6044 resultaten.
Dat het anders is
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
596 Honderd keer per dag
Vertel ik mezelf
Dat wat er achter
Me ligt toch zo
Langzamerhand wel
Een keer verwerkt
Moet zijn - tijd
Die alle wonden heelt
Zegt mijn verstand
Tegen de mens die
In mijn lichaam
Woont - zo praat
Mijn verstand tegen
Me aan - maar 's nachts
Als de slaap mij in
Haar greep houdt
Schreeuwt heel mijn…
Omdat het niet in je zit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Waar de schepping
De gave van het
Woord gegeven
Heeft aan hem
Die mens genoemd
Wordt, die met
De gekozen woorden
Evenveel de waarheid
Spreekt als de leugen
Snelheid verschaft,
Is jou die keuze
Niet gegeven -
Je bent die je
Bent, ogen die
Alleen de waarheid
Kunnen spreken
Omdat liegen je
Niet gegeven is,
Omdat het…
Zoals je gekomen bent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Ogen die niets
Meer zeggen
Gummi-achtig gezicht
Gekomen met de tijd -
Groeven van
Pijn en verdriet
Die zo lang je
Aangezicht tekenden
Hebben je verlaten
Je naakte zelf
Dat zich heeft
Opgerold het enige
Dat overblijft,
Vijfentachtig jarige
Foetus die ernaar
Verlangt te mogen
Gaan zoals je
Gekomen bent…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.
Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd…
In de naam van ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 verstrikt in 'n regime vol geheimen
waarin zij langzaam aan
haarzelf verloor
volgde zij haar hart
en koos voor hem
ondanks afkeuring van
nimmer zou zij liefde ervaren
maar voor altijd gevangen blijven
tot de haat uiteindelijk overwon…
Orfeus
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.211 Had Orfeus niet Eurydice gedood
Door zelf te hunkren naar haar levende ogen,
Voor eeuwig had hij haar in ’t licht gevoerd.
Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.
Nu bleef zijn hunkren als een open wond
En ’t lied van nederwaarts gericht verlangen…
Als het eb geworden is in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Lichaam dat
Met gesloten
Ogen tot
Rust komt,
Spieren en
Vezels waar
Alle spanning
Uit verdwenen
Is
Alleen de adem
Nog die merkbaar
Aanwezig is, die
In en uit gaat
Met het aanrollen
Van de branding
Die ik in
Het onderbewuste
Hoor -
Na de ruisende
Vloed is het
Totale rust
Die overblijft
Als het in mij…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 De schaamteloosheid van de onmacht,
verminkte tijd verruil ik met een open plek
verbannen naar deze rustplaats, waar
een zonnestraal zich verveelt in mij
herinneringen van geruis uit het heelal
vervalt in de moedwil van gedachteloosheid.
Tot de vuurtoren met inscripties weer verrijst
malende wegwijzer naar de draaikolk van fortuin
naar…
Horizon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Je bent er al
achter schaduw van verleden
verander je van aandacht
op plaatsen van bestemming
er staan geen hekken
wegversperringen of deuren
niets markeert de grens naar het niets
maar je geeft niets om de leegte
dit is ons liefdeshuis om in te leven
als omhulsel gebouwd voor ons bestaan
dit is onze danszaal onder een heldere hemel…
Reis door de pijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
457 Als het leven
Dat je leidt
Enkel nog uit
Pijn bestaat
Als elke millimeter
Die je aflegt
De pijn in lichaam
En hoofd vermeerdert
Als alleen pillen
Je nog kunnen
Beschermen tegen
Het ondraaglijke
Dan is daar
Goddank in de
Verte een streepje
Licht dat mijn
Lijden stukje
Bij beetje
Wegneemt…
Gewoon te erg geworden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 Als de pijn
In je hoofd
Gewoon te erg
Geworden is,
Je het leven
Dat over je
Heen walst
Geen weerwoord
Meer kunt bieden
Pak jij een schaar
En begint op
De tafel hier
Voor mij het
Tafelkleed dat
Je met veel
Liefde hebt
Uitgezocht
In stukken
Te knippen
En terwijl dat
Wat je lief
Was in zichtbare
Stukken uiteenvalt…
Dat je teweegbrengt
gedicht
3.6 met 10 stemmen
20.754 Dat je teweegbrengt
is van meer belang dan
wat je teweegbrengt…
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen,
Sta jij frites
Te bakken in je
Eigen tent…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
wachttijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
415 nu ik me verberg in rode wijn
helpt het niet, verdooft ook niet
maar mijn denken keert zich tegen kou
een “hou van jou” is niet genoeg vandaag
en ik wil meer in vingers over huid
elk geschreeuw is mijn geluid
en elke zucht verwoordt mijn hart
in duizend
snelle slagen
angst bekruipt de zwarte kragen
waar een witte woede brandt
mijn…
Klamme deken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Met nostalgische blik
Terugkijken op wat ooit
Het naberschap heette -
Buren die
Elkaar niet links
Lieten liggen
En verantwoordelijkheid
Namen voor elkaar
Uit naam van saamhorigheid
Zo was het immers, in
De jaren vijftig, toen
Geluk nog heel gewoon was
In regio's waar het
Naberschap leek te zijn
Uitgevonden - nu er
Meer…
Troostrijke plek voor iedereen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een eenzame linkerschoen
De jongen die altijd
Wordt overgeslagen
Een overbodig geworden
Typmachine - ons hotel
Heet niet voor niets
Hotel Perdu - een troostrijke
Plek voor iedereen die
Iets uit te zoeken heeft -
Als je bij ons binnenkomt
Meld je je gewoon
Bij de receptionist
Die alle talen van
De wereld spreekt
En elk verdriet…
Op het erf van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 September drie-en-zestig
Zon die te lonken
Aan de hemel staat
Koeien die dartelen
Alsof net het
Voorjaar is begonnen
En vliegen die
Zoemend langs mijn
Kinderjaren gaan -
Onder goedkeurend oog
Van honderden goudsbloemen
Die het perk van mijn
Jeugd omzomen -
September tweeduizend
Dertien - loom als toen
Die dag - als ik…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Zou je mij willen beloven
dat de duisternacht verdraagzaam blijkt
voor alle mensen die lijden
in ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd…
Als alles stroomt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
435 Waar modder wordt
Uiteen geslagen
Blokkades opgeheven
Adem die stokte
Weer wordt vrijgegeven
Stolsels verpulverd
Als waren zij er
Nooit geweest
Alles stroomt in mij
In handen van Hem
Die in mij alles
Goed maakt en geneest…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Mijn dagelijks sterven
herkent zich in de strijd
met de kleine dood van
afscheid na een moment
van minnepozen, richtpunt
op een schaduwblos in
spiegelschrift van de tijd.
Gedoopt in trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
een laatste hoofdstuk en
dunt mijn taal langzaam uit…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 De stilte druppelt op de vloer
en trekt de ruimte leeg.
In het vacuüm van verloren zijn
wandelt het weten rond.
Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
Sterven of leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Van het sterven
kijk
daar is er licht
van het leven
kijk
daar is de duisternis…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Die ik ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ik ben die
Ik ben -
Maar wat is
Mijn schaduw
Dan, is dat
De indruk die
Ik achterlaat
Als ik er
Niet meer ben?…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…
Veertje van de vrede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Terwijl de wind
Met verwoestende
Kracht om zich
Heen grijpt
En al het zijnde
De angst van zijn
Leven aanjaagt
Zie ik midden in
Die orkaan dat kleine
Veertje liggen, gewoon
Op de grond in het gras -
En met geen mogelijkheid
Is zij van haar stuk
Te brengen, terwijl de
Storm over haar raast
Brengt de zwaarste
Stormvlaag…
Ganzenvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ganzenvlucht die over
Kwam juist op het
Moment dat het leven
Mij bijna het leven
Benam, wiekend naar
Verte, naar horizon,
Naar verse, vrije lucht -
Al gakkend bracht
Ze mij zonder
Het te weten
Mijn leven bij
Me terug…