start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (21)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1389)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (929)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1122)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (41)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (259)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1242)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1217)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (273)
psychologie (749)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (755)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 38640):

Nederige herfst,

Mijn bladeren verkleuren,
ik verlies in kracht,
een stormwind raast,
in mijn kille donkere nacht.

Machteloos kijk ik neer,
op ooit mijn glorietijd,
thans vol zorgen en zwaar,
loslaten, een hele strijd.

Nog voedend in mijn gedachten,
vanonder de dikke humus wond,
schieten fraaie beelden,
als paddestoelen uit de grond.

De één als mooie herinnering,
de ander met een giftig venijn,
ik mag het nog even aanschouwen,
doorheen het dikke mist gordijn.

Als dan alles in mij stil wordt,
energieloos, zacht en vredig,
geef ik mij nederig over,
de winter, 'n periode heel ledig.

Om strakjes weer te ontwaken,
in lente zonnestralen gloed,
nieuw leven zal zich ontluiken,
nieuwe keuzes met volle moed.


(De herfst, periode van bezinning
tijd om dingen los te laten,
ware nostalgie van de herfstsfeer.)

illustratie : Bert Waber

Schrijver: Vos Andrea, 14-10-2012

vos.andreaatgmail.com


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 663 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Tony Vromant
Datum:13-02-2018
Bericht:Treurig en gelaten......pijn zo mooi en teder verwoord dat ik het omarmen wil om te helen zodat je kan ontwaken in echte liefde.....zo verdiend.

Naam:Rob
Datum:30-10-2012
Bericht:wat een mooi gedicht!

een prachtige getuigenis in eenwording met
wat de cycli van het leven kan brengen in mooie beeldspraak gevat
in volle overgave... heel knap geschreven
en daarom ook 'meelevend' gelezen

Naam:ria
Datum:15-10-2012
Bericht:Prachtig gedicht!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)