inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 58167):

somber

ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is

het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet

ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte van het hout, het duister partijdig
van slaap sluipt nu als een dronkaard in
de behuizing van de klok

zelfs daar rateert het ontwaken wanneer
de gestolde leegte zich uit in het rekken
van pees en spier, het onkruid maait het gras
en het gras ligt aan mijn voeten

Schrijver: elze, 3 sep. 2015
3 sep. 2015


Geplaatst in de categorie: wereld

4,5 met 4 stemmen 92



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)