7480 resultaten.
Wit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 Wit is de kleur van bevrijding
Verlichtend op deze donkere dagen van wintertijd
Beschermd door een engel,
neergestreken in vlokjes op deze aarde
Met de liefde nog zo intens
Alsof zij nooit gebroken is…
ijsballet - haiku
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
927 op zoek naar een wak
waggelen twee witkonten
net geen zwanenmeer…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
Regenbehang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
601 Jouw sterven
is nog heel dicht bij me
en lijkt langer te duren
dan de dood
waarmee je inmiddels
vertrouwd bent
ik heb de regen
van het behang verwijderd
bloemen op het balkon gezet
om daar verder te sterven
achter het regenbehang
van de hongerwinter
die jij voor me achterliet.…
Ligt star in het wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 het vallend blad
is gehard onkreukbaar
door regen en vorst
wat in een
speelse lente begon
volwassen werd in zomerse zon
tot vrucht kwam
en rijpte in kleurrijke
herfstige dagen
ligt star in het wit
bevroren maar haar sporen
worden weldra geboren…
Cyclisch gedicht
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.119 We banjeren door een besneeuwde vlakte
Hoe dankbaar is dat knullige geknerp
Als klaaglijk conversatieonderwerp
Bij klappertanderige straatcontacten
Maar ja, 't is iets om even uit te zitten
Daarna gaan we weer zeuren om de hitte…
Fantoombomen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Zwaar is het zwerk
boven de onbestaanbare
gepentekende silhouetten
Ik betast de lome lijnen
van deze fantoombomen
uit een verloren Oriënt
doodstil verwoorden ze
wat onuitspreekbaar is
Met gesloten ogen verlaat
ik het veld van verbeelding
met deze momentopname
voor de eeuwigheid.…
winterglinster - haiku
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
637 bevroren druppels
schitteren stralend de zon
helder als kristal…
Sneeuw
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
548 Het grauw van late herfst verdwijnt.
Winterdekens schudden de aarde suiker wit.
Gestampte sneeuwmuisjes onder het lopen.
Mijn ogen verorberen dit pure en echte.
Snel, snel nog even voor de strooiwagen verschijnt.…
Winterdorp
gedicht
3.0 met 20 stemmen
8.376 Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep…
Sneeuw
gedicht
3.6 met 20 stemmen
9.954 Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.
Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.
------------------------
uit: 'Bladstil', 1977.…
haiku
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
540 een witte deken
van onschuld vertoont smetten
dooi doet zijn intrede…
De komst van het licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Kou regeert het land
vorst houdt de grond in zijn greep
de dagen lengen.…
Krokussen
gedicht
3.5 met 15 stemmen
7.305 Met een nog koude hand
liefkoost ontwakende aarde
de krakers van het ijskasteel
----------------------------
uit: 'Geen hemel zo hoog'.…
Als de lente lonkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
626 heb de herfst
van me afgegooid
met storm
de bladeren weggeblazen
kaal en knoestig
is wat blijft
met trots draag ik
het eerste ochtendrijp
ga weer het spel
met regen sneeuw
en hagel aan de winter
is nog niet gedaan
maar als de lente lonkt
schieten zo
de nieuwe scheuten
uit mijn oude stronk…
wintertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 geen gouden glans
van zomerdagen
geen late avond
met rode gloed
maar kou en donker
in onbehagen
wat is er nog
dat ertoe doet…
Mannah uit de hemel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
519 als klaver vier
wolkt geluk
de hemel blauw
ploegt rijkdom
door het arme land
haar nieuwe voren
mannah uit
de hemel wuift met
dikke aren in het koren
maar herfstig sparen
was vergeten toen
winter zich liet weten
de klavers zijn bevroren
geluk is geen lang
leven meer beschoren…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 En toch...liepen wij samen arm in arm
door de wit besneeuwde velden
en voelde winter nooit zo warm
als toen ik jou mijn droom vertelde.…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Scheefhangend de oude treurende wilg
overhangend zijn kale takken de ijssloot.
Zachtjes bewegen de slierende vruchtdragers
in de frisse winterwind als stijve dikke haren.
Eronder glibberglijden de eenden naar
het door kinderwanten in het wak gegooide
in hapklare blokjes gesneden brood.
Het ijsgat, opengehouden door de bewegingen
van ganzen,…
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320 in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
Nu dat het jaar is oud en wit
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.528 Nu dat het jaar is oud en wit
En elk in zijn behuizing zit
Over het vuur gebogen,
Nu zal een wakkre zang opgaan
En dreunend aan de zolder slaan
Rumoerend in den hoge.
Hoe zit de huisman breed en goed
Op zijnen stoel en welgemoed
Keert hij de rug naar buiten
En tegen kou en overlast
Noodt hij de vrolijkheid te gast
Met neuriën en fluiten…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…