inloggen

Alle inzendingen over jaargetijden

3002 resultaten.

Sorteren op:

Winterbeleving

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 97
Winter gaat vooruit langzaam en zacht naar voorjaar hints in overvloed Het is ontspannend en rustgevend om de winter van dichtbij mee te maken die een zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder kan genieten van paletten met authentieke kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen. Wanneer ook nog eens enige wolken en vale zon…
CB4 februari 2024Lees meer…

FEBRUARIE

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.158
Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom, zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast, een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant. De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden. Enkel wind te zijn, tomeloos, mateloos…

Het licht dat op de daken valt

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.181
Zal 't licht dat op de daken valt En geluwt op het groen, Mijn hart weer blijde maken, zal 't Mijn mond weer zingen doen? Ik heb gezwegen maanden lang, Of 'k nooit meer zingen zou; Gaat nu mijn zang weer aan de gang, Door één klein plekje blauw? Is met één vlekje zonneschijn, Dat op de duinrand ligt, Dat aanstonds zal verwonnen…

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
Mistig, stil en uitgestrekt leunt de stad tegen de duinen Duwend tegen het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een bleke zon komt op Het mag nog geen dag heten Gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten. Schaduwen glippen geleidelijk weg Langzaam verdwijnt de kilte Er komt…

Licht gevoel van

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 49
Met maar een beetje straling van ‘t schraal opwarmende helle hemellichaam, je rakend met licht in troostende sfeer, komt er hoop op vooruitzicht, op geluk ontkiemend in lente. Alsof een dakvenster een blik gunt uit nog winterse donkerte, een licht gevoel van verandering zacht jeukt onder dikke kleding, onbestemd iets in de lucht hangt,…

Winterwandeling

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 90
Sneeuw danst om je pootjes Wat vlokken op je vacht Je snuffelt gretig in het rond Een sprookjes-winter-nacht We lopen onder sterren Jij rent wat heen en weer De Maan kijkt toe en zij glimlacht Naast Grote en Kleine Beer We weten ons altijd omringd Door krachten die beschermen Ze lopen met ons mee als boom Als planten in de…

WINTER

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
Grauwer dan bij 't woeste weêr, Troostloos hangt de hemel neêr, Grimmig zonder stormen; Aarde! ééns blijde en grootsch, Hoe ontdaan en doodsch Huiv'ren thans uw vormen... Wees gerust. In vlokkendans Lichtend uit al valer trans, Koomt om de arme leden Blankheids warlend waas, Blankheids sluiergaas, Blankheids kleed gegleden. Uitgesneeuwd…

Hibernia regina

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 47
NACHTVORSTIN wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum ener sterrenwemelende vrieskraakheldere rozevingerige polaire dageraad op een wintertintelende ochtend in de zuidelijke hemisfeer van een bevroren planeet…
Maxim11 januari 2024Lees meer…

De winter

poëzie
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.071
De Winter komt met wind en kou. Mijn rode beuk ziet woest. Ik weet wel wat me troosten zou, als iets mij troosten moest. Ik weet wel wat verheugen zal wen alles keert tot smart: der schone liedren peerlenval, klaar op mijn hart! ----------------------------------------- uit: Het boek der liefde (1921)…

ZANG BIJ DE HAARD

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.959
Welkom, Winter! kraakt uw ijs? Vult uw sneeuw de dalen? 'k Heb hier geen dooiweer aan de haard, En geen brand te halen. Blaast gij storm, door 't vliegend zwerk? Muur en dak kan 't lijden. Giet gij vocht in stromen neer? 't Valt mijn glas bezijden. Krimpt de dag? te minder nood, Om bij licht te gapen. Rekt de nacht…

Laatste slagen

gedicht
3.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 18.144
De wolken waren nog nooit zo opgewonden Als magere zwarte honden doorploegen zij de nachtrivier. Er staat een sterke stroom van dwarreltijd naar klokkentijd, naar eindtijd. Maar er is nog zoveel adem over dat men van alles afsteekt in dit laatste uur dat naar hoogten reikt, even wacht, uit grote ogen kijkt, zich kroont met vuur. ----…

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 67
Er zat een zwaluw in mijn tuin, met glanzend wit zwarte veren. Hij keek droevig voor zich uit, De omgeving kon hem op zijn tak niet deren. Plotseling schoten de oogjes alle kanten op, een bekje dat ging protesteren. Het was de wereld op zijn kop, hij was echt boos en begon zijn tak te molesteren. Die brak, waaronder likkebaardend een kat…
Pitsikato24 december 2023Lees meer…

Maand

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41
December vind ik raar. De boom piekfijn gebald, het kindje knus gestald en dan het jaar verknald. Geef mij augustus maar.…

Kruikkerstkado

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 58
Deze moeder wil zijn als een kruik Als je pijn hebt in je buik Als je ‘t koud hebt in je rug Door veel tillen of alles te vlug Koude voeten die maar koud blijven Zij wil je verwarmen, je lieve lijven Maar nog meer wil ze warmen je hart Als verdriet ligt of smart Denk aan de kruik dan En maak er gebruik van Misschien denk je dan een klein…
Ralameimaar23 december 2023Lees meer…

Winterpunt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 60
De winterzonnewende is aanstaande 's Nachts reikt de zon tot haar ultieme punt Dan staat zij stil in het solstitium Waarheen de weg liep die 'k naar jou toe baande De langste nacht, de minste daglichturen Heeft zij het op de wintervorst gemunt? Verwacht dit jaar geen al te grote stunt Van koning winter, ook als 't had gekund Want…
Maxim21 december 2023Lees meer…

Eerste sneeuw in de tuin

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.201
Verhelderd ligt en overal omzwacht, En tinteljong en toch zo eindloos oud, Dat ‘t bijna angstig maakt en onvertrouwd Dit daaglijks plekje nu in winterdracht. Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht, En alle onwillige en stutten boud, Met vertjes blank als bijenvlerkjes koud, Belegen werden uit de hemelnacht. Van ‘t hart uit wit tot de einden…

Nog lang, voordat de lente komt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 37
Ik zit aan tafel, misschien wel te slapen, denk ik even bij het gillen van een sirene die uit mijn neus de geur van gepofte kastanjes weg- neemt naar een spoedgeval In de keuken zie ik de poes afwachtend kijken en de wolken trekken snel langs de dommelende zon Dadelijk gaan we spelen eerst koffie zetten Hoog en laag ruisen het kookwater…
Zywa17 december 2023Lees meer…

Een lief smoeltje

netgedicht
2.8 met 53 stemmen aantal keer bekeken 74
je ogen waren al als baby de contactpunten met deze wereld die zich aan jou gaf met alle warmte en liefde die hij bij zich had jij kleine lieve onschuld hield die lijnen vast in herkenning van wederzijdse lach die in verdere kennismaking steeds meer handen voeten en een lief smoeltje kreeg…
wil melker16 december 2023Lees meer…

Ontmoeting

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 115
De beukenhaag danst naar de pijpen van de wind beweegt met alle stormen mee Het verdorde blad huivert trilt rilt onder de grillige plagerige beroeringen Boven de winterharde heg piept als uitkijkpost een schaars takje uit aardmannetje op wacht Aaneengesloten bruine rijen golvend in dichte vertakking deinen in saamhorigheid In…
J.Bakx12 december 2023Lees meer…

Herstwandeling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 33
Aangenaam voelt de regen aan. Zacht vallen dunne druppels neer op grassprieten, zich fris verheffend. En nat geworden haren beplakken je wangen. Ik verlang naar kussen, onder een geheel van bomen met rood, geel en bruin geworden bladeren, onrustig wachtend op dartelende wind om verlost vrij weg te mogen zweven naar een reeds bezaaide ondergrond…

Winteren

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 119
Sneeuw dwarrelt neer loopt menig stad en land af stilte hoopt zich op Wanneer in de vroegte van morgen verschillende wolken samenkomen om de hemel te bedekken waar vale zon zich niet laat zien terwijl een brede waaier aan grijstinten en monochroom steeds meer op de voorgrond treedt. Tezelfdertijd beginnen enkele vlinders te zweven…
CB3 december 2023Lees meer…

DECEMBER

poëzie
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht. Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt De weke wegen, waar ’t geplet fluweel Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef. De hoge bomen, zwart en bladerloos, Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt, Herdenken, droef, de zoete zomertijd, En schudden zacht de wijze, kale kruin. In de oude toppen…

Als geen ander

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 97
Ouderwetse herfst tussen geruis en kalmte het zacht licht vervaagt Hoe ontspannend en verfrissend het is om te proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen. Op welke wijze heel wat zonnige…
CB19 november 2023Lees meer…

WELKE HERFST

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 148
wat kan de herfst mij nog vertellen over vallende bladeren over de kraaien die in de bomen luidruchtig zitten te vergaderen over de reeën die hopen op hun vlucht de schietgeile jagers te kunnen ontlopen over de vos die een prooi verschalkt over een verre ezel die het melancholieke geluid van de herfst uitbalkt wat kan die toch zo adembenemend…
catrinus15 november 2023Lees meer…

DE BLAREN VALLEN

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.216
De blaren vallen, blad na blad, Die allen sterven moeten, Zij dwarlen langs het herfstig pad In huiverende stoeten. Zij zwieren rond, omhoog, omlaag, Zij rusten en zij vluchten, Wild voortgedreven door een vlaag De laan is vol geruchten. De blaren goud, de blaren geel, De herfstwind doet ze vallen, Zij zinken na wat wild gespeel, Zij…

Winterklaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 120
Ik deed - vandaag - de bruinige bladeren bij elkaar. Bedekte er de de vaste planten mee Legde het loof van tomaten op de hoop Stalde de tuinstoelen in de houten schuur Deed de deur van de serre dicht. Hing het slot eromheen Het metaal schuurde Een oud bekend geluid, dit piepen en dit kraken Het deed me denken aan al die vorige…
BKNWRM7 november 2023Lees meer…

NOVEMBER

gedicht
3.1 met 129 stemmen aantal keer bekeken 25.099
Na de roodbruine warmte van september, na van october 't zwaar en donker goud, keren de heldre dagen van november met ijle geur van brandend turf en hout, van rijpe appels, rottend loof. Reeds koud worden de morgens in de kale velden waar raven, met de ondergang vertrouwd, de heerschappij aanvaarden; sombre helden die zich met nog somberder…

De donkere verroeste blaren...

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.489
De donkere verroeste blaren maken Aarde in november weder vruchtbaar. Alom gespreid liggen de plassen bloed, De ritselende bloedstroom ruist, Wanneer de wind de gele bodem veegt. De bomen worden zienlijk kaal, alleen De kruinen van de sparren staan nog vol Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven Naar…

November

poëzie
2.8 met 146 stemmen aantal keer bekeken 33.301
Het regent en het is november Weer keert het najaar en belaagt Het hart, dat droef, maar steeds gewender, Zijn heimelijke pijnen draagt. En in de kamer, waar gelaten Het daaglijks leven wordt verricht, schijnt uit de troosteloze straten Een ongekleurd namiddaglicht. De jaren gaan zoals zij gingen, Er is allengs geen onderscheid Meer tussen…
J.C. Bloem1 november 2023Lees meer…

ZACHTE WINTER.

poëzie
3.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.912
De winter brengt hier menig lentemorgen, Van zachte zonneschijn en heerlijkheid. Wat houdt het leven nog voor ons verborgen? Vraag niet. Geniet uw tijd. ----------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…
Meer laden...