4766 resultaten.
DE SCHILDERIJEN VAN KAREL ...
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.059 En de aquarellen van Hoereboer,
de beelden van Kees, de litho's van Neel,
de mozaïeken van Keesje zijn stoer
van aanpak, transparant, sterk en beeldend,
verrassend opmerkelijk veel
belovend.
En de compositie is
jezus natuurlijk de compositie is
origineel.
---------------------------------------
uit: De huisgod spreekt (1964)…
Kerstkaart van...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
918 Zeker de kleinzoon van,
ontroerd, kwam zijn opa nu in beeld
hoe hij nog alles wilde doen met mij
nadat hij hoorde nog maar een jaar te hebben.
De landrover die hij kocht
en met mij, wandelaar,
door de stille bossen wilde rijden,
de weekendjes Ardennen,
de grote laatste vakantie,
en nog een vakantie voor de boeg, geboekt, geannuleerd.…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 Er heerst voor altijd droeve alteratie
over Hrabove in de oblast Donetsk
verbijstering rits men niet meer dicht
bewoners blijven verstoken van stilte
meer nog kommer over verre grenzen
waar knuffels en beelden domineren
onder ronken van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Groot is uw doel, mijn zang: Een jeugd van weelde,-
maar ook van smart, - 't herscheppen met die beelden
die mij omruisten...sinds ik Dichter werd!…
De Aardappeleters
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Een alledaags tafereel,
Dat een historisch beeld schetst
En ons iets over de armoede doet beseffen.
De schilder schildert
En trekt de argeloze kijker mee in het tafereel,
Neemt hem als het ware mee in zijn tafereel.
Een Brabant's samenzijn rond het aardappeleten.
Laat de toeschouwer getuige zijn
Van een sober alledaags leven.…
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Wij zien beeld en horen geluid.
We lachen of huilen tranen.
We denken en fantaseren.
Over plezier. Over liefde. Over leed.
Pas wanneer de film echt is afgelopen,
beseffen we waar we naar hebben gekeken.
Naar het witte doek in ons hoofd,
waar gedachten komen en weer gaan.
Dat stille witte doek. Dat zijn wij!…
Osewoudt en Dorbeck
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 De foto en het negatief;
De beelden uit het menselijke archief
Van de een en de ander en hun egotwisten.
Wat Osewoud niet is en Dorbeck kan zijn
Valt in de realiteit niet te bewijzen.…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen…
Literaire wegen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
591 Naar mijn bescheiden mening is mijn
boekwerkje met minstens zoveel passie
en kunstkunde gemaakt dan een werk van
Van Gogh, alleen blijkt het visuele
directe nog steeds hogere ogen te
scoren, dan de beelden oproepende
literatuur, wat bij de meesten
qua kunde spaak loopt.
Door de visuele hoogstandjes is
de fantasie dichtgetimmerd.…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Ik hief mijn Beeld zoo hoog dat gij alleen
Eraan kunt raken. Brijzel, 't is uw recht.
Of duld dat ik, uw kind, het recht en slecht
U overgeef, hoewel verspeeld, toch gaaf.
Ik buk het hoofd: ik ben uw knecht, uw slaaf.
Gij zult het nooit, nooit in het stof vertreên.…
Voelbaar (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
623 Beelden van witte stranden
omarmen mijn utopie met blinkende sterren aan de horizon
terwijl je verlangend knipoogt en verleidelijk naar mij lacht
die dia portretteert de virtuoze affectie
met kaarslicht dat ons silhouet laat dansen tegen de wand
zo voel ik indringend de ingelijste foto op het nachtkastje elke nacht.…
De dood uitgedaagd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
645 De jankende hond een beeld dat wegebde en je huis
ineens een mortuarium, bestormd door hulpverleners
en agenten. Je nagelaten woorden ademen nog wat na,
zoals je wel bij neergeschoten vogelborsten ziet.…
Het vrouwelijke reclame-icoon
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
699 Het vrouwelijke icoon in de reclame
bepaalt een maatschappelijk beeld.
Hun zorgzame glimlach op een verpakking
is een waarde die met onze zinnen speelt.
Doorpolderd met een mysterieuze glimlach wordt
door een Zeeuws meisje liefdevolle zuinigheid
uitgestraald, die zo even voor haar margarine
geen cent te veel heeft betaald.…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 In de mistlaag vlak boven de grond
dwarrelt een ongrijpbaar alfabet,
de letters zoeken een woord, een beeld
dat past in de lege plekken van het huis
waarin ik woonde. De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 het terugkeren van beeld waar taal
bezwijkt aan verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp…
Stilte als decor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 vergeten
het heden aan te geven
zij tikten langzaam
het verleden weg zonder
dat er iets werd gezegd
gebaren uit ervaren van
voorheen hadden stilte als decor
waarin het middagzonnetje scheen
pluizen dansten luchtig
door de lichte banen heen
in gestaag opwaarts bewegen
zij dronken thee
ik mijn limonade terwijl ik keek
naar het beeld…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
Het lot heeft een eigen stem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Ze tonen het beeld van
die vrouw op de kaart.
Die met jou huilt of
juist de lucht opklaart.
Haar hand rust op jouw
schouder op de juiste tijd.
Die jouw weg belijnt op de
morgen voorbereidt.
Haar hand doet vergeten al
die zorgen. Haar hand stelt
gerust; en streelt vandaag
hetgeen onveranderlijk is
op die zekere morgen.…
schoon en vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 in onze trots zijn wij vergeten
waar de parel van ons wezen leeft
zodat de maat waarmee wij meten
louter onvolmaakte beelden geeft
geen beloning kan ooit vergoeden
dat wij ons menszijn ondergraven
en daarom moeten wij verhoeden
slechts onze eigen dorst te laven
geef een ander wat u ook verlangt
en plaats uzelf niet op de eerste rij
reken…
Allardsoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
531 met bloem vertelt van
die avond, terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verlagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering
de man, de steen met namen
Beeld…
Allardsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 met bloem vertelt van
die avond, terwijl vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering
de man, de steen met namen
Beeld…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in real time
ervaar hoe lichtsnelheden
beelden…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 wilg in de kromming van de laan
uitgeschoten, een wilde bras
zie hem nog staan, zonder schroom
te getuigen van zijn eigenheid
een valse noot op de oprit met
aan beide kanten de fiere heersers
stamhouders in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens wordt verlegd
buiten het beeld…
het spiegelmeisje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 Het meisje voor mij zat stil te staren
de ander praatte in haar mobiel
in de zon was het of ze dezelfde waren
in de tunnels verdween de sprekende ziel
In mijn ogen vormden ze een geheel
iets dat ze beiden niet wisten
het leek een illusie en was toch reëel
een vrouw die gaf wat de andere miste
Het was de stem bij het beeld
het meisje dat…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Wat ik schreef is wat jij nu leest
en wat jij je nu voor de geest haalt
wat ik me verbeeldde, beeld jij je nu in
zo lag ik bijvoorbeeld op het strand
en zo voel jij reeds het zand
ik zeg ik lag daar naast haar
en je ziet haar mooie bikini al
- ik maak er snel een monokini van
gewoon omdat het kan -
vervolgens gaan we naar onze kamer…
Een droom
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.046 Ik zag en kuste en kuste... úw kind, geschapen
Naar úw Madonna beeld, en diep verrukken
Doorgolfde mij, o, lieflijkste aller vrouwen! -…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen
landschap als dit ze zich zelfs
zou horen te herinneren
als het kijken eindelijk het vergeten inwilligt
zijn alle beelden…
Afscheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.299 Ik zie jouw zetel staan
beelden komen en gaan
Het lijkt alsof je
Kan verschijnen
Maar dan weet ik
Neen…
En voel ik alle hoop verdwijnen
Hoop
Om jou nog even te kunnen zien
Al was het maar voor even
En stevig te omhelzen misschien
We zouden lang praten,
Dat weet ik zo
We namen écht afscheid
Dan kon ik je loslaten
En had ik geen…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 zij scheren het gras
nog korter dan het al was
lachend laten ze hoge pluimen waaien
wij zijn gemanipuleerd
om zo met het landschap om te gaan
wat adel heeft mag altijd blijven staan
decors en beelden worden ons
dagelijks voorgeschoteld de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 bijna nooit raak ik aan het gelijk
hekkens en tekens in overvloed
maar de deuren gaan niet open
en bijna nooit heb ik recht hier te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van…