22310 resultaten.
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
Delete Deltaplan
snelsonnet
2.3 met 3 stemmen
905 't Is uitgesteld, die tweede kerncentrale
Men vindt het nu te duur en te riskant
Gezien de financiële wantoestand
Maar men verschuift het reeds ten tweede male
Dus laat die crisis maar wat voortbestaan
Er zit bij tijd en wijle mazzel aan…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 Voor C.
Nog draag jij de kleur van jouw moeder
als de schalen van onsterfelijkheid
zich ongemoeid laten
Het gemis wordt zwaar gewogen
sinds het blad de boom los mocht laten
en de wind het heeft weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar…
Zolang jouw hart de hemel draagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 I
Karbonkels* spreiden zich
als gloeiende kolen
over een schuivende aardkorst
Jouw tere hand morst schaduw
in genadeloos zonlicht
te fel voor jouw geopende ogen
En droogte schuurt mijn mond
waarbij mijn gekloofde lippen
jouw overvloedige tranen drinken
II
Het gekir van jonge krekels
weerkaatst in het nachtelijk ruim
dat geen…
De zwellende meerderheid
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
792 De kinderen op school of in de klas
Die mij voor 'dikzak' plachten uit te maken
Omspannen thans -haast uit de aard der zaken-
Een omvang waar ík twee keer haast in pas
Maar men valt af wie nog pleegt af te vallen
Men roept nu 'Gratenpakhuis' met z'n allen…
Gebed voor een eenzame 1989
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
782 Hoe smartelijk
klonken
onze stemmen
toen
wij een ander
voorbijgingen
zonder herkennen
ketenen
van woestijnen
elkander
omarmend
als sidderend zand
in
geel koperen stralen - sprakeloze stommen
troosteloze rijen
van
ongedeelde vreugde
waren zij geen stommen - sprakeloos zouden
zij
aldra verstommen…
Concertino voor een hoger leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 Voor Coby
Wij musiceren oude woorden
op cadans en slotakkoorden
naar een opus zonder eind
Hier dirigeren soepele walsen
als een preluderend balsem
in een opmaat naar ’t refrein
Het allegro stemt staccato
Op klavier en sopranino
zweven noten orkestraal
Compositie als gegeven
voor ’n barokker, hoger streven
maakt het denken lateraal…
De maanschijn hangt
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.635 De maanschijn hangt, als een brug
op zuilen van kristal,
over een vale heide
onder de eindloze hemelhal.
Naakt en bloot de wijde heide...,
als een kerkhof naakt en bloot...
Is dat de slaap des Winters?
Is dat de slaap der Dood?
Als weefden onzichtbare handen,
handen, uit het schimmenrijk,
een koele witte wade
om een onzichtbaar lijk,…
Hoe dóen ze dat?
snelsonnet
2.9 met 10 stemmen
875 De Sipkema van deze tijd heet Wieling
Daarbovenop staat vast dat binnenkort
Zelfs elk rayonhoofd een BF'er wordt
Want Friezen hebben voor zoiets veel feeling
Zo trekt die tocht elk jaar veel zenders aan
Voor iets dat zelden maar pleegt door te gaan…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 Ik heb zo vaak, wanneer de schemer hing
Over de grachten en de hoge bomen,
Dicht aan het raam gedrukt zitten te dromen,
Waarlangs het lichten aarzlend nederging.
De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.
Als ’t koude glas drukte…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Van golf tot golf en oever naar oever
draagt vreugde een diepe verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent…
Manager
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.911 ik was verbaasd, maar liet het hem niet merken
onwennig staken handen uit de mouwen
zijn blik verried gebrek aan zelfvertrouwen
vandaag heb ik een manager zien werken
cynisme kon ik tot een grijns beperken
de stropdas los, Armani-pak vol vouwen
verbeten bezig om iets zwaars te sjouwen
ik bracht hem koffie om wat aan te sterken
ik rook zijn…
Lieverling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
744 is het een woord dat reeds bestaat?
ik zoek het op
ik typ het in
hoe snel dat gaat
in minder dan een kwart seconde
wordt het vijfhonderd keer gevonden
en ik die dacht...
sssst
niets gelezen, niets gehoord
laat ik opnieuw beginnen
lieverling
hoorde je ooit een mooier woord?
(de gezongen versie is te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl…
Virusvers of snelsnottet
snelsonnet
2.2 met 12 stemmen
1.020 De snottertijd is weer eens aangebroken
Want, wat ik ook vermijd, het heeft geen zin
Al spuit ik anti-alles-stoffen in
Ik word, zoals gewoonlijk, aangestoken
Het schept voor menigeen een band, dat wel:
De wereldbol is als een snottebel…
toverkracht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.439 Je zat tegenover de man in de witte jas.
Hij zij dat jouw leven niet te redden was.
De tranen liepen over je wangen.
Toen je liep in de verlaten gangen.
We gaven je nog een laatste zoen.
Jij was onze kampioen.
Ik was boos, boos op iedereen maar niet op jou.
Ik fluisterde woorden en zei dat ik van…
Zo gij mijn lief wil zijn!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.269 Ik min u, och bemin me weer,
En seffens leg ik al de schatten,
Die aarde, zee en lucht bevatten,
Aan uwe voeten neer!
Wat uwe dromen u voorspelden,
Wat u der Hope zangen meldden:
Dat alles ja is uw en mijn,
Zo gij mijn lief wilt zijn!
Langs bloemenwegen zult gij treên,
En zoetere geuren zullen walmen,
En zoetere zangen zullen galmen
In…
De Daphnydecennia
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
771 Een carrière als een koninkrijk
Die bijna twintig jaren mocht omspannen
Vaak winst of tweede achter Marianne
(Dat laatste is aan winnen haast gelijk)
Een palmares dat tot de laatste dagen
Met goud èn eervol zilver werd beslagen…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 Je ogen spiegelen glansloos
een brug over het diepe water
Er ligt een wenk voor later
verzonken in het golvende getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer…
Meldpunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen
ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen
je ziet ze vaak in kroegen samenscholen…
Dmitri Boelykin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 hij had zo’n authentieke Kremlinkop
met van die sluike wapperende manen
een tsaar omringd door bleke onderdanen
Den Haag kon zijn geluk met hem niet op
geen draver, meer een trekpaard in galop
hij zag het spel en liep de juiste banen
de hoofdman van groen-gele partizanen
hij scoorde overtuigend en non-stop
er hing een zweem van Tolstoj…
Never mind the fossils
snelsonnet
1.7 met 7 stemmen
960 Ze hebben ooit één echte plaat gemaakt
Die nu door dit bijkans-bejaarden-bandje
Heruitgebracht wordt als vals documentje
Dat, hoogstens vaag nog, aan diens oorsprong raakt
Zulk nieuws is destructief, hoewel niet brekend
De terugkeer aan het front lijkt pretty vacant…
De zwerver
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
944 Hij zat alleen.
Hij had niemand om zich heen.
Hij had geen huis.
De straat was zijn thuis.
Zijn kleren waren kapot.
Zijn haren onder het snot.
Mensen kijken naar hem.
Ze roddelen op een fluisterstem.
Iedere nacht rollen de tranen over zijn wangen.
En vraagt zich af waarom zitten ze hem te stangen…
Ongerijmd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 Het brein weekt zich los
van oude stofnesten waar de vuurvogel
ingeslapen ligt
Gedachten spinnen kaders
om het smalle weten
in doodlopende praatjes
Het leven neemt geen keer, de dood evenzo
Bij elke stap draaien voeten
om de hete brei
Jij bent galeislaaf en meester ineen
die op het kruis varen
van het naoorlogs onvermogen
De ziekte…
Zal ik zingen voor mijn wijn
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.340 Zal ik zingen voor mijn wijn
Zal ik zingen voor mijn wijn?
Zal ik lachen, zal ik denken?
Zal ik drinken maar en schenken?
Zal ik eenzaam vrolijk zijn?
Die mij haten, honen, krenken,
willen mij met edik drenken.
Zal ik treuren vóór mijn wijn?
Zie, zovele vreugden wenken.
Ria mijn, aan u te denken
jaagt de Schelde door de Rijn.
Dromen…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Het gezag is gezien
snelsonnet
1.3 met 7 stemmen
1.044 Wanneer docenten èn agenten staken
Of karig zijn met hun bedillerij
Wie brengt ons dan nog iets van normen bij?
De escalatie schuilt in zúlke zaken
Ik kan slechts hopen wat ons blijft bespaard
Het is me al met al geen gulden waard…
Gebed voor een eenzame II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Als dansende schimmen
gaan wij
langs gekwelde herinneringen
nog
horen wij
dond'rende vleugels
stampende laarzen
schreeuwende zinnen
kon ik je keren
ons lot keerde niet weer
stormboot
keer je boeg
op
de slagen der zee
droeve geluiden
ontstijgen
schaduwloos de ruimte
de aarde
wordt
rood als
het bloed der doden
de golven
schuimen…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop woorden tekort schieten,
de blik op je gezicht nietszeggend is,
het geluid wegvalt in de hysterie
en de wereld knipoogt.
Het moment waarop je omkeert
om te zien wat je verwacht,
te voelen waarnaar je verlangt
en de teleurstelling nabij is.
Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten…
Fatale fantasie
snelsonnet
2.2 met 14 stemmen
1.024 Twee kleine meisjes hebben zich verdronken
Omdat ze in de tijd terug wilden reizen
Als oorzaak viel een serie aan te wijzen
Waarin die zaken zeer waarachtig klonken
Bij een verzinsel is zo'n ramp begonnen
Maar geen weldenkend mens krijgt dàt verzonnen…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 (Een brug bouwen van Oost naar West,
leven tussen twee culturen)
Ik heb getracht
de echo uit mijn oor te wrijven
De letters tot een woord
te schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren…