verleden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.861
het strooit gevoelens in onze herfstwind het wiegt om een plek te geven in ons sluierend verlangen en het weeft woorden in ons samen denken en voelen en beschrijft tekens in ons houvast het verlegt de koers van een schimmig verleden naar een blijmoedig heden niet meer ingeperkt maar ontwakend in een ander stromend licht stil…
Klaes13 december 2012Lees meer >

Gas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
De grond onder het Gronings landschap beeft 'Haar verten wijds en stil', zo spreekt de dichter Toch zegt de meter op de schaal van Richter Dat elk gebouw het binnenkort begeeft Dan zit men in het noorden met de brokken Dus hoogste tijd dat Kamp eens flink gaat schokken.…
trawant8 februari 2013Lees meer >

Ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
Ik sta stil tussen vele Ik sluit mijn ogen En doe alsof ik alleen ben…

droomwens

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
zwaluwen boven de stad ze waren er ooit om mee te schrijven aan een lange zomerzucht maar nu de lucht geen tekens geeft van wetsveranderingen, neemt het af hun graf gegraven door ons, mens op een terras zit stil een jonge vrouw ze droomt in duizend witte tinten over wat ik wensen zou schoon gezuiverd door het bloed van alle dagen…

Hartslag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze legt het huilende kind zacht over haar schouder als ze kalm maar vastberaden langs de rijstvelden loopt het wuivend gewas als fragiele muziek in de wind de hartslag daalt het kind wordt stil geeft zich over aan de tere aanraking van de moeder zij neuriet in harmonie met het rijstveld de wind beroert hun haar een bevrijdende regen…
J.Bakx31 juli 2013Lees meer >

Jouw foto

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Al staat voor mij de tijd stil. Ik kán je niet terug halen. Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat. En in een dieper besef weet ik dat ook. Soms raakt dat even uit het zicht. Maar als ik naar jouw foto kijk, voel ik dat het ook zo is.…

Voel jouw genot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
jij bent anders maar zo eigen wij passen bij elkaar zoals water en een schip als ik jou zie wijzen dan zijn wij samen daar in een weids armgebaar ik volg je geest zonder haar een stapje voor te zijn voel jouw genot maar ook de pijn jij bent mijn maatje maar er is meer na lang stil liggen in liefde varen wij eindelijk weer…
wil melker2 december 2013Lees meer >

Duurzaam

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Ik sta bij elk moment stil vooraan. Jouw karakteristiek blijf ik herkennen. Jouw lach illustreert mijn verlichting. De straal door een wolk aan de horizon. Voorbij gaat de tijd zolang jij bestaat. Jou ogenblik ontsteekt de warmtebron.…

Bereikt.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
En wij staan er niet echt bij stil, nog geen uur, noch dag. Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken wij dat we een eind verder zijn in de tijd. Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…

klein begonnen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
er hurken huisjes langs de dijk een uitwijk als 't regent en als nachtwind snijdend rijt de bomen vangen immer wind daar boven torent Cyriacus, als een wachter en als kind van deze stad zijn koepel huivert rond zijn naam die ongekend in het zonnebad vertelt van nu- en van verleden tijd geborgenheid staat stil in ieder open raam…
switi lobi7 oktober 2014Lees meer >

Telkens staan we voor de dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
We zijn machteloos en stil, geen kleur of lied kan ons bereiken, geen warmte die doorgloeit de kou die ons gevangen houdt. Zelfs tranen kunnen niet de dorheid tot een stromen brengen, er zijn alleen maar vragen en zelfs die verstommen tot een kijken zonder zien, een niet verstaan van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Adeleyd13 november 2014Lees meer >

Met kerst in je haar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 987
jij klokte sneeuw vlokte en hagel zong op de wind je vroor en ontdooide laag in de zon speelde als kind danste op feesten met kerst in je haar naar een knallend nieuw jaar nu krokus je tussen kristal stil bloeit al heel pril de kleuren van lente kust iedereen met die intens stralende lach voor de allerbeste wensen…
wil melker12 december 2014Lees meer >

Het Land van Oneindig

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
Op zoek naar mijn God In het land van oneindig Verdwaald in Zijn wegen Verward door de nacht Op zoek naar het lot Stil en soms eenzaam Te moe en te kwetsbaar Beperkt in mijn kracht Op zoek naar mijn dromen Mijn passie, mijn pijn Vertrouwen, verlangen Mijn 'ik' om te zijn Mijn God, geef mij Liefde Laat me vrij, laat me…

Boos

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 927
alles mij gegeven Want ik lust het verdomme niet Ik wil het niet vreten Ik kots het eruit Als diarree gescheten Komt het mijn lichaam uit Misselijk van de oorlog In 't klein en in het groot Ellende niet te verteren De grote en kleine dood Hou alle troep maar bij je WANT IK WIL HET NIET Ik heb genoeg aan mijn eigen Stille woede En stil…

Onverbloemd

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 623
rond de volle maan las ik mijn dichtverzen schrijfletters uit mijn diepe innerlijke lagen in ogenblikken van verstaan zag ik dezelfde vragen het muurbloempje bloeide nog wat verder open de wereld stond een beetje stil waar benen doorlopend trilden het ingetogen middelpunt in een bijna schuchtere nacht heeft links en rechts wat…

Allerzielen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 663
Vandaag spreek ik de namen uit van mensen die zijn voorgegaan en eer de waarde van hun leven met de liefde mij gegeven tijdens aards bestaan blader ik door de gedachten dan zie ik hun gezichten weer en klopt het hart de klank van toen we samen lachten hoe krachtig voelt het zijn van ieder die mij dierbaar was en is gebleven stil steek…
sacrajewa2 november 2016Lees meer >

Ahmad Joudeh

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
hij danst een pad tussen het puin de danser van Damascus muziek klinkt in zijn hoofd onhoorbaar voor publiek zon verlicht het grijze stof dat schuift en waaiert door het denkbeeldig huis dat hij nog ziet ik zie alleen een platgebrande stad verdwaald huisraad speelgoed dat verdwaasd getuigt hij danst stil en sereen zijn…