Alle inzendingen

Ze vinden mij slordig, chaotisch dat ik niets afmaak, dingen laat liggen dat ik steeds aan iets nieuws begin ook met praten van de hak op de tak wel vermakelijk, leuk aan tafel maar niet als basisgelijke, te gek werd zelfs vaak prutser genoemd wel een leuke visie, maar geen vorm om over ...

er is geen oor dat dichtgenaaide spraak hoort elk woord blijft steken in mondmoeras, in weerwil tegenzeggelijk, onwaarschijn, veredeld gedoofd als een stormvulkaan onder zalvend oppervlak ik hoor een voorschot op onredelijke stilte

Geurende bloesem kronkelt rustig opwaarts langs takjes naar het licht daar waar liefde zich ontplooit... terwijl... het zonnetje glimlacht!

Onstwedder Holte glooiend wijd machtige stuwwal uit de IJstijd Onder de wolken die ik zie is het landschap pure magie Aan de Holte aan de straat een huisje waarop staat 'Zadowolony' als je het niet weet neem Google translate Pools voor 'tevreden' Opbollende akkers zonneschij...

O zonderling het zoet genot der zonden Het liefst de liefde, in het samenzijn O nectar, godenspijs, o ambrozijn Als amoureus elixer...ongebonden

Wees niet bezorgd, want sterven is doodeenvoudig – Iedereen kan het.

moeders gaven ons het leven te vieren terwijl zij ons houvast bieden als zijn zij een schaduwrijke boom die ons altijd schutting geeft moeders zijn de rotsen in onze branding die ons steun en toeverlaat geven als de aarde met water en voedsel voeden en laven zij ons koesterend moeders...

niet te hoog vliegen blijf uit de buurt van de zon vloeibaar wordt het was

ik zag hoe zij het gordijn scheurde dat zon kleurde uit de eerste hand ze humeurde morgens vreselijk had aan ochtendlicht altijd al het land er was geen verontschuldiging zon watervalde ongestoord de kamer in ze is snel weggegaan heeft als genoegdoening alle deuren van het huis...

Nabij de poort die mensen koppelt, met de stad en met het groene land, ligt het Amersfoorts Lokaal. Vanouds kwamen hier burgers samen om samen naar de markt te gaan. Ooit werd hier groene zeep gemaakt. Nabij de Eem, die tijdloos stroomt. Nu wordt hier toekomstige tijd, uit vervlogen tijd...

Mijn haar groeit door, de kapsalon was dicht Wie wil dat nog, zo’n matje in de nek Ik geef het toe, ik loop compleet voor gek Die wilde lokken zijn echt geen gezicht Hij mag weer open nu, gelukkig maar Ik zat echt met de handen in het haar

Om zijn woede te koelen laat hij gewetenloos degene die hem het meest nabij zijn bloeden geen band met navelstreng kan het verhoeden O konden ze hem maar genezen om weer een normaal mens te wezen met een warm kloppend hart en plezier in het leven met al wat dierbaar en lief is om hem h...

om kunst te vangen moet je goed leren vliegen alvoor ... te zweven

waar ben je nu je gesloten huis het geschuif aan de andere kant van het laken verraadt? ik sta buiten, waar ik mij verwar met een rozenstruik in de regen. het plafond prikt reeds met blauwe naalden de dageraad in mijn blote rug zoals mijn voeten zoeken naar je fundamenten. ik wil ...

Laten we vergeten dat we waren te gedogen om niet te verleren verwaaid, verstrooid geroofd in onwetendheid vloeit helder bloed uit onzichtbare wonden vreugde raakt de pijn, bijna volmaakt refrein, uit de poriën van het lot gedragen, gedachten onbesuisd niet geringd, vogelvrij, de...

Dans maar, doe maar, op mijn graf. Dans van woede, dans van bevrijding, dans van heel diep weggestopt verdriet.

De ochtend is zeer fraai met de magische zon en de blauwe lucht waarin vogels de morgen wakker fluiten. Het is fascinerend, hoe de dag begint. De deuren zetten we langzaam open, om de warmte te kunnen ontvangen. Het ontwaken in stilte is verbazingwekkend, genietend van de kleur van ...

Hij heeft van die dagen dat hij het is vergeten vergeten te glimlachen bij het opstaan, dat heb ik hem nooit verweten al kan ik het soms niet vergeten los te laten. Vooral toen het winterkoude was, ik nog maar pas van het onheil had vernomen, had ik langer nodig van deze ernst bij te komen....

Lief duifje! in uw tedere toon Hoor ik een liefdesklacht. Gij zucht uw koe-koe-roe-roe-roe Zo innig smachtend uit. Het galmt door 't hol en statig bos, Een echo bauwt het na. Ik luister, en ook in mijn hart Roept nog een echo na. Werd u uw gaaike ongetrouw? Of nam een roofdier 't weg?...

onleesbaar zijn de woorden oud, de zinnen versleten vergeeld papier de kaft bind niet meer een uitgekauwd verhaal op een of andere manier niet helemaal uitgelezen nu vallen de pagina’s door elkaar op de grond er is geen touw aan vast te knopen toch wil ik weten in welk hoofdst...

Wat zegge ze van Rotterdam? ze zegge dit ze zegge dat ze zegge maat wat... Ik zeg je: 't is een schat van een stad een schat aan verleden een schat aan heden een schat aan toekomst een schat aan moggelukheden Rotterdam 'n schat van 'n stad dat zeg ik je!

door me plotseling te realiseren dat we hoogstwaarschijnlijk de ergste corona perikelen overwonnen hebben vervult dankbaarheid mijn hart met de zon hoog aan de hemel lik ik genotvol de slagroom van mijn ijsje vanuit een nieuw verworven stukje vrijheid vervult dankbaarheid mijn hart

Geef me vleugels om te liegen geef me vinnen om te vliegen geef me woorden om in rond te zwemmen en vaste leidsels om mijn fantasie te temmen geef me al omvattend water bij het doorklieven van de lucht en ook ik zal me bedienen van gesnater weerspreek daarmee elk vals gerucht en...

(een gedicht op maat, voor de dichter met de hoge zuurgraad) Je ziet het meteen, hij leest mijn gedicht, en ik voel het direct aan mijn water, dit hier is een echte humorhater. Zijn mondhoeken naar beneden gericht. Hij is alleen met zichzelf in z'n sas, want deze persoon, dat kan niet miss...

Geen opwellingen alles rustig en geregeld heggen recht, paden betegeld gras gemaaid, gesnoeid prima beekdal van de Ruiten Aa vriendelijk, doe maar gewoon het is het dorp waar ik woon. Mensen doen hun eigen ding helpen elkaar onderling wat ligt in hun privé sferen heb je maar te respecte...

De dagen sleepten zich voort, op weg naar weken en maanden van gemis, seizoenen wisselenden. De pijn om het verlies vervaagt, maar niet de herinnering aan wie je was.

Mijn vriendin trouwde, we kennen elkaar niet meer – elkaars geheimen.

Het is de middagzon die keet schopt en striemen licht spettert de goesting uit haar bekken strooit het is haar lust die de einder raakt en alles van goud maakt met de dood in het onderpand zoogt zij met haar borsten de glorie in de mond van het leven

De zon schijnt overtuigend met een fraaie mooie lucht. Vogels hoor je, het blijft prachtig. Een mooie versoepeling is er weer bijgekomen niet iedereen tevreden, maar dat kan ook niet. Het kabinet probeert het zo goed mogelijk te doen met goede adviezen van het RIVM. Natuurlijk ko...

van daken wil ik de belofte horen laten dat de deuren weer langzaam opengaan die het dodelijk gevaar van de pandemie ons de wereld tot een postzegel maakte het is tijd een lied van hoop te zingen te midden van de historische dreiging als bewijs dat licht de tunnel eindigt die ons al zo lan...