26801 resultaten.
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.168 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.
Er zijn van die dagen,
dan doe ik van beiden iets
Dan doet mijn schaduw
ook nog wat…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!
Cafégeroezemoes -
geluiden
die…
Dageraad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
566 In heldere eenvoud zijn -
het verstaan zonder woorden
Niet verstrikt in droom en gedachte
die in golven gaan en komen
En in liefde gaan
het hart een kalme nachtzee -
lichtbundel die door het donker glijdt -
door een nieuwe dageraad gedragen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.
Als ik daar…
Uit aarde en van turf dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Woel me gedachten malend
Naar het eind van deze nacht
Slaap heeft het al weer
Verloren van dringende
Gedachten die door farmaco
Een tijdlang waren stilgelegd -
Nu zijn ze er weer, gedachten
Van toen, gedachten van nu,
Gedachten van straks als
Het leven er niet meer is
Dichtbij de aarde voel ik me nu
En de turf waaruit ik geboren…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
notitieboekje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
664 soms
wanneer je verre reizen maakt
dan moet je soms noteren
iets bijzonders misschien
of misschien iets heel gewoons
een mooie plek
een speciale ontmoeting
of
zomaar
een dood vogeltje
op het trottoir
dat je opeens
verdrietig maakt
een heerlijk gerecht
een telefoonnummer
reizigers die vrienden worden
of misschien zomaar…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.
Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Onrust vind ik alleen daar
waar rust ontbreekt...
steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
het woord is aan hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 de laatste tijd heeft hij het gevoel
dat er geen speciale reden meer
is om langs te komen
hun verliefdheid schijnt al voorbij
als ze weer eens afspreken ruikt
hij een ander soort parfum. draagt
ze een ander kapsel en heeft ze
weinig tijd.
op zijn vraag wanneer ze elkaar weer
zullen ontmoeten zegt ze tamelijk
arrogant
geen idee , je weet…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij ontwaakte ook, langzaam…
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.
ik begreep…
Willens en wetens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Wanorde, zo noemt
Borgdorff mijn poëzie,
Maar dan wel gedeeld
Door twee, regels die
Willens en wetens
Door midden zijn gehakt
Door de mens die
Ik genoemd wordt,
Oogluikend toegestaan door
Hen die ook in mij wonen -
Gebroken regels getuigen
Van een gebroken ziel,
Brokstukken poëzie
Van hem die aan zijn eigen
Ik ten slachtoffer…
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 In liefde opgedragen aan Hennie
Dagenlang had ik je hand vastgehouden,
Om je tot in de eeuwigheid niet meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon…
Alle vloeken passeren de revue
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 In mijn hoofd bonkt het van de foute woorden,
zal ze niet zeggen of schrijven,
maar die hufter vanmorgen die het nodig vond
een woning te overvallen,
zou niet alles moeten krijgen, wat ik hem toewens,
want dan zou het hem niet goed bekomen,
echter:
In mijn hoofd vloekt het!…
Dagboek van een slak
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Wiens leven zich
Grotendeels in het
Verborgene afspeelt,
En kans ziet verse
Blaadjes te snoepen
Die zorgvuldig waren
Opgekweekt
Laat balorig een
Zilverspoor achter
Op de begane grond:
Ze zullen potdorie
Weten dat ik hier
Geweest ben…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
De Hof van Eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 zondag 13 september
Hemel en aarde
het planten van planten
zaaien in kleuren
oogsten van geuren
tussen de bomen
midden in lucht en licht
vormen samen
de mooiste start
om zo tot de
Schepper te komen
ze spreken
goddelijke woorden
die liefde omranden
in het hart gericht
dat noem ik pure
Liturgie met het…
Zoals een film
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik krijg een filmpje binnen van mijn dochter,
waarop mijn kleinkindje de filmster van dienst is.
Hij sluipt de kamer rond
Gaat op verkenning naar een pot met plant.
Likt aan de schoenen, aan de vloer
Alles waar hij zijn tong kan aanleggen
moet eraan geloven.
Hij wilt de bloembak gaan verkennen
maar een harde neen doet hem opschrikken.…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Geamputeerd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
636 In de doorwaakte nachten
was de liefdeloze leegte
schrijnender dan ooit
geamputeerd
van mijn demente maatje
huilde in stilte mijn gewonde hart
de innerlijke kracht die ik eens bezat
werd mijn grote kwetsbaarheid
want in de schuchtere ochtend
voelde mijn kussen nat…
een wens voor 2017
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
705 intens mooi gebaar
leef in vrede met elkaar
gelukkig Nieuwjaar!
Johny Donovan,2016…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…
Geweven momenten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
828 Zijn leven bestaat uit
aaneengeweven momenten
geregen
als de kralen
van een rozenkrans
op de eenzame weg
waarvan je het eind niet ziet
daar ligt het moment
van acceptatie en verzoening
van realiteit
dat geen genade kent…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Aan Mijn Mensen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
582 Wat ben ik trots
Op jou, op jullie
Wat overweldigt mij
Jouw schoonheid
Jouw geheimen
Ken ik, zie ik hier
Jouw angsten schijnen door
In je lach
Maar je hebt toch
Zoveel gevochten
Bent zoveel gegroeid,
Zoveel geweest
Alles van jou
Dat is mij zo lief
Ik ben zo blij
Op jouw zijlijn
Ben niet zo bang
Me te overschijnen
Dat doe je…
Erasmus, een hartenkreet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Waar ik mij goed voel
ben ik thuis!
Desiderius Erasmus…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…