4157 resultaten.
Insluipende kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik voelde het
zachte vlagen
van de vluchtige
wind in haar
dromen ze zat
in ontspannen
stilte te bekomen
haar ademhalen
had de ronde
ondertonen van
tevreden zijn
over een pittige
discussie hoe het
leven in het spel
van geven en
nemen soms uiterst
merkwaardige
wendingen kent
vooral bij het
laveren op woelig
water is snel
averij…
De pijn dieper steekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 nog altijd
brandt van
binnen de
intense strijd
tussen zekerheid
en het dansen
op het scherp
van de sneden
die liefde uiterst
pijnlijk laat splijten
meteen het vers
rode bloed doet
vloeien in plaats
van de gevoelige
warmte van kus
knuffel en je
sterke hand die
voelen als geluk
waar ik oh zo
voorzichtig mee ben
omdat de pijn…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
DIEP IN MEZELF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 ergens diep in mij
ligt een sleutel maar
ik kan er net niet bij
ter ontsluiting van en om
te ontdekken wie ik eigenlijk ben
van een afstandje kijken en onder
ogen zien wat ik van mezelf niet ken
met het gevaar te stuiten
op minder mooie verhalen
en in een bos vol van
emoties te verdwalen
maar is het wel nodig
al dat gegraaf in je diepste…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 de gemeente
was zacht en
begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen…
Houvast
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
515 Één ding hebben mensen altijd nodig.
Het is de zekerheid over iets dat blijft.
Zo iets als dat de zon en regen elkaar altijd opvolgen.
En zodra wij dat niet meer hebben,
is er die onzekerheid.
Het niet weten wanneer het droog wordt.…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
[ Een dichter die huilt ]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
473 Een dichter die huilt
schrijft geconcentreerd, gebruikt --
zijn tranen als inkt.…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ik had
mijn handen
tot vuisten
gebald maar
vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn…
Loslaat Haiku
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
713 Onzekerheden
Ze horen bij het leven
Tegen wil en dank
Ze komen voorbij
En soms ook even binnen
Tegen dank en wil
Een knoop in je maag
Tranen die blijven stromen
Tegen de stroom in
Want niets is zeker
Het moment dat we hebben
Is al wat er is
Daarom is het ook
Belangrijk om te leven
In het hier en nu
Want het is…
De puzzel van je ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog heb ik
niet de puzzel
van je ziel
gelegd
verblind als ik
ben door de
schittering en
kleur van ook
jouw kleinste
stukje hemel
in majestueuze
lijnen kan ik
vrij snel de
immense
schoonheid en
grootsheid van
jouw relatie met
het universum
in forse oplichtende
streken penselen
want daar waar
het firmament
in sterren jouw…
Café De Koningshut
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik heb wel eens iets teruggehoord
van een zus of buur, iets van vroeger
dat mij bijzonder maakt, ach ja
rondgereden door de gewesten
word ik niet meer, in een draagstoel
achter op papa's bagagedrager
met weerhaakjes in mijn huid
die het licht weerkaatsen
met koninklijke allure
nee, kleurloos ben ik niet
al heb ik geen franjestaart…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 plooi het toe,
zet je nagel op de vouw,
beëindig het, verzegel het.
(het glas valt uit je hand).
zwijgen is soms meer dan een plicht.
het is voldoende,
oppert ook een klerk met kennis van zaken,
zó de trappen af te kunnen dalen,
éénmaal en voet na voet nauwkeurig
dat dalen in je ziel te kunnen kerven,
dat wat volgt daarvan herhaling is…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Curriculum vitae
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Voor school was hij te wild.
Zijn jeugd heeft hij verspild.
Hij schreef daar vaak iets over.
Al schrijvend werd hij schrover.
Hij had veel op zijn lever.
Al schrijvend werd hij schrever.
Hij schreef met steeds meer ijver.
Al schrijvend werd hij schrijver.
Met dank aan Raymond Queneau, die schreef:
C’est en écrivant qu’on devient écrivon,…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
mama
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.072 Een grote warme traan
Ik kan er niets aan doen
Als ik mij weer even kind waan
Als ik denk aan toen
Rolt over mijn wang
Het kost moeite terug te kijken
Voor de herinneringen ben ik bang
Maar weet dat zij mij kunnen verrijken
Heb moeite met het verleden
Heb het heel diep weggestopt
Gelukkig leef ik in het heden
Emoties niet langer opgekropt…
mijn gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 Ik hou van jou en blijf je trouw kan iedereen,
maar emoties overbrengen is moeilijk we zijn tenslotte niet van steen..
Je hoopt dat iedereen je gedicht leest en voelt,
En dat ook iedereen begrijpt wat je bedoeld..
Als de mensen je gedicht waarderen ,
en ze blijven lezen ja zelfs meerdere keren...…
vertelt in steen verhalen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
859 ik heb je steen gekloofd
zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.023 Ontspanning die de diepste emoties
eindelijk kan ontsluiten.
Het stormt inwendig, vlagen herinneringen
slaan striemend neer, woelen, razen, botsen,
zo dicht bij de oorsprong.
Puur.
Even geraakt door een kille luchtstroom
vertroebelt de spiegel.
Een rimpeling schuift over het gladde vlak
vanuit het midden naar de oever.…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
hemel lichaam
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.095 Als ik mijn ogen sluit, kijk ik de toekomst in
Kinderen die opgroeien, mensen die ouder worden
Als ik mijn ogen open, stromen mijn emoties
Vreugde, pijn, geluk maar ook verdriet
Als ik mijn armen open, sluit ik ze
Om geliefden vast te nemen, een knuffel te delen
Als ik mijn handen uitsteek, draai ik me
Om dierbaren een hand te schudden…
Ik laat jouw beeld......
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.056 Leg mijn kleren netjes aan de kant
Zak zachtjes het stille water in…
Wordt door emoties overmand
Met krachtige slagen zwem ik weg
Mijn lichaam ontspannen en naakt
Langzaam verdwijnt alle pijn…..
Welke mijn hart heeft doorgemaakt.…
Liefde Bloost
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
3.129 Weelderige wolligheid
Liefde nog pril en broos
Zijdesatijn teer en zacht
Fluistering zo ademloos
Fluwelen huid strelend
Gevoelens mooi zo intens
Lippen gloeien vol vuur
Vervlochten liefdeswens
Donsjes dansen emoties
Wonderlijk door ons heen
Kriebelen teder mysterieus
Verlangende liefdeszweem
IJskristallen zijn gebroken
En smelten…
Alles al gezegd
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.279 Heb alles al gezegd
en alles al geschreven
Leeg ondanks alle ervaring
en al wat 'k heb mogen beleven
Gevoel steeds meer afgevlakt
emoties geen pieken en dalen
Vroeger was ik een "brenger"
tegenwoordig alléén een "haler"
Bang mijn gevoel te tonen
bang voor een kans op geluk
Tenslotte ging alles steeds fout
en elke relatie ging stuk…
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
MAG EEN MAN NIET HUILEN ?
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.701 Er is niks mis mee als mannen huilen
en als ze hun emoties laten zien
staat het ergens dan geschreven dat
een man niet huilen mag misschien ?
Een man die tranen durft te tonen
DAT is pas een echte man
die laat zien dat hij een MENS is
daar krijg IK warme gevoelens van.…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het verleden
Langzaam van mijn huid gegleden
Slachtoffer van mijn eigen verlangen
Emoties…
Tweetalig (prozagedicht)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
753 Onze taal is jong; onze oudste taal is nog
altijd aanwezig, de inwendige taal gevormd
door gevoelens en emoties, de taal van
onze dierlijke voorouder.…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 "Begin een droom"
fluister je
jouw lach waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je…