4214 resultaten.
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 In het donker wist ik niet
wie je was, hoewel je geuren
voelde een trillen in de lucht
een beven van de grond.
Bij het raam leken de sterren
te bewegen aan het firmament
opende de deur in kamerjas
handen op de rand wachtte ik buiten.…
Loslaten
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.068 Hartendiefje zorgenkindje
Zie ik je in duizenden sloten
Als je alleen gaat spelen
Met je vriendjes
De ambulance met gillende
Sirenes onderweg
Als je uit skeeleren gaat
Jij met een gat in je hoofd
Bloedend op de grond
Hartendiefje, zorgenkindje
Kon ik maar een engeltje
Op je schouder zijn
Je behoeden voor alle
Valpartijen, uitglijders…
Vaak vrij horizontaal
gedicht
2.8 met 18 stemmen
10.365 Een tijdje probeerde ik zijn lied
voor 's ochtends vroeg, vierregelige ruime
verzen waarin iets koninklijks en iets
van krabben in de grond maar het wou niet, aldoor begon
wat ik niet had gehoord en niet gemist
zachtjes te zeuren.…
Mijmeren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.398 oplossing
Zoals het eigenlijk hoort
Samen onderuit gezakt
Te staren naar de buis
Stilletjes genietend
Van je zoontjes mooie huis
Je leven had nog steeds veel zin
Je was niet overbodig
Je kwam vaak werken bij je zoon
Die had je hulp zo nodig
Je rookte en je dronk niet meer
Je leefde kerngezond
Daar heb je nu geen donder aan
Twee meter in de grond…
D-u-i-z-e-n-d D-o-d-e-n
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.042 Ontstaat
IJzige stilte met
Trein in volle vaart
Rem erop
Zuchtte dan
En daarnaast
Stierf jij D-u-i-z-e-n-d D-o-d-e-n
Met beide benen op
de grond. Vast. Zeker
Schrijf 'k brieven naar 't gewelf
Getikt. Geschreven
Hoofdletters
Leestekens
Klaar. Brief. Weer
Sterven D-u-i-z-e-n-d D-o-d-e-n…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Ook deze nacht werd ik gemakkelijk één
met de grond. Er steeg van alles op naar mijn lippen
mijn hart en ziel, mijn vingers tasten naar mijn mond.
Mijn hand zocht naar zijn hoofd
haar opkomende rimpels daar in de verte,
de woorden fluisterden een eeuwig verbond
een bemind gezicht, ik greep het sterke visioen.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zij ontpelt zich en kruipt terug in bed
met een doos tissues op de vrije plek
en boeken op de grond.
Als zij zo is,
kan zij beter de nacht in dons verlengen,
want voor haar houdt deze dag
de gordijnen dicht.…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 We handelden automatisch: gooiden ons op de grond
spraken met onze ogen en niet met onze mond.
We gingen en waren moe- we zwegen doorgaans.
Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden;
toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht
een afschuwelijke dag eens een mooie nacht.…
't Menselijk verstand.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.305 -
Hoe lang, hoe zwaar hij zwoegt en werkt,
Hoe vlijtig hij doorzoekt, hoe kloek hij is in 't gissen,
Van niets is hij gewis, niets weet hij in de grond.
't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen,
Waar in nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond.…
In weer en wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
926 De grond is samen met mij
bezopen van het water.
De bliksemschichten verlichten de hemel.
Het weer is boos
en uit zijn woede eindeloos
op de aarde.
Pas morgen zul je de schade zien van de storm.
De beschadigde bomen en betreurde gezichten.
Pas later zul de de kater zien,
die de storm heeft achter gelaten.…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Goed dan,
geen roem meer, het is lucht, die voor mij vergif is,
voor iedereen overigens, dit verstikt de ware ziel om
ongestoord naakt tot overgave in bloei te blijven, want
zeer velen zijn er dikwijls onbewust aan te gronde gegaan,
als tragische vogels die glas voor vliegroute aanzagen.…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Iets moet gebeuren, zodat ik mijn nek, wervels, tong
schrap zet alles doordrenk van mijn wilskracht uit het zwart te
geraken, ik zing wanneer ik door de buis door de adem door
de vlijmscherpe haken alles zo nauw en gevaarlijk maar ik zing
en gevaarlijk vrij op de grond stort
----------------------------
uit: 'De schuur in', 2009.…
Jeanne D'arc
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.036 De mannen sloegen haar van het paard,
Ze viel met een smak op de grond,
De armen pakte haar.
Daar zat ze dan, vast in een cel.
De bevrijding die moet komen,
En maar al te snel,
Anders moest ze boeten,
Voor haar eigen stomme fouten,
Dat had niet gehoeven.
Toch staat ze nu daar,
Ze wilde niet maar het moet,
Oog in oog met het vuurgevaar.…
Alweer een droom..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
691 Alweer een droom de grond in getrapt
een van de mooiste die ik had
zonder pardon weggeveegd door iemand anders
alles leek zo mooi
en ging bijna helemaal volgens plan
zonder mij was zij helemaal nergens
ze wist van niets hoe het moest
alles had ik haar bijgebracht
ik maakte de grootste plannen met jou
alles leek zowaar uit te komen
tot…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 't Kloeke beest spant al zijn spieren,
zet zijn poten achteruit;
en het snokt uit al zijn kracht en
witte schuim komt op zijn mond,
maar de wagen roert niet, blijft lijk
vastgenageld aan de grond.
De oude knecht, vol razernije,
grijpt de djakke en met getier
van een duivel, slaat hij rond de
buik van 't machtig dier.…
Op de kindsheid
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.224 Gij zingt, en lacht en springt, en waar ge ook binnentreedt,
Gij vindt de grond voor u bestrooid met rozenblaren.
De gulle blijdschap voert op 't klinken van haar snaren
U dag aan dag ten reie; en schreit ge om enig leed,
Gij droogt straks de oogjes af, terwijl gij 't ras vergeet.
Ach! mochten de ouden u in onschuld evenaren!…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Nog voedend in mijn gedachten,
vanonder de dikke humus wond,
schieten fraaie beelden,
als paddestoelen uit de grond.
De één als mooie herinnering,
de ander met een giftig venijn,
ik mag het nog even aanschouwen,
doorheen het dikke mist gordijn.…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 steden gaan in vuur
zoals een zon ooit had geschenen
zondagsogen had verblind
met Dode Zeewind was verdwenen
Maar jij kon, zoals je stond
een troostlied zijn voor wie je vond
een dame die met lede ogen
zachtjes meezong met diegene
die zijn hart er voelde kloppen
en het niet wilde verstenen
met dat wat er was gebleven
van de Dode Zeese grond…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erflijke grond bevrucht.
Bij morgenrood en avondschemer
Is daar, al zwoegend, immeraan
De akker liefderijk omvangend,
Zijn lange schaduw rondgegaan.…
Toekomst?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Aan de oostelijke kim begint de dag weer vroeg te dagen,
de zon in haar gestage klim laat traag de nacht vervagen
en sterren en de maan verdwijnen in de morgenstond,
het eerste vleugje hittegolf beroert de droge grond.…
De Dans der Duiven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Hij riskeert een standje
en gaat heftig fladderend van de grond.
Ze joelen, zwaaiend met hun vendel,
het Alleluja van Händel.…
Mopperkont
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Oké, het regent om de haverklap,
het waait dat de bomen bijkans de grond raken,
maar lach jij elke dag?
Oké, zelfs de hond is nu van slag,
omdat toch, vandaag de dag,
dat beest zijn behoefte niet binnen laten mag.…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Om de omgeploegde grond van
de akkers niet straffeloos te betreden
dwalend achter sluiers en de tralies,
deels zichtbaar door het ware verlies
dan stralend door verheerlijking wat
binnenstroomt door gebrandschilderde ramen
en de gestileerde tinten van een droom
in versteende kleuren neergevlijd
wie licht of zwaar tilt aan de vanzelfsprekendheid…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 Ik heb mijn boom verzaagd tot planken
O wat hield ik van haar oude hout
en haar jaarlijks groene takken,
mijn eigen meters regenwoud
Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren,
met haar stam zwaar in de grond;
de reden kan ik niet verklaren,
de spaanders vlogen in het rond
Ik weet alleen nog dat ik plots
de bijl vond in mijn handen
en het scherp…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig en ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit het morgendal wat nooit verloren ging.…
Hij zat daar, altijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 Elke dag opnieuw, zat hij daar
Je kon er niet komen, of de plek was bezet
Iedere dag weer zat ie klaar
Voor zich op de grond, zijn pet.
Hij speelde wat deuntjes op een harmonica
Iedere dag opnieuw
Alleen 's zondags zag je 'm nooit
Geen idee waar ie dan zat.…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 'Wij moeten worden als de bomen, die luisteren in de diepe grond, dan zal een ruisen door ons stromen en alle bladeren worden mond' Willem de Mérode
Net als David de dromer zat ik soms uren
in mijn speciale kloostertuinboom
uit te rusten, want ik had wat te verduren,
ik leefde eerder in een nachtmerrie dan in een droom.…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en verdord op straat,
dodelijk verkronkeld door de haat
zijn armen hangen lam
en tasten koude stenen,
mond beweegt zich stram
door afgehakte benen,
pijn komt uit de grond…
Blijvend verdriet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
736 Dat Mathijs maar door raast
met zijn populaire programma
en dat Joost diep in de grond...
In zo'n gratis straatbibliotheekje
vond ik 'Duel' van Joost en dat
lees ik nu met veel geduld op mijn
pas vernieuwde toilet. Ook hij
trapte in de leugens van Volvo,
lees ik verbijsterd.…
Tezeer verleden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Ik kan nog heel veel uitvalshoeken proberen,
maar zelfs mijn wortels groeien al uit de grond.
Als dode antennes grabbelen ze naar het luchtledige.
Zielige tentakels van een ontzielde spin.
Geen familie van de wolfsspin.
Eerder van een iel schrijvertje.
Maar ik schrijf toch!, verzet ik mij toch nog.
Over wat allang voorbij is!…