8246 resultaten.
Verstilling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 ik huil jouw tranen
aangezien de jouwe zijn drooggevallen
verstrikt in de verbintenis van het web
voer je stuurloos door de grachten
van harteloosheid en onmacht
glijdt begrip aan je voorbij
moet je duiken voor lage bruggen
die je haast overboord kieperen
niet wetend waar deze reis
eindigen zal, veeg ik de scherven
alvast bijeen die een…
Het voelt alsof
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
2.745 jij mijn rug overtrekt
met de wijsvinger
waar zenuwbanen geleiden
naar ruggenmerg van welzijn
jouw haren slepen mee over
oceanen van tranen zo zout
niets is ons bespaard gebleven
zelfs het goede leven dat wij
dronken als geperste druiven
zelfs nu Tantaluskwelling is
geland blijven wij overeind
krullend inelkaarsarmen
kusme.…
nu je tachtig telt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 ik heb de kieviten gevraagd jouw naam te schrijven
de lucht voelt vrij, helder en het liefst
met storm
want daar hield je van
en dan stil tussen rietkragen
de grootste vissen vangen
aan de wolken hangen tranen
licht doorschoten
met wat zon
ze horen daar al te veel jaren, maar
het mooiste jaar dat kon
de fijnste weefsels baren…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
O koningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 O koningin, o koningin
de lust wordt mij ontnomen
u wilt niet langer als vorstin
ik heb het net vernomen
O koningin, o koningin
hoe is dat toch gekomen
weegt u nog eens de plus en min
mijn tranen blijven stromen
O God, o God, geen koningin
kon U dat niet voorkomen
zo heeft het leven weinig zin
laat Alexander komen…
Jantje lacht, Jantje huilt!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
831 Je hoort zo vaak, zo veel
we hebben zo gelachen
we hadden zo'n lol
we kwamen niet meer bij
Je hoort zo weinig, tot niet
we hebben zo gehuild
we hadden zoveel tranen
we konden niet meer stoppen
Maar Jantje lacht, Jantje huilt
die horen onlosmakelijk bij elkaar
Dat zegt niet m`n verstand
dat zegt mijn gevoel!…
continue
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 geef me mijn hart terug
de pijn die er bij hoort met mijn tranen
langs mijn rug
geef me
de tijd, in wederkerige momenten
ergens daar waar jij nog bent
ik mis je
dag voor dag en zoveel stappen in die tijd
edoch, ik ben je kwijt
maar ook weer niet
in mijn kamer hangt een stil portret
met sprekende ogen en mijn schietgebed
om ooit…
Pijnbomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Gouden warrige haarlokken
losjes als tamboerijnbellen
tikkende tijdloze klokken
tenen die naar voren hellen
draven langs zwarte grachten
in warme zakken tissueproppen
zijn frases zullen verzachten
benen die niet zullen stoppen
Twijfelachtig wil ze negeren
en ontbering voorkomen
haar tranen stromend dresseren
wuivend pampasgras, pijnbomen…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.352 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
Gerekruteerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 ik besta
Zonder dat ik mezelf
Nog zie - jullie geven
Mij mijn identiteit,
Mensen met een naam
En een gezicht zijn jullie,
Zorgvuldig door mij
Gerekruteerd tot mijn
Vriendenkring -
Die mij wel zien
Waar ik mezelf
Al lang uit het
Oog ben verloren,
Die geleidelijk aan
Mijn ik aan mijzelf
Hebben teruggegeven
En mij tot tranen…
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
Ik Aagje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Wat kan ik toch nieuwsgierig zijn
Naar mijn nieuw' gedicht
Welk metrum zal het krijgen
Welk woord wordt er belicht
Hoe zou de titel luiden
Zou er rijm in staan
Danst het in rode letters
Of vloeit het uit een traan
Waarover zal het spreken
Wat komt er toch in
Past het wel op de regels
Taalt het wel naar een zin
Wat kan ik toch nieuwsgierig…
Achter een glimlach verscholen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
585 Van binnen veel pijn, tranen en verdriet,
wat de meeste mensen door die glimlach niet zien.…
Oogsttijd
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 Jouw verstilde tranen
de pijn in je ogen
maken van mijn hart
een ruw omgeploegd veld
Ik wilde zo graag samen zaaien
en samen oogsten
maar het werk deed ik alleen
jarenlang
Nu besluit God dat ik alleen moet oogsten
jij moet nu zelf gaan zaaien
en ik wens je zo'n mooie goede
geweldige oogst toe…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Wat is het
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Wat is het dat de vluchteling kan doen
om het tij bij tijds te keren
waar zijn de woorden van fatsoen
als de mens maar niet wil leren
de wereld is van iedereen
niemand kiest voor waar geboren
soms kan waarheid nergens heen
dan dwaalt de ziel in hel verloren
wat is het om de ontheemde te zien
verdronken in zijn eigen tranen
een toevluchtsoord…
Mat gepolijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het steen lijkt
de beitel te ontwijken
als ik een stukje dwars
voorzichtig wil splijten
meegaand heb ik
zijn structuren gepolst
aders en lijnen gevolgd
in subtiele verfijning
mat gepolijst
met de glans van
bloed zweet en tranen
ademt schoonheid je schaduw
vol karakter sta je daar
bevallig en profiel
maar met je stukje dwars
ben…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Hoe veel leed kan men dragen,
teveel tranen
zoveel pijn.
Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
De middelen
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.550 een wonder,
een zintuig is ook een gunst
wat helpt is een tatoeage:
'liefde is de som van gemis'
wat helpt is de zin van een peer
die openscheurt in de pluk
wat helpt is een dwars kind,
het verandert, het begint
wat helpt is de gift van een vriend,
hij likt zijn schitterende hand
wat helpt is een buigende koning,
hij lekt een traan…
Ik ben niet bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Snik,
Snik,
Drup,
Een verdwaalde traan
Over mijn wang
Laat maar gaan
Het laat een spoor achter
Maar ik ben niet bang
Drup,
Drup,
Snik
Ik kijk naar buiten
Het regent
Tik, tik, tik
Op de ruiten
Een kille wind
Plets, plets
Ik schrik:
een silhouet
van een mensenkind
Angstig, gekwetst
en omringd
door haar
schreeuwende kornuiten…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 bij aankomst
vielen bevroren
tranen uit de lucht
het was een weerzien
van dwarsliggers uit alle hoeken
te midden van borden vol leuzen
stond de kist
erboven prijkte een mooie foto
van Ferry met poes op schoot
ik heb nog nooit zoveel
fotografen gezien Fer
op ’n crematie
zij kwamen allemaal om
Opa Water te groeten…
Op de valreep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 ik wist je
op de valreep
nog te kussen
dacht ons kleine
misverstand te sussen
met een lieve lach
maar de tranen die
jij verborgen hield
had ik wel gezien
onrust knaagde in
het mezelf afvragen
of dit wel nodig was
had het afgedaan
omdat ik dacht dat het
niet tussen ons zou staan
heb de wereld
maar laten wachten
ben naar je…
menslief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 profileer je niet
wees slechts het begin
en eind van eigen kunnen
als je geaard bent
door jouw vaste voeten
zijn de roots van lang geleden
als de rafels van vandaag
er hangen druppels aan
gevormd door vreugdekreten
twinkelend gerangschikt
tussen tranen, vol van pijn
elke laag van dit bestaan
draagt reeds de kracht van
verdergaan…
Ik mis je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik ben alleen gekomen
En ik zal ook alleen weer gaan
Maar ik hoopte en ik dacht
Dat jij langer naast me zou staan
De dagen na jouw dood
Vervult van tranen, van eenzaamheid
Ik word omarmd door dierbare mensen
Maar jouw omhelzing ben ik kwijt
Ik wil mezelf ook niet verliezen
Ik weet dat het leven verder gaat
Maar de vraag is hoe ik dat…
Haiku 4#1
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 .
---
Vondelpark
Verduisterde maan
schijnt in het Kattenlaantje
stil valt er een traan.
---
31 april
De tuin schiet in bloei
moederlente spreidt haar vleugels
de sneeuwuil blijft thuis.
---
Vogel
Kwinkelerende
haiku gebouwd uit woorden
wiegend op de wind.…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
afstand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 zoals het ritme
van de tijd onzichtbaar zingt
en zichtbaar doortikt
zoals de liefde
voor de mens een eeuwigheid
duurt en opeens stopt
zoals de woorden
over de verbroken lijn
dan pijnlijk klinken
zoals de schouder
ontbreekt als een vast rotsblok
voor de losse traan
zoals de afstand
een liefde kan verbinden
doet het verdriet…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…